Showing posts with label historical places. Show all posts
Showing posts with label historical places. Show all posts

Wednesday, March 16, 2011

Mayon Volcano

One thing that Mayon can be described - Majestic! Ang ganda talaga ng itsura nya! Para syang Hershey kisses na malaking-malaki! Hehe. God is so great to give us such wonder. Nakaka-tuwa syang tingnan, perfect cone talaga!


Sa pagkaka-tanda ko (Naks! Ikaw na ang henyo!), ang Mayon Volcano o Mt. Mayon ay isang active stratovolcano (nose bleed!). It is the most active of the active volcanoes in the Philippines, having erupted over 49 times in the past 400 years. The most destructive eruption of Mayon occurred on February 1, 1814 bombarding the nearby towns with volcanic rocks, killing 2,200 locals.


Don't judge the book by its cover nga daw. Or let's say, "Don't judge the volcano by its beauty"? Dahil kahit gano ka-ganda itong si Mayon, eh napaka moody naman. Madalas mag-tantrums. Haha. Nung nagpunta kami sa Cagsawa, halos nakatakip ng ulap si Mayon, hindi tuloy masyadong kita yung tuktok. Tapos nung paalis na kami, may mga mayayaman na seniors na dumating, at bigla nawala yung ulap sa tuktok ni Mayon. Bakit ganun?**

**Sabi-sabi, kapag nagpunta ka daw ng Mayon (o nakasakay ka sa airplane at dumaan yung airplane sa gilid ng Mayon) at hindi mo nakita ang core nito (dahil sa ulap) ibig sabihin daw nun eh hindi ka na daw birhen. Sa mga birhen lang daw nagpapakita ng buo si Mayon. Ibig sabihin ba non? hehe. bahala na kayo maghusga

Sunday, June 20, 2010

Rizal Park

After namin sa Paco Park, tumuloy na rin kami sa Luneta para naman um-attend sa 29th Anniversary ng Couples For Christ sa grandstand. We're lucky na malapit lang ang Paco Park sa Luneta at pwedeng lakarin. Just like the other historical landmarks of Manila, sobrang natutuwa ako kapag napupunta ko sa Luneta. Although, nakalimutan ko na nung huling pumasyal ako don, nakikita-kita ko din naman yon kapag napapadaan ako sa lugar sakay ng jeep or bus.

[Lecturan ko muna kayo ah, hehe] Luneta, commonly known as Rizal Park is a National Park of our capital and of the country. It's good to know that during the American Occupation, Daniel Burnham do the Master Plan for the City of Manila and made Luneta as the center of the Philippine Government patterned after "The National Mall" of Washington D.C. Yes! Daniel Burnham is also the person who master-planned Baguio City, that's why the city's central park is named after him -  Burnham Park. As planned, lahat SANA ng government departments, bureaus at agencies eh itatayo sa paligid ng Luneta in neo-classical architecture (exactly like U.S.'s capital). Sa totoo lang, nasimulan naman talaga yung project, but only three units were built: the (1) National Museum (Formerly the Legislative building), (2) Department of Agriculture (now housed the Department of Tourism) and the (3) Department of Finance (currently the Museum of the Filipino People). Pero sayang, as in sobrang sayang at nakaka-lunkot dahil hindi na natuloy ang original plan ni Burnham para sa Manila dahil sa pagsimula ng World War II kung san halos walang natira sa Maynila. Even the City Hall is not spared during the war and most of the structure has been destroyed. Simula non, Mr. Quezon created a new Capital for the country outside Manila which was named after him - Quezon City.

(Luneta, Bird's Eye View)
(The National Mall, Washington D.C.)
(The OLD Agripana Circle)

The saddest part is, hindi na nga natuloy ang plano ni Burnham para sa Luneta, hindi pa din nakuhang ayusin at malinis ng agency na namamahala sa park yung lugar. Yes medyo malinis naman pero...hindi sya gaanong name-maintain. I don't know. Yung relief map walang tubig, panay lumot. Yung fountain hindi manlang gumagana. Oo siguro malakas kumonsumo ng kuryente pero hello! It's our NATIONAL PARK! Mas okay na sakin na gastusin yung pera na binabayad sa tax para ipanggasta sa fountain kesa mapunta lang sa bulsa ng kung sino. At sana  magkaron manlang ng taste ang nagme-maintain, may mga swan na bato sa tabi-tabi??? PINK na National Museum??? At sana tanggalin nalang nila don si Lapu-Lapu at dun nalang sya sa Cebu. It's Rizal Park in the first place. Not Rizal ang Lapu-Lapu Park. Hayyyyy. Bakit ganyan??? Anyway, para naman maintindihan nyo ko, here are some pictures of Luneta.


