CamSur Watersports Complex

Nung una akala ko ang CWC eh nasa tabi ng dagat, o ng lake. Yun pala nasa gitna ng Capitol compuond. Hehe. At napa "OH?? (with matching panlalaki ng mata)" talaga ako nung malaman ko na ang first-class complex na 'to eh operated ng local government. Ang galing! (hindi ko naman minamaliit ang gobyerno, nasanay lang kasi ako na kapag ang gobyerno nagpapatakbo ng business, it's either napapabayaan o nebebenta) But really, kudos for the local government of camsur. It is such a wonderful place.

Naisip ko nga, "Dati naririnig ko lang kay Dyan Castillejo ang CWC. Napapanood ko lang dati sa Sports Unlimited and now I'm here! I'm here!". Ang sarap mag-wake. Yun nga lang masakit sa braso sa una. Mantakin mo ba namang hilahin ka ng kable. Tapos dapat sa una mahigpit yung hawak mo sa cable, kasi mabibitawan mo talaga kung hindi. Ok din naman ang price, P160 yata per hour, nakalimutan ko na. Hehe. For 2 hours, you can use the pool for FREE. Oh di ba pwede na!

Ako yan naka blue!

Naks! Ganyan ang tamang pag-ikot.

Meron namang magtuturo how to do wakeboarding. Sa una as beginner, yung naka-luhod muna. Then if you think kaya mo na ng nakatayo, you can try. Yun nga lang I think it's really not that easy as it looks. So 1st hour namin we tried yung nakaluhod, then for the second hour dun naman kami nanggulo sa nakatayo, pero dun kami sa beginner pa rin syempre. Hehe.

Medyo nakakalito sa una kasi hindi mo pa alam ang gagawin. Sasabihin sayo nung trainor na wag daw hilahin yung cable eh ang kaso kapag palubog ka na ang tendency hihilahin mo talaga yun di ba! haha. Pero after several times of trying, nakuha ko na rin sya at tama nga si kuya, "wag hilahin ang cable". Kasi kapag hinila mo sya, lalo kang lulubog. Sayang nga lang na twice lang ako nakatawid. Kung kelan naman kasi kaya na namin ni Monch at nag-eenjoy na kami tsaka lunch break na pala. Hayyy. But atleast we've experienced na nakatayo. Hehe.

It's been a fun-filled day with my friends. Sinulit talaga namin ang bakasyon sa CWC. Sabi nga, minsan lang yun. Maghapon kaming nagbilad sa araw. (kaya pagbalik namin sa Manila para kaming inihaw, hehe) Tinry din namin yung mga activities sa Lago Del Rey. Swimming, Trampoline, Obstacle race, kayaking. Ang saya!

Sudden Adventure

Kahapon, isa na namang kahindik-hindik na adventure ang nangyari sakin dahil sa may kung ano na pumasok sa kautakan ko at naisipan kong pumunta ng megamall, ng San Juan at di kalaunan ay sa Quiapo. Haha. Ewan ko ba, minsan talaga pabigla-bigla nalang ako mag-decide.

Habang papunta sa Megamall nakasalubong ko pa si Kuya Lucky (officemate sa Pelatis) at sa dinami-dami na lugar na pwede kaming magkita, dun pa sa gitna ng kalsada EDSA corner Shaw habang nananakbo ako at pa-green na ang street lights. Haha. Sa gulat ko nahampas ko nalang tuloy sya. Sori naman kuya Lucky. Hehe.

Ayun, after kong maglaboy sa Megamall, sugod naman ako sa Greenhills para tumingin ng mga polong pamasok at ng kung ano pang pwedeng mabili. Ang kaso, 3 oras na yata akong nagii-ikot dun sa tyanggian at halos kilala na ko ng lahat ng tindera don eh wala manlang akong nabili kundi yung isang pulang T-shirt. Hayy.

Akshuali ganun talaga ko kapag namimili, sobrang lahat ng tindahan titingnan ko muna, tapos pili-pili, tawa-tawad. Matagal talaga ko mamili ng bibilin, kaya nga gusto ko mag-isa lang ako kapag ganun. Ayoko kasi ng may iniisip kang kasama. Nakakahiya pati na mag-ikot-ikot at magtagal kapag may kasama ka. Minsan naman kelangan ko ng kasama, lalo na kapag gusto ko ng second opinion sa mga bibilin ko. Ganun lang, pero kapag personal na mga bagay ang bibilin, I'd rather be alone. (Huwow!)

Ayun nga dahil sa inis ko at wala akong mabiling polo, naalala kong may Bus na byaheng Quiapo sa harap ng GSC (Greenhills Shopping Center), kaya ayun naisip kong mag-Divisoria. Haha.

Nung nasa labas na ko ng GSC, nagdalawang-isip pa ko kung pupunta ko, kasi naman 3:30PM na nun, eh magsisimba pa ko ng 6 or 7PM. Tapos may praktis pa para sa concert, pero nung biglang may bus na na byaheng Quiapo, ewan ko ba bigla nalang akong sumakay. Haha.

First time kong bumyahe papuntang Quiapo galing San Juan kaya medyo excited ako sa mga makikita ko sa byahe. Mahilig kasi talaga ko sa ganung mga trip. Mag-explore kahit hindi naman ako si Dora. (Oh sige na korni na)

At ayun, nung una kabado ako kasi hinding-hinding-hindi talaga pamilyar sakin yung mga dinadaanan nung bus, pero nung makita ko na ang Centerpoint natuwa naman ako kasi pamilyar na sakin yung lugar na yun. Dun kasi kami tumambay ni Jan-jan nung sinamahan nya kong bumili ng gitara. Weee!

