Puso♥ Puso♥

Sino bang ayaw ng may ka-date kapag Valentines day? Syempre wala naman di ba. Pero sabi ko nga, wala eh, wala, wala! Ganun talaga, single-mode pa rin muna. Haha. Career muna nga sabi nila (naks artista!???) Oh sige na! sige na! Wala na kong date ngayon, wala! but you see, kahit wala akong date ngayong Valentines, I still am one of the most loved man in th world.

Binigyan ulit ako ni Jeana ng Valentines card. Hehe. Ka-sweet na bata. Kung natatandaan nyo, last yir meron din akong Valentine card galing sa kanya. Sobrang nakaka-taba ng puso. Naalala ko dati nung elementary gumagawa din ako ng Valentines card para sa mga dadi ko. Yun kasi di ba ang pinapagawang project kapag Valentines. Gupit-gupit ng puso, drawing dito, drawing don, tapos may sulat-sulat pa. Hehe. Nakaka-tuwa. Nung pinost ko 'to sa workstation ko sa opis ang daming pumansin. Hehe. Thank you Jeana! (^^,)

Happy Valentines Day to all!

Lady Jewel

We all had a great weekend! Last Saturday (Feb. 12) nag-celebrate kami ng 18th birthday ng kapatid ko - Jewel. Naks! debut na nya! Ang bilis talaga ng panahon. Sobrang saya kasi ang dami dami dami daming tao ang nagpunta para makisaya sa party. Standing ovation talaga! Mga kamag-anak, kaibigan, kaklase, kapitbahays, kasamahan sa trabaho atbp. Nagpapasalamat din ako dahil nagkasya yung pagkain. Haha. Kinakabahan ako nung una dahil baka magkulang sa dami ng tao.

Ang sarap sa pakiramdam makita si amang (lolo), si daddy at mga tito kong makita na sinasayaw si Jewel, minsan lang kasi mangyari yung mga ganon di ba. Nakakatuwa din yung ibang kaibigan nya na halos hindi makapagsalita kapipigil sa luha habang nagsasalita ng wish nila para sa kapatid ko. Ang sarap kasing makita na mahal nila yung mahal mo. Oh teka sumerseryoso na ko. Haha. Sobrang nagpapasalamat ako sa mga tumulong, sumoporta at nagbigay ng oras para sa isang mahalagang event ng pamilya namin. I just can't thank you all enough.

**Salamat kay Tita Cecil, Tita Glo. Sa mga photographer at videographer na naging sobrang mabusisi at matiyaga sa pag-cover ng debut. Sa hosts namin na si Tita Christine at Ate Beth, at kay Ate Carmie na nagluto ng kanin at fried chicken. Yum! Yum! (^^,)

**Wala pa kong kopya ng pictures galing sa nag-shoot kaya yan palang nalagay ko. hehe.

Jeanalyn

Lucky to have them. (^^,) 

HaPpY Birthday Jeana!

Constant Love

Let me take this opportunity to greet my dearest dad...

HaPpY Birthday!

Sobrang swerte ko at ikaw ang tatay ko and I hope I made you to feel the same way as your son. You didn't know how much I appreciate your caring, thoughtfulness, and not to mention your 'kasungitan', hehe, but yeah, I really love the way it is, because I love you. I just wish you pure happiness (cadbury?), good health and God's blessings. Hapi Birthday! (^^,)

*sorry wala akong picture na solo eh.. ehe..

Love-love-love

Once again I've been able to watch the 1st Philippine International PyroMusical Competition held in MOA, at this time sila dadi naman ang kasama ko! Yihee!

Last weekend, plano ko talagang umuwi ng Bulacan dahil 3 weeks na rin yata akong hindi nakaka-uwi sa bahay, ang kaso pinag-OT naman kami sa office (nak ng!). Kaya ayun, nasira na ang plano ko. Ang balak ko, umuwi nalang ng saturday night after kong mag-OT, pero buti nalang sabi nila mami sila nalang daw ang luluwas. Ayun! After nun tinext ko agad si Ate Lez para humingi ng complimentary ticket para makanuod kami ng PyroMusical. Actually nung Feb ko pa talaga balak ipasyal sila dadi sa MOA at manood nga ng Pyro, ang kaso medyo nasho-short ako sa budget kaya hindi matuloy-tuloy. Pero thank God dahil natuloy na rin sa wakas. Nkakatuwa din kasi last na ng competition yung entries last Sunday. Siguro talagang sinadya na pag-OTihin kami sa opis para hindi ako maka-uwi sa Bulacan at lumuwas dito sa Manila sila mami para matuloy kami sa Pyro. Galing!