Address: Km. 0, Roxas Blvd., Manila

Paco Park

Unti-unti, we're finally getting to visit the places we wish to go. Una ay nung nang-gulo kami sa Laguna at nilubog ang aming mga sarili sa napaka-lammmeeeeeggg na tubig ng Majayjay Falls. And just yesterday, nakarating na rin kami sa Paco Park that is also part of our list. Hurrraaayy! Bakit ba namin naisipan magpunta ng Paco Park??? Well, sisihin nyo sina Allan Alvarez at Mia Samonte. (Ngak! Sino ba yun???) Sila Bea at Lloydi sa "I Miss You Like Crazy". Ehe. Sobrang na-mesmerized kami ni Bebe nung makita namin yun sa movie at pareho agad kami ng naisip, "Dapat makapunta ko dyan! (dahil baka nandyan pa si Lolo Yuli)". And we did!

Paco Park is originally NOT a park, but a burial site of our grandparents nung mga panahon pa ng mga prayle, eletista, principalia, indio at gobernadorcillo. Completed in 1820 and has been converted into a national park in 1966 during the term of President Diosdado Macapagal. (So ano namang makikita dyan???) The park has two circular walls containing the niches. On top of it is a walkway. Nakakatuwa kasi kapag nandun ka eh para kang binalik sa lumang panahon beacuse of the old structure. It has also the dome-shaped chapel of San Pancratius at tha back that is commonly used for weddings. Even though most of the remains that rests in the park that was once Manila's municipal cemetery has already been moved, some still remained. Katulad na lang ng mga labi ng tatlong paring martir na sina Mario Gomez, José Burgos and Jacinto Zamora. And it's interesting to know that Paco Park is the original burial site of our national hero, Jose Rizal until it was moved to its final resting place beneath the monument at Luneta. Hehe, sori ah, mahili talaga ko sa history. Di ba nga?


Well anyway, hindi man namin nakita si Lolo Yuli don at hindi man kami nakapsok sa loob ng chapel (dahil kasalukuyang may kasal), sobrang natuwa din naman ako dahil sa wakas eh nakapunta na rin ako kasama sila Bebe, Monch, Mark, Luvs, Aldino at Dith sa lugar. I'm always been fascinated by the old structures in Manila. They're just simply wonderful to see. Malamang natuwa din sila, malow-bat ba naman ang kamera ni Aldino. Haha. Sana next time makasakay na rin at sa Pasig Ferry at makapunta sa Walled City. 

Address: San Marcelino & General Luna Sts, Manila
Tel: 302-7381 Fax: 302-7182

Monday, May 17, 2010

Sudden Adventure

Kahapon, isa na namang kahindik-hindik na adventure ang nangyari sakin dahil sa may kung ano na pumasok sa kautakan ko at naisipan kong pumunta ng megamall, ng San Juan at di kalaunan ay sa Quiapo. Haha. Ewan ko ba, minsan talaga pabigla-bigla nalang ako mag-decide.

Habang papunta sa Megamall nakasalubong ko pa si Kuya Lucky (officemate sa Pelatis) at sa dinami-dami na lugar na pwede kaming magkita, dun pa sa gitna ng kalsada EDSA corner Shaw habang nananakbo ako at pa-green na ang street lights. Haha. Sa gulat ko nahampas ko nalang tuloy sya. Sori naman kuya Lucky. Hehe.

Ayun, after kong maglaboy sa Megamall, sugod naman ako sa Greenhills para tumingin ng mga polong pamasok at ng kung ano pang pwedeng mabili. Ang kaso, 3 oras na yata akong nagii-ikot dun sa tyanggian at halos kilala na ko ng lahat ng tindera don eh wala manlang akong nabili kundi yung isang pulang T-shirt. Hayy.

Akshuali ganun talaga ko kapag namimili, sobrang lahat ng tindahan titingnan ko muna, tapos pili-pili, tawa-tawad. Matagal talaga ko mamili ng bibilin, kaya nga gusto ko mag-isa lang ako kapag ganun. Ayoko kasi ng may iniisip kang kasama. Nakakahiya pati na mag-ikot-ikot at magtagal kapag may kasama ka. Minsan naman kelangan ko ng kasama, lalo na kapag gusto ko ng second opinion sa mga bibilin ko. Ganun lang, pero kapag personal na mga bagay ang bibilin, I'd rather be alone. (Huwow!)

