Heroistic

Just got this "RARE" photo of our national hero from skyscrapercity (my favorite forum site for manila's history, people, destinations, architectures, developments, etc.). Yes! I know, kahit ako nagulat at natawa dahil ibang-iba pala ang itsura ng ating pambansang bayani compare sa mga nakalagay sa libro at sa mga monumento nya. No offense sa mga maka-Rizal ah. I have nothing againts him. Ilang taon kaya siya dito? Medyo hawig pala sya ni pacman. Ehe.

Malagkit-lagkit

Yaaaaaaaakkk! Yak talaga! Ayoko naman talagang tikman nung una, ang kaso parang na-curious lang ako sa lasa, ayun. Nung una medyo nagdadalawang-isip pa ko, pero nung nasa harap ko na sige na bigla ko nalang sinubo. In a few moment para kong masusuka, ang dulas-dulas kasi tapos ang lagkit-lagkit. Nahihiya lang akong iluwa kasi nakatingin sila sakin. Waaahh! Yun na talaga ang una't huling kain ko ng Laing! Haha. Si Lanie naman kasi pinilit ako! (Ows? pinilit ka ba talaga?)

Hindi talaga ko nakain ng Laing ever since. Ang pangit naman kasi ng itsura. Hehe. At syempre lalo na ngayon na nalasahan ko na. Eeee. Lasang gumamela. Haha. (Arte lang) (Nakakain ka na ng gumamela???) Hindi ako nakakain pero kasi di ba nung bata ka nagpapalobo ka ng gumamela, ganun yung lasa! (Alam ko yung mga laking maynila dyan katulad nila Aldino hindi naranasan magpalobo ng gumamela dahil panay bougainvillea[nose bleed] lang ang meron dito. Haha.) Nako pasensya na sa mga mahilig sa Laing ah, pero ayoko lang talaga. Parang kambing kasi. Hehe. Sino ba naman kasi naka-imbento ng Laing??? Ok lang sakin kumain ng dahon ng malunggay o usbong ng sampalok pero yung ginataang dahon ng gabi??? Anyway, bago pa ko kuyugin ng mga mahilig sa Laing, anu ba ang alamat ng dahon ng gabi Aldino? Hehe, 'wag ka na magpanggap dahil alam kong meron kang alamat para dyan. Sige ikwento mo nalang sakin kapag nagkita tayo ah. Ehe.

Meron pa kong hindi kinakain. Yung sisiw sa balot. Ang weird kasi. Mabalahibo tapos may paa pa! Ang weird siguro ng feeling sa bibig non. Hehe. Kayo meron ba kayong hindi kinakain na popular sa mga pagkaing pinoy?

Allergy

MAY ALLERGY AKO! Nak ng! Hindi ko alam kung dapat ba kong mainis dahil may allergy ako o matuwa dahil sa wakas eh nagka-allergy din ako tulad ng mga normal na tao. Haha. Hindi naman talaga kasi ko nagkaka-allergy. Wala naman talaga kasing arte ang katawan ko kahit anong kinakain ko o kahit san mo pa ko idikit o isiksik. Ewan ko ba kung bakit ngayon naiba na.

Ang naaalala ko kasi, thursday after ng Holy Week, medyo hindi ako makatulog kasi may nangangati sa braso at binti ko, pero di ko rin naman pinansin kasi akala ko kung ano lang. Tapos nung nagsimba kami nila Monch Sunday after non, nun na naglabasan yung mga pantal-pantal na sobrang kati kapag nagagalaw. Waaah! Nung una akala ko joke lang yung yung mga yun, kaso ilang araw na hindi pa nawawala!!!

Tapos nitong linggo, eh di syempre napapansin na rin nung mga kasama ko sa bahay, sa opisina, sa community, kasi meron din nga ako sa braso. Sabi nila may naka-kagat nga sakin na insekto (eh anu ba kasing insekto nga yon!?!), sabi naman ng iba dahil daw sa init. Tapos yung iba tinutukso pa kong may bulutong daw ako (ako naman affected). Huhu. Eh alam ko naman na hindi bulutong 'to dahil nagkaron na ko nun nung bata pa ko.

Nakakainis talaga. 2 weeks na 'to ngayon. Actually yung mga nauna na lumabas na pantal-pantal eh magaling na. Ang kaso may dumagdag pang 2 malaking pantal. At sa kitang-kita pa mga nagsi-pwesto! Grrrr!

Buti na lang nung Tuesday ng gabi pagpunta ko sa birthday ni Ate Rizza nagkita kami ni Ate Sheila. Nung unang kita palang ni Ate Sheila sa mga pantal ko kumuha agad sya ng gamot sa bag nya (Medical Transcriptionist kasi sya kaya may mga baong sample na gamot sa bag, hehe). Sabi nya sakin allergy nga raw yun. Sabi pa nya, meron yan sa magkabilang braso noh? (Tama!) Ayun, 2 beses pa lang ako uminom ng gamot na binigay nya at mukang effective naman. Halos pawala na yung mga naiwang pantal. Nakakainis lang kasi nagpeklat yung iba. Sebo ng de Macho lang ang katapat nito. Hehe.

For the 10th time!

"Ui kukunin kitang ninong sa binyag ng anak ko ah!"

Pa'no mo ba naman matatanggihan 'yan??? Hindi talaga. Hinding-hindi. Sabi nga ng mga nakaka-tanda, bawal tanggihan ang pag-aanak sa binyag dahil mamalasin ka daw. Huh??? anung kinalaman ng pagtanggi sa kamalasan? Itong mga ninuno talaga natin kung ano-anong mga pinapa-uso. Haha, pero sabi nga, wala namang masamang gawin ang mga kasabihan tutal wala namang mawawala. Haiii, Opo sige na.

Katulad ng mga nakakaraang panahon, pag-uwi ko sa bulacan nung weekend, may surprise ulit ako. Invitation. Binyag. Ninong ako. Ok. Officially, pang-sampu ko ng inaanak 'to. Hindi naman ako nagrereklamo, ganun talaga eh. Kasama na rin sa trdisyon ng katolikong pinoy 'yang pagkuha ng ninong at ninang. Eh friendly tayong masyado eh. Ayaw mapahiya sa mga kaibigan at kamag-anak. Sa pagkakataon na 'to, ok lang talaga sa'kin kasi anak naman nung bestfriend ko ang aanakin ko, kumbaga 'yung mga ganun ok lang, pati ako din naman ang nag-prisinta sa kanyang maging ninong ng anak n'ya nung high school palang kami, hehe, pero 'yung kunin kang ninong ng 'di mo naman kamag-anak o ka-close manlang, eh aba! ibang usapan na 'yon!

Nanay: "Kuya kukunin ka daw ninong ni blah blah" (Kuya tawag sa'kin ni mami o kya dhen)
Ako: "Huh? sino ba 'yun?" (alien yata)
Nanay: "'Yung anak ni Manang" (kapit-bahay namin na naka-tira sa apartment)
Ako: "Bakit?" (Bakit nalang ang nasabi ko dahil 'di ko talaga maintindihan kung bakit nila ko kukuning ninong)

Kita mo! Hindi talaga kayang i-proseso ng utak ko kung bakit kukuha ka ng ninong na hindi mo naman kilala. O sige kung kakilala man nila ko eh hindi ko naman sila kakilala. Ang wirdo 'di ba?? Hahaiii. Nakakatawa nalang.