Mga 12:30PM siguro nung makarating sila dito sa bahay sa Mandaluyong then mga 2PM tumuloy na rin kami sa MOA. Ayun, pasyal-pasyal, kain. Hanggang sa pumasok na kami sa retobar na kinakantahan nila Ate Lez para hintayin yung Pyro. Siguro mga 5:30 nandun na kami. (7PM ang start ng pyro. Hehe, hindi naman ako excited) Kapag kasi mga 6:30 pa kami pumasok baka wala na kaming makuhang magandang pwesto kaya mas mabuti ng maaga. Di ba! Di ba! Napansin ko lang medyo mahigpit na yung organizers ngayon. Nung una kasing manood kami dun ng mga housemate ko eh pwede ka pang makapunta sa pinakagilid ng seaside blvd kahit complimentary ticket lang ang ipakita mo pero ngayon hindi na, hanggang dun ka lang talaga sa sakop ng bar na may-ari ng complimentary ticket mo. Pero ok lang naman kasi halos gilid na rin ng blvd yung mga tables ng resto.

Mga 6PM nag-start na ring tumugtug yung kaback-to-back band nila Ate Lez kaya hindi naman kami nainip. Then hindi rin nagtagal unti-unti ng nagpaputok ng sample fireworks yung organizers. Siguro every 3mins nagpapa-putok sila. Ganda! nakaka-excite tuloy. Hehe. 7PM yung scheduled na start ng unang competitor that night (Australia), pero siguro mga 7:40PM na nagstart yung display. Tsk tsk hanggang dito filipino time. Well anyway ng magsimula ng magpa-sikat ang Australia, lahat eh seryoso sa panonood, hehe kahit naman ako syempre. Galit-galit muna. At ayun, goodluck naman sa mga tao na vini-videohan ang buong fireworks display using their phones. Ang tyatyaga! Ako naman kapag mga ganyang bagay ayoko ng kukuhanan pa ng video, mangangalay ka lang! Pati hindi mo masyadong mae-enjoy yung display kasi sa phone ka naka-tingin imbis na sa fireworks mismo. At sino ba manonood nung vinideo mo eh di kayo-kayo lang din. Nagpakahirap ka lang! Eh bakit ba ko affected??? Haha.

After ng Australia, sila Ate Lez naman ang sumalang sa stage. Sobrang nakaka-entertain talaga sila. Hindi tulad ng ibang band na nakaka-antok. Kapag pinanood mo kasi sila parang nanonood ka na rin sa comedy bar. Hehe. Medyo na-touch naman ako kay Ate Lez nung dinedicate pa nya yung kantang Superwoman sa mami ko. Sweet!

About 40mins after ng Australia, nagsimula na ring magpasikat ang Philippines. Ang alam ko hindi kasali sa competition ang Phil, nag-opening at closing presentation lang sila. Nung una medyo nagkaron pa ng technical problem dahil hindi tumugtug yung sounds, pero siguro mga 10seconds lang naman. Michael Jackson songs, san ka pa! Sigawan ang mga tao nung tumugtug yung bad romance. Kahit ako na pa "Woooww", kasi parang sila lang yung gumamit ng bagong music para i-incorporate sa fireworks. Isipin mo Lady Gaga sa Philippines. Hehe. Nakaka-aliw nung part ng lyrics na "I want your love. Love-love-love I want your love." kasi nung sa part ng love-love-love sunod-sunod na heart shape na fireworks yung pinaputok nila. Astiiig! At syempre naging mabenta naman yun sa mga pinoy. Alam nyo naman, mahilig talaga sa lovelife ang mga noypi. Hehe. Favorite kong part eh nung huling-huli na na halos maging kasing-liwanag ng umaga yung paligid dahil sa dami ng sabay-sabay na fireworks na pinaputok. Amazing!

Ang galing talaga ng naging presentation ng Philippines. Kahit nung unang nood ko Philippines and US mas maganda pa din ang Phil. Hindi naman sa bias ako pero mas maganda talaga sya. Somehow nakaka-proud.

10:30PM na ng makasakay kami ng bus pauwi. Grabe sa dami ng tao sa MOA parang divisoria kapag christmas season! Hehe. Masaya ko kasi parang matagal na rin nung huling mamasyal at lumabas kami nila mamai. Masaya din ako kasi alam kong nanging masaya din sila that night, lalo na yung bunso naming si Jeana. Sobrang thankful ako kay God kasi binibigyan nya ko ng ganitong blessings, ng ganitong family.

"More than I could hope or dream of.
     You have poured Your favour on me.
So blessed, I can't contain it...
     So much, I've got to give it away."

Jewel

It's a very special day for my younger sister celebrating her 17th birthday! Wuhuu!