Ayun nga dahil sa inis ko at wala akong mabiling polo, naalala kong may Bus na byaheng Quiapo sa harap ng GSC (Greenhills Shopping Center), kaya ayun naisip kong mag-Divisoria. Haha.

Nung nasa labas na ko ng GSC, nagdalawang-isip pa ko kung pupunta ko, kasi naman 3:30PM na nun, eh magsisimba pa ko ng 6 or 7PM. Tapos may praktis pa para sa concert, pero nung biglang may bus na na byaheng Quiapo, ewan ko ba bigla nalang akong sumakay. Haha.

First time kong bumyahe papuntang Quiapo galing San Juan kaya medyo excited ako sa mga makikita ko sa byahe. Mahilig kasi talaga ko sa ganung mga trip. Mag-explore kahit hindi naman ako si Dora. (Oh sige na korni na)

At ayun, nung una kabado ako kasi hinding-hinding-hindi talaga pamilyar sakin yung mga dinadaanan nung bus, pero nung makita ko na ang Centerpoint natuwa naman ako kasi pamilyar na sakin yung lugar na yun. Dun kasi kami tumambay ni Jan-jan nung sinamahan nya kong bumili ng gitara. Weee!

Tapos nakakatuwa kasi for the first time nasilayan ko din yung San Sebastian Church na matagal ko ng pangarap mapuntahan. Gusto ko na nga sanang bumaba nung makita ko, ang kaso limited nalang yung time ko para mamili sa Divi, kaya ayun tuloy lang sa byahe.

Medyo kinabahan ako nung biglang nakita ko na sa Ayala bridge dumaan yung bus, eh kabila na yon ng Quiapo!!! Waaah! Tapos nakita ko pa yung sign ng bus nakalagay TAYTAY na at hindi na QUIAPO! Kabog! Kabog! Kabog! Hay nako kaba talaga. Pagbaba ng tulay at bago pa man ako mag-sterical sa sobrang nerbyos at takot maligaw, pinakiramdaman ko muna kung san liliko yung bus. Sa isip-isip ko, dapat kumanan 'to para dadaanan kami ng City Hall. Medyo mapapanatag na rin kasi ko kapag nasa City Hall na ko dahil alam ko na yun at marami na kong masasakyan pauwi ng Mandaluyong.

At ayun, tuloy ang adventure ko dahil kumanan nga si kuyang driver at dumaan kami sa City Hall, tumawid ng Quezon Bridge at ibinaba ako sa Recto. Ok naman, dun naman pala talaga ang ruta nila, liliko muna sa Ayala Bridge, masyado ko lang pinag-alala sarili ko. Haha. Akala ko naman kasi nalagpasan na namin yung babaan ng Quiapo at hindi ko lang narinig nung nasa Ayala Bridge na kami dahil sa sobrang amazement sa San Sebastian Church. Mahilig din talaga kasi ko sa architecture. Wala lang sinabi ko lang. Hehe.

Natuwa naman ako nung naka-baba na ko ng bus. Kasi syempre hindi na ko naliligaw. Hehe. Naisip ko na 'wag na rin magpunta ng Divisoria, nakakatamad na kasi. Magsisimba nalang ako sa Nazareno, at habang iniisip ko yun at naglalakad sa footbridge, bigla nalang may naka-pukaw ng atensyon ko. Sa gitna ng footbridge, sa ilalim ng tirik na tirik na araw ay napaka-dami at sunod-sunod na nakalatag na mga panindang "sex toys"! Waaahh! May mga bata na nakakakita at wala silang paki-alam! Grabe, considering they're in the vicinity of Quiapo Church, which, in history is one of the center of Catholic Church in Manila eh ganito ang makikita mo! Tsk.. Tsk.. Walang modo.

Well anyway, isa pang napansin ko eh sobrang dami na talaga sigurong masasama ang loob at mga halang ang bituka dahil mantakin mo ba namang pati ang simbahang eh punuan mo ng matataas na bakod na may tulis-tulis pa sa taas! Hayyy, sayang ang ganda ng facade ng Quiapo Church at ng Plaza Miranda dahil sa ginawang gate at bakod. (Hindi ko na binalak pa na picturan dahil baka mahablot lang ang phone ko at umuwi akong nguma-ngawa, hehe)

After nun, hindi ko naman alam kung pano babalik ng Mandaluyong. Haha. Naisip ko baka may byaheng jeep na dadaan ng Stop&Shop sa harap ng Isetan kaya naglakad nalang ako papunta dun at nagmasid ng mga bumabyaheng jeep. At ayun binggo! Stop&Shop mismo ang byaheng nakita ko! Hehe. Nakaka-pagod man at nakakapanlagkit, masaya naman ako kasi I Survived! 'Till next trip!

**Ang haba na pala ng post ko, haha.

Sunday, May 2, 2010

Barasoain Church

Last Labor Day, sumama sila Mark at Bebe samin sa Pulilan para maki-fiesta. Well, hindi naman ganun kagarbo ang fiesta samin kasi fiestang baranggay lang yun pati medyo nalilito na ang tao kung kelan ang totoong araw ng fiesta. Minsan kasi August 16 ang fiesta samin, minsan May 1 tulad ngayong taon, depende sa namamahala. Kaya naman ayun, pati mga bisita nalilito na kung kelan sila pupunta. Hehe.

Mga 3PM na yata kami nakarating samin, at sa kagustuhan naming makarating sa Barasoain ng may araw pa, medyo namahinga lang kami ng konti at kumain ng konti tapos lumakad kami kaagad papuntang Malolos. Medyo na-miss ko talaga yung byahe papuntang Malolos, pati Malolos mismo at kapitolyo syempre, hehe, matagal-tagal na din kasi nung huling punta ko dun. At ayun, ganun pa din, walang masyadong pagbabago. May nakita lang akong bagong tayong commercial spaces sa "Little Forest" sa harap ng Capitol Building.

Well anyway, ayun pina-experience ko din kila Bebe ang sumakay sa cute na cute na Jeep sa Malolos na kilala sa lugar na "Karatig". Muka syang owner-type jeep...actually owner-type jeep sya. Haha. Basta maliit lang, para lang sa mga sexyng pasahero. Ganito itsura...


Dumating kami ng Barasoain Church (also known as Our Lady of Mt. Carmel Parish) siguro mga 4:15PM at kasalukuyang may kasal. Ito namang si Bebe Dora kilig na kilig, daig pa yung kinakasal. Haha. Natuwa naman kami kasi since may kasal, bukas yung simbahan at pwede kami makapasok sa loob. Isa sa pinakamahalagang struktura ang simbahan ng Barasoain hindi lamang sa relihiyong katoliko kundi pati na rin sa kasaysayan ng Pilipinas. Dito kasi tinatag ang 1st Republic, ang 1st Congress at ang Malolos Constitution. (Wow history???)

Kahit hindi nyo pa itanong, ipipilit ko pa ring sabihin na itong simbahan ng Barasoain din ang kauna-unahang building na napasukan ko. Sabi kasi nila dadi, pagkalabas ko sa clinic na pinag-panganakan sakin, dito daw nila ko unang pinasok. Wala lang, makapagyabang lang. Haha. At kahit madalas man ako sa Malolos dati, pangatlong beses ko palang 'to makapunta at makapasok sa Barasoain. Ewan ko nga ba, siguro di ba kasi kapag malapit sa inyo ang isang tourist spot eh parang usual na pangitain nalang sa'yo yun??? Kaya hindi mo naman masyado nabibigyan ng importansya. Pero totoong nakaka-amaze talaga kapag nakita mo ng personal 'tong simbahan. Lalo na nung umiikot pa ang 10 pisong papel kung san naka-print sa likod yung picture ng Barasoain Church. (Hanapin nyo yung pusa, hehe)


Pagpasok sa loob, feeling mo bumalik ka sa lumang panahon. Ramdam at kita kasi ang kalumaan ng simbahan. Yung mga makakapal na batong pader, yung mga columns, carvings, paintings, yung mga kahoy na ginamit, yung altar, yung mga bintanang yari pa rin sa capiz shell, yung style mismo ng structure at lahat ng makikita mo sa loob.