Nung bata pa kami madalas talaga kami mag-away, ganun naman talaga yata kapag magkasunod. Di ba sabi nila ganon. Hehe. Pero syempre habang lumalaki medyo nasasanay na rin kami sa mga saltik sa utak nagma-mature na rin kami at syempre medyo nagkakaintindihan na. Sobrang mahiyain nitong batang to. Period. sumagot lang ng telepono hindi pa magawa dahil nahihiya. Kapag may mga tao sa bahay nandun lang sya sa kwarto, o kaya pangiti-ngiti lang. Hindi ka nya kakausapin hanggat hindi ikaw ang unang mag-approach sa kanya. Pero gaya ng ibang nakikilala kong pinanganak sa buwan ng Feb-ibig, madaldal din naman 'to at maraming kwento kapag napalagayan ka na nya ng loob. Minsan lang magalit pero kapag nagtampo, tampo talaga!

I wish you all the best in life. I'm always here for you and May God bless you and guide you always.

HaPpY Birthday Jewel!

Fiesta

Hindi ako umuwi ng Bulacan last weekend kasi fiesta ng Tondo. Yearly kasi kami nagsisimba dun ng mga dadi ko kapag fiesta, kumbaga naging devotion na, eh kung uuwe pa ko ng Saturday tapos luluwas din naman kami ng Sunday, eh di parang nagpagod lang ako. Hehe. Kaya kahapon, dun nalang ako tumuloy sa Divisoria, at syempre dahil first time kong pupunta sa Divisoria na manggagaling sa Mandaluyong, sino pa ba ang tatanungin ko kung saan ako sasakay at ano-ano ang mga sasakyan ko papunta don??? Eh di si Alex! Si Alex na pangulo ng lahat ng TODA (Tricycle Operators - Drivers Association) at kung may JODA (Jeepney Operators - Drivers Association *Meron bang ganto?? parang ampangit pakinggan, haha) man sa Mandaluyong! Haha. (Peace lex!)

Umalis ako sa bahay mga 7:30AM. At gaya ng sinabi sakin ni Alex, sumakay ako ng jip papuntang Stop&Shop then jip ulit papuntang Divisoria. Ayus! Medyo nauna lang ako ng konti sa mga dadi ko kaya medyo naglibot-libot muna ko dun, magkikita kasi kami sana sa Tutuban mga 8:30AM, ang kaso tinanghali na sila ng luwas galing Bulacan. Sobrang natutuwa talaga ko sa itsura ng entrance ng Tutuban, hindi talaga kasi nila tinanggal yung dating station na ang ganda-ganda unlike sa napakaraming historical buildings sa Manila na hindi manlang mabigyan ng tamang pag-aalaga ng mga nasa pwesto! Hmp! Sayang tuloy, nasisira lang. (Galit na galit?? haha) Anyway sobrang fascinated kasi talaga ko sa mga old structure sa Manila. Lalo na yung mga spanish-style. Ibang klase!

For more info about Tutuban Railway Station, click here.

Habang hinihintay ko sila dadi, naupo muna ko sa plaza sa harap ng tutuban, sa may monumento ni Bonifacio. Hmmm nakakatuwa yung feeling na nandun ka mismo sa isang napaka-historic na lugar. Ito kasi yung mismong lugar hindi lang ng dating main terminal ng kauna-unahang railroad sa Pilipinas kundi pati ito rin ang lugar kung san sinilang ang bayaning si Andres Bonifacio. Oha! Oha! (Favorite subject ko talaga ang History at Geography. Halata ba?? Haha.)

Sorry, di maganda ang kuha, panakaw na shot lang kasi. Hehe.

Nakakainis lang na may ibang tao na wala manlang respeto sa mga ganitong lugar. Tulad ng mga 'to!

Nilagyan na nga ng rehas para hindi mababoy, pero ganun pa din. Hindi lang ginawang upuan, 

ginagawa pang tapakan with matching kuyakoy pa! Tsk! Tsk!

Kung buhay pa siguro si Bonifacio pinagtataga na 'to. Hehe joke lang!

Pasaway talaga! Sana kahit pano magkaron tayo ng disiplina. Matuto tayong rumespeto.

Di naman nagtagal dumating na rin sila dadi at yun, dumeretso na kami sa simbahan ng Tondo. Katulad pa rin ng dati, saksakan ng dami sa tao. At pahirapan talaga maka-pasok at maka-labas sa simbahan.

Natural nalang satin na sinasamantala ng mga pulitiko ang mga ganitong pagkakataon.

Kahit simbahan hindi pinatawad ng mga posters nila. Hayyy.