Meyo umandar ang kakulitan namin kaya akyat kami agad sa anu bang tawag dun? yung kinakantahan ng mga choir sa taas? sa may bandang likod kapag naka-harap ka sa altar??? Oh basta ayun, akyat kami don tapos picture-picture. Hehe. At hindi pa don nagtatapos. Itong si Mark, pilit kaming inaayang pumasok dun sa masikip na eskinita na parang kweba pa-akyat sa kampanilya, eh nakakatakot kaya kasi ang dilim-dilim, ang sikip-sikip pati parang ang dumi-dumi. Pero kunyari lang na ayaw ko, gusto ko lang magpa-pilit, syempre dapat pakipot muna sa umpisa. Haha. Ayun nauna si Mark pumasok tapos ako, tapos si Bebe. Grabe ang sikip talaga, parang yungib. Tapos parang sapot-sapot pa. Parang pang-horror. Tapos nung nasa hagdan na kami paakyat, itong si Mark sobrang excited madaling-madali. Ako naman parang natatakot na, haha. Hindi naman sa duwag (weh!) pero alam mo yon. Para kasing feeling ko kaming 3 nalang ang tao dun. Tapos ang sikip talaga nya, makikitid yung steps, madilim, tapos pwede ka nang magtanim sa bawat steps ng hagdan sa sobrang kapal ng lupa na parang 50years ng hindi naaakyatan. Ito namang si Bebe takot na takot din, ni hindi nga tumapak sa hagdan. Baka daw kasi bawal pumasok dun. Pati parang sa Sukob daw. Waaahh! Medyo affected naman ako kasi nai-imagine ko yung creature sa Sukob baka biglang hatakin nalang kami don. Haha.



Pero bago pa man kami ma-praning ni Bebe sa loob, lumabas na rin kami at hindi na pinilit ang aming mga sarili na umakyat pa sa taas. Paglabas namin sa yungib, sabay may pumsok na 2 babae, tapos nakita nung bantay sabay sinita na bawal daw pumasok dun. Haha! Bawal pala dun, hindi lang alam ni kuyang caretaker na nakapasok at nakapag-picture na kming 3 sa loob. Hehe.

Pagkatapos nun, sa labas naman kami pumwesto. Hinintay din kasi namin lumabas yung kinasal. Ang cute kaya! Sweet. Mukang mayaman. Andami kasing umaasikaso. May make-up artists, photographers, mga organizers atbp.


Ayun, after namin manggulo sa Malolos bumalik na rin kami sa bahay para manginain at dun naman mangulit.

Address: San Gabriel, Malolos, Bulacan

Wednesday, January 27, 2010

Underground Cemetery

After namin mag-lunch sa Victoria, tumuloy na kami sa Majayjay Laguna. Sabi nung kasama din namin sa climb na taga-Nagcarlan, mga 2hours pa daw ang byahe galing dun hanggang Majayjay. Aus! Maraming time para matulog! Hehe.

Habang bumabyahe, di naman ako nakatulog. Tsk. tsk. Ang hirap naman kasi matulog ng paupo at walang sandalan yung ulo! Nak ng! Kaya ayun sight seeing nalang ako. Siguro mga 1hr mahigit bigla nakita namin sa daan "No Entry Sira ang tulay"   ???????(katahimikan)???????   Nice! Pagkatapos ng matagal na byahe, wala rin naman pala kaming madadaanan papunta ng Majayjay Falls. Sabi ng mga taga-don, nung bagyong Ondoy pa daw nung bumagsak yung tulay. Eh kung ganon, hanggang ngayon hindi pa gawa??!! Ano ba yan!?!? Ang tagal ng panahon hindi pa rin ayos??? Ano ba ginagawa sa pondo ng gobyerno??? Tsk. Tsk. Ang laki-laki ng tax tapos ganyan?! (Bitter, hehe) Dahil don, plan B kami. Sa Underground Cemetery sa Nagcarlan nalang kami pupunta. Go!

Habang papunta kami don, natatawa ko kay Aldine kasi duwag sa mga ganun. Lalo ko tuloy tinatakot, "(slow version na tonong nananakot) Aldine, patay ka, susunod sayo yung mga yun, awoooooo!" Haha. Pero sa kabila din naman ng isip ko, parang medyo nakakatakot nga kasi sementeryo yun sa ilalim ng lupa, tapos ang mga nakalibing pa eh matagl na panahon na nandun, bukod pa sa mga namatay nung panahon ng hapon. Creeeeeeppyyy.



Nung dumating kami sa site, sobrang natuwa ako kasi ang ganda nung lugar. At kahit pano kita mo na naaalagaan talaga yung site. Habang nasa loob, sobrang naiisip ko yung pagka-historic nung lugar. Sabi dun daw meeting place ng mga katipunero. Sosyal! Sementeryo meeting place! Hehe. Kidding aside, sabi din nila may tunnel daw dun sa underground papuntang Mt. Banahaw, yun daw yung ginamit na daanan ng mga pilipino para ma-evade ang mga spaniards dun sa lugar. Interesting!


(Bricks dated 1983)
 
 

Monday, January 18, 2010

Fiesta

Hindi ako umuwi ng Bulacan last weekend kasi fiesta ng Tondo. Yearly kasi kami nagsisimba dun ng mga dadi ko kapag fiesta, kumbaga naging devotion na, eh kung uuwe pa ko ng Saturday tapos luluwas din naman kami ng Sunday, eh di parang nagpagod lang ako. Hehe. Kaya kahapon, dun nalang ako tumuloy sa Divisoria, at syempre dahil first time kong pupunta sa Divisoria na manggagaling sa Mandaluyong, sino pa ba ang tatanungin ko kung saan ako sasakay at ano-ano ang mga sasakyan ko papunta don??? Eh di si Alex! Si Alex na pangulo ng lahat ng TODA (Tricycle Operators - Drivers Association) at kung may JODA (Jeepney Operators - Drivers Association *Meron bang ganto?? parang ampangit pakinggan, haha) man sa Mandaluyong! Haha. (Peace lex!)

Umalis ako sa bahay mga 7:30AM. At gaya ng sinabi sakin ni Alex, sumakay ako ng jip papuntang Stop&Shop then jip ulit papuntang Divisoria. Ayus! Medyo nauna lang ako ng konti sa mga dadi ko kaya medyo naglibot-libot muna ko dun, magkikita kasi kami sana sa Tutuban mga 8:30AM, ang kaso tinanghali na sila ng luwas galing Bulacan. Sobrang natutuwa talaga ko sa itsura ng entrance ng Tutuban, hindi talaga kasi nila tinanggal yung dating station na ang ganda-ganda unlike sa napakaraming historical buildings sa Manila na hindi manlang mabigyan ng tamang pag-aalaga ng mga nasa pwesto! Hmp! Sayang tuloy, nasisira lang. (Galit na galit?? haha) Anyway sobrang fascinated kasi talaga ko sa mga old structure sa Manila. Lalo na yung mga spanish-style. Ibang klase!


For more info about Tutuban Railway Station, click here.

Habang hinihintay ko sila dadi, naupo muna ko sa plaza sa harap ng tutuban, sa may monumento ni Bonifacio. Hmmm nakakatuwa yung feeling na nandun ka mismo sa isang napaka-historic na lugar. Ito kasi yung mismong lugar hindi lang ng dating main terminal ng kauna-unahang railroad sa Pilipinas kundi pati ito rin ang lugar kung san sinilang ang bayaning si Andres Bonifacio. Oha! Oha! (Favorite subject ko talaga ang History at Geography. Halata ba?? Haha.)


Sorry, di maganda ang kuha, panakaw na shot lang kasi. Hehe.


Nakakainis lang na may ibang tao na wala manlang respeto sa mga ganitong lugar. Tulad ng mga 'to!



Nilagyan na nga ng rehas para hindi mababoy, pero ganun pa din. Hindi lang ginawang upuan, 
ginagawa pang tapakan with matching kuyakoy pa! Tsk! Tsk!
Kung buhay pa siguro si Bonifacio pinagtataga na 'to. Hehe joke lang!


Pasaway talaga! Sana kahit pano magkaron tayo ng disiplina. Matuto tayong rumespeto.

Di naman nagtagal dumating na rin sila dadi at yun, dumeretso na kami sa simbahan ng Tondo. Katulad pa rin ng dati, saksakan ng dami sa tao. At pahirapan talaga maka-pasok at maka-labas sa simbahan.


Natural nalang satin na sinasamantala ng mga pulitiko ang mga ganitong pagkakataon.
Kahit simbahan hindi pinatawad ng mga posters nila. Hayyy.

Tulad ng nakasanayan, after namin magsimba, dadaan kami sandali sa Divisoria then tuloy na agad sa Quiapo. Tutal kasi, nasa Maynila na kami at kaka-fiesta lang din ng Black Nazarene, nagsisimba na rin kami don.

 
(Quiapo Church Interior)

 (Plaza Lacson view from LRT Carriedo station)

Simula nung maupo si Lim na Mayor ng Maynila, halos lahat ng binago ni Atienza sa lungsod eh binalik nya sa dati. Tulad nalang nitong Plaza Lacson, dati ganito itsura nyan, pero ngayon daanan ulit ng mga sasakyan. Although sabi nila mas maganda daw ngayon na bukas na ulit yan kasi dati nagtatraffic daw sa Sta. Cruz dahil sarado ang plaza sa public vehicles. Isa pang malaking pagbabago sa lugar na 'to eh yung dating Prudential Bank na naging BPI na.