Tulad ng nakasanayan, after namin magsimba, dadaan kami sandali sa Divisoria then tuloy na agad sa Quiapo. Tutal kasi, nasa Maynila na kami at kaka-fiesta lang din ng Black Nazarene, nagsisimba na rin kami don.

 

(Quiapo Church Interior)

 (Plaza Lacson view from LRT Carriedo station)

Simula nung maupo si Lim na Mayor ng Maynila, halos lahat ng binago ni Atienza sa lungsod eh binalik nya sa dati. Tulad nalang nitong Plaza Lacson, dati ganito itsura nyan, pero ngayon daanan ulit ng mga sasakyan. Although sabi nila mas maganda daw ngayon na bukas na ulit yan kasi dati nagtatraffic daw sa Sta. Cruz dahil sarado ang plaza sa public vehicles. Isa pang malaking pagbabago sa lugar na 'to eh yung dating Prudential Bank na naging BPI na.

After sa Quiapo eh nage-LRT kami hanggang sa Baclaran, para naman makapunta sa Paranaque. Tondo-Quiapo-Paranaque lagi ang ruta namin kapag fiesta ng Sto. Nino. May mga kamag-anak kasi kami dun sa Sto. Nino sa Paranaque, kaya nagpupunta din kami dun.

Habang nakasakay sa LRT, napansin ko na tanaw pala dun yung Cathedral tsaka Palacio del Gobernador sa Intramuros. Hehe. Sa tinagal-tagal kasi na taon-taon kong pagsakay sa LRT papauntang Baclaran, ngayon ko lang napansin yung mga yun. At ang pinaka-kinatuwa ko eh nakita ko na na bago na ang pintura ng National Museum. Buti at ginawa na nilang cream at gray yung kulay. Dati kasi PINK at gray! Anu ba yun! Ang sagwa! National Museum kulay PINK??? Ang kikay! Hehe. Eye sore talaga. Tapos napansin ko parang may bagong building ang DLSU. Ewan ko kung bago nga yun, hindi ko kasi yun nakikita dati (eh kung ang cathedral nga ang tagal-tagal na dun nun hindi mu rin nakikita dati, hehe) basta before yun ng open field. (ayun meron nga!)

Medyo nakaka-pagod ang maghapong pamimyesta. Pero ok lang naman kasi nagkita-kita ulit kami ng mga kamag-anak namin sa Paranaque. At tulad din ng mga nakakaraang taon, umuwe kami na maraming balot na halaya. Haha. (^^,)

Welcome Home

Naiyak talaga ko nung binigay bigla ni Jeana(bunso kong kapatid, 9yrs old) sa'kin to...

(Front)

(Back)

Huhu, hindi ko talaga ma-explain 'yung feeling na 'yun. Sobrang surprised at overwhelmed talaga ko. Sabi nila mami lagi daw n'ya titatanung kung kelan daw ako uuwe. Pati sabi sa'kin ni Jewel(kapatid kong pangalawa, 16yrs old) nakatulog na daw si Jeana nung saturday kakahintay sa'kin sa pag-uwe ko. Nung nabasa ko talaga 'yung "Welcome HOME Kuya" parang sasabog 'yung dibdib ko (this is true) sa sobrang love na pinaramdam n'ya. Tapos kinukwento pa n'ya sa'kin pano n'ya ginawa 'to. Nakakatuwa. Ito talaga 'yung mga bagay na hindi mapapalitan ng kahit ano pa sa mundo. And I thank God for giving me my sibling and the opportunity to experience this kind of Love and joy. I'm definitely Home.

But wait, there's more! (parang TV shopping lang)

(Sulat n'ya sa'kin)

(Cake ko)

No words.

My No.1 Angel

Nakakatuwa kasi ito ang unang-unang post ko as berday greetings. At mas nakakatuwa eh itong 1st post ko ay for non other than... tantananaaannnnn... my mom! Wuhuu! Sad nga lang kase dito ko sa manila at 'di ako makakauwe sa bulacan to celebrate this special day with her. Haiii. Kaya aun tinawagan ko nalang sya to extend my greetings, hope na kahit pano napasaya ko sya. Nag-iisip pa nga ako ng gift for her, kaso wala pa kong maisip. Anu kaya? Uwi kasi ko sa saturday sa bulacan, so yun ung time ko para makapag-celeb kami. Hmmmm. Aun, excited na ko umuwe, mga 3 weeks na rin ata the last time na umuwe ako sa'min sa bulacan. It's been a while.

(ayan, kasal ng pinsan ko at sila dadi ang nagpakuha sa cake, hehe)


So aun, for the "very angel of my life"...

labs na labs kita! Sabi nga ng Nido, "You're my no. 1"