After sa Quiapo eh nage-LRT kami hanggang sa Baclaran, para naman makapunta sa Paranaque. Tondo-Quiapo-Paranaque lagi ang ruta namin kapag fiesta ng Sto. Nino. May mga kamag-anak kasi kami dun sa Sto. Nino sa Paranaque, kaya nagpupunta din kami dun.

Habang nakasakay sa LRT, napansin ko na tanaw pala dun yung Cathedral tsaka Palacio del Gobernador sa Intramuros. Hehe. Sa tinagal-tagal kasi na taon-taon kong pagsakay sa LRT papauntang Baclaran, ngayon ko lang napansin yung mga yun. At ang pinaka-kinatuwa ko eh nakita ko na na bago na ang pintura ng National Museum. Buti at ginawa na nilang cream at gray yung kulay. Dati kasi PINK at gray! Anu ba yun! Ang sagwa! National Museum kulay PINK??? Ang kikay! Hehe. Eye sore talaga. Tapos napansin ko parang may bagong building ang DLSU. Ewan ko kung bago nga yun, hindi ko kasi yun nakikita dati (eh kung ang cathedral nga ang tagal-tagal na dun nun hindi mu rin nakikita dati, hehe) basta before yun ng open field. (ayun meron nga!)

Medyo nakaka-pagod ang maghapong pamimyesta. Pero ok lang naman kasi nagkita-kita ulit kami ng mga kamag-anak namin sa Paranaque. At tulad din ng mga nakakaraang taon, umuwe kami na maraming balot na halaya. Haha. (^^,)

Monday, January 11, 2010

CFC Leader's Conference

First time kong makapasok sa Araneta Coliseum at first time ko din maging mass collector! Yipee!

Friday nagkaron kami ng chapter assembly sa SFC at in-invite ako ni Kuya Leo na sumama sa kanila kinabukasan sa Araneta para sa conference. Nung una medyo nagdalawang-isip pa kong sumama kasi leader's conference yun, eh hindi naman ako leader, haha uuwi na sana ko sa Bulacan ng saturday ng umaga dahil aabay ako sa kasal ng kaibigan ko ng sunday. Pero naisip ko naman, minsan lang naman yung opportunity na maka-attend ako sa conference ng CFC. Pati nakaka-excite kasi sa Araneta gaganapin. Naisip ko, tutal hanggang 7PM lang naman yung conference, after nalang nun ako luluwas pauwe. Tama tama.

Nagkita-kita kami sa Farmer's mga 1PM. Then tumuloy na kami sa Coliseum. Medyo excited talaga ko kasi first time kong makakapasok dun. Pagpasok namin...hindi naman pala ganung ka-engrande ang Big Dome gaya ng ineexpect ko. Yes they have this renovation pero halata pa rin talaga ang kalumaan nung structure. But still, Araneta Coliseum is Araneta Coliseum. It holds 5 decades of history, so bawi lang. Oha! oha!

Nung naghahanap na kami ng uupan, medyo nalito kami kasi ang nakalagay sa ticket eh CC109. Eh panay 401-407 ang nakalagay sa mga pinto. Ang akala namin, kelangan sa door entrance 100-199 kami papasok, yun pala kahit saan dahil free seating naman, at na-realize lang namin yun, nung umabot na kami hanggang sa kadulu-duluhan ng hallway. Anu ba yun! Haha. Ito kasing si Ate Sheila akala naman namin alam nya. Hehe.

Naging OK naman yung conference. Kumpleto ang buong family ministry ng Couples For Christ (CFC). Nandun ang Kids For Christ (KFC), Youth For Christ (YFC), Singles For Christ (SFC) at syempre kasama kami don, Servants of the Lord (SOLD) at ang Handmaids Of the Lord (HOLD). Habang nasa loob ako, palingap-lingap talaga ko. Siguro dahil din namamangha sa paligid. Syempre napaka-historic nung place. Pati ang laki nya talaga. Isa pang nakakatuwa, nag-mass collector ako kasama nila Kuya Leo. First time ko din mag ganun. At ang saya pala ng feeling kapag may naglalagay sa bag na hawak mo. Kumbaga mararamdaman mo talaga na maraming gustong tumulong hindi lang sa community kundi pati dun sa mga taong tinutulungan din naman ng ministry. After all, everything is for the glory of God.


 (Ayan yung ticket. Oh di ba nakalagay CC109. Nalito tuloy kame, hehe)

Tuesday, September 29, 2009

Reminiscing the Past

Ayun, pano ko ba naisipan mag-blog tungkol sa old manila??? Hmmm.. just this morning, nung nagbo-browse ako sa Pbase.com (favorite kong past-time kapag walang magawa sa ofis 'yung pagtingin sa mga picture galleries dito) may nakita kong picture ng isang tulay sa Rome na medyo hawig sa dating tulay sa Manila. And here it is...

Photo Credit: Robert W. Baron (http://www.pbase.com/rwbaron)
Ponte Vittorio Emanuele II








When I saw this picture, naalala ko talaga yung tulay sa Manila before na nakalimutan ko na yung name. So tinanung ko yung mga officemates ko kung anong bridge sa manila yung kahawig nitong bridge na 'to. Ang kaso, wala silang maisip (haiii, si google nalang ang pag-asa ko). 'Kaw ba may naiisip??? Hehe.

So ayun nga, research ako ng research ng mga pictures ng mga bridges sa manila until nagalugad ko na lahat ng bridges eh wala pa din akong makitang kagaya nito. Sabi ng mga officemate ko (si Gert at Lili) wala daw silang natatandaang bridge sa Manila na kamuka nung nasa picture. Eh meron talaga kong naaalala! Sa manila talaga 'yun! Haha. Hindi talaga ko tumigil sa paghahanap hanggang sa nakita ko to...

Photo Credit: cvrom62 (http://forum.philboxing.com)









Photo Credit: animo (http://www.skyscrapercity.com)
Other view.



Kaya naman pala hindi ko makita 'yung hinahanap-hanap ko kanina pa eh hindi na pala talaga existing 'yun! Haha. (eh san mu ba kasi nakita yan???) Hmmm, napanuod ko sa youtube yung old manila. Here's the link: http://www.youtube.com/watch?v=dvpbsyNcI3I

Ayan, hindi talaga ko tumigil maghanap sa net para lang makita yan. Haha. Medyo hawig naman sila 'di ba? 'di ba! 'di ba! Hehe, kulit. Basta magkamuka sila!

Well then, 'eto pa mga interesting pictures of old manila...

Photo Credit: cvrom62 (http://forum.philboxing.com)




Photo Credit:
cvrom62 (http://forum.philboxing.com)





Photo Credit: JoeyEscalera (http://forum.philboxing.com)

Photo Credit: JoeyEscalera (http://forum.philboxing.com)


Photo Credit: JoeyEscalera (http://forum.philboxing.com)




Photo Credit: cvrom62 (http://forum.philboxing.com)
A view of Quezon Boulevard as seen from the Quezon Bridge. 1942.

Photo Credit: cvrom62 (http://forum.philboxing.com)
See the monument on the left??? Alam n'yo na? Hehe.

Yes!, It's the Rizal Park.

Photo Credit: cvrom62 (http://forum.philboxing.com)
Plaza Goiti. 1932.

Now Plaza Lacson. And yes!, meron ding tranvia (cable car) dito dati.

Photo Credit: Wonderboy (http://www.skyscrapercity.com)
Avenida. Panahon na wala pang PINK footbridges. Hehe.

Photo Credit: cvrom62 (http://forum.philboxing.com)
Quiapo Church. 1942.














Photo Credit
:
Life Magazine
Quiapo Church Interior. Pre-War.
Photo Credit: korky (http://forum.philboxing.com)
Guadalupe. 1973.









Photo Credit: cvrom62
(http://forum.philboxing.com)
Tranvia crossing "The Bridge of Spain"(Puente Espana) built in 1632. This impressive bridge crossed the Pasig River, and connected the walled city to the Chinese section of Binondo that is later replaced by Jones Bridge.

Photo Credit: kuyageezer (http://www.skyscrapercity.com)
Manila Post Office nung wala pang fly-over. Ang linis tingnan.

Photo Credit: kuyageezer (http://www.skyscrapercity.com)
Escolta. Parang Manhattan lang, hehe.

Photo Credit: sick_n_tired (http://www.skyscrapercity.com)
Woah! Grabe ang linis pa ng Manila Bay! Wasn't that beautiful??
1968.











Photo Credit:
BergenScooterPatrol (http://www.skyscrapercity.com)
A photograph with Tondo Church in the background dated about 1899 taken along Calle de Sande. At my sagingan pa pala sa Tondo before. Hehe.







More to come...