Tapos nakakatuwa kasi for the first time nasilayan ko din yung San Sebastian Church na matagal ko ng pangarap mapuntahan. Gusto ko na nga sanang bumaba nung makita ko, ang kaso limited nalang yung time ko para mamili sa Divi, kaya ayun tuloy lang sa byahe.

Medyo kinabahan ako nung biglang nakita ko na sa Ayala bridge dumaan yung bus, eh kabila na yon ng Quiapo!!! Waaah! Tapos nakita ko pa yung sign ng bus nakalagay TAYTAY na at hindi na QUIAPO! Kabog! Kabog! Kabog! Hay nako kaba talaga. Pagbaba ng tulay at bago pa man ako mag-sterical sa sobrang nerbyos at takot maligaw, pinakiramdaman ko muna kung san liliko yung bus. Sa isip-isip ko, dapat kumanan 'to para dadaanan kami ng City Hall. Medyo mapapanatag na rin kasi ko kapag nasa City Hall na ko dahil alam ko na yun at marami na kong masasakyan pauwi ng Mandaluyong.

At ayun, tuloy ang adventure ko dahil kumanan nga si kuyang driver at dumaan kami sa City Hall, tumawid ng Quezon Bridge at ibinaba ako sa Recto. Ok naman, dun naman pala talaga ang ruta nila, liliko muna sa Ayala Bridge, masyado ko lang pinag-alala sarili ko. Haha. Akala ko naman kasi nalagpasan na namin yung babaan ng Quiapo at hindi ko lang narinig nung nasa Ayala Bridge na kami dahil sa sobrang amazement sa San Sebastian Church. Mahilig din talaga kasi ko sa architecture. Wala lang sinabi ko lang. Hehe.

Natuwa naman ako nung naka-baba na ko ng bus. Kasi syempre hindi na ko naliligaw. Hehe. Naisip ko na 'wag na rin magpunta ng Divisoria, nakakatamad na kasi. Magsisimba nalang ako sa Nazareno, at habang iniisip ko yun at naglalakad sa footbridge, bigla nalang may naka-pukaw ng atensyon ko. Sa gitna ng footbridge, sa ilalim ng tirik na tirik na araw ay napaka-dami at sunod-sunod na nakalatag na mga panindang "sex toys"! Waaahh! May mga bata na nakakakita at wala silang paki-alam! Grabe, considering they're in the vicinity of Quiapo Church, which, in history is one of the center of Catholic Church in Manila eh ganito ang makikita mo! Tsk.. Tsk.. Walang modo.

Well anyway, isa pang napansin ko eh sobrang dami na talaga sigurong masasama ang loob at mga halang ang bituka dahil mantakin mo ba namang pati ang simbahang eh punuan mo ng matataas na bakod na may tulis-tulis pa sa taas! Hayyy, sayang ang ganda ng facade ng Quiapo Church at ng Plaza Miranda dahil sa ginawang gate at bakod. (Hindi ko na binalak pa na picturan dahil baka mahablot lang ang phone ko at umuwi akong nguma-ngawa, hehe)

After nun, hindi ko naman alam kung pano babalik ng Mandaluyong. Haha. Naisip ko baka may byaheng jeep na dadaan ng Stop&Shop sa harap ng Isetan kaya naglakad nalang ako papunta dun at nagmasid ng mga bumabyaheng jeep. At ayun binggo! Stop&Shop mismo ang byaheng nakita ko! Hehe. Nakaka-pagod man at nakakapanlagkit, masaya naman ako kasi I Survived! 'Till next trip!

**Ang haba na pala ng post ko, haha.

Almost!

1:30AM naglalakad kami ni Mark sa Barangka Drive pauwi ng biglang...

Mark: Ui jd! (sabay hatak sa kamay ko at dali-daling nag-shift ng paglakad pabalik sa pinanggalingan namin)
Ako: Bakit? (nabigla, taranta, pero sumunod naman ako sa kanya)

Bago mangyari yun, may pinag-uusapan kami ni Mark na medyo seryoso, kaya nagulat ako nung bigla nya kong in-interrupt sa sinasabi ko dahil nga bigla nya kong tinawag sabay hatak. Nung hinatak nya ko, dun ko nakita na may lalaki pala sa likod namin na kahina-hinala ang itsura. Siguro mga 2 steps nalang talaga 'yung layo nya samin nung napalingon ako sa kanya. Grabe! kinabahan talaga ko nung nakita ko yung lalaki. Hindi ko kasi sya napansin na sumusunod samin. Sabi sakin ni Mark, bigla nalang daw talagang sumulpot 'yun sa likod namin. Bali 'di pa kasi kami nakakalayo sa Mcdo nun, tapos sabi nya, nung dumaan daw kami sa kanto(Sulatan St.), may nakita syang lalaki dun na nakatayo. Maya-maya lang after namin makalampas dun, napansin na daw nya na sumusunod na samin hanggang sa palapit na ng palapit. Wala kaming kasabay na naglalakad nun sa kalye, wala din masyadong nagdadaan na sasakyan, kaya kung iisipin mo na baka normal lang sya eh bakit sa likod pa namin sya dumidikit eh ang luwag-luwag ng kalye, pwede naman sya sa kabila, o kaya 'wag naman syang masyadong malapit samin. Kinakabahan na daw si Mark nung time na napansin  na nga nya na sinusundan kami nung lalaki, ako naman walang kamalay-malay. Nung nakita ko 'yung lalaki nung paglingon ko nakita kong parang kinabahan din s'ya. Tsaka halata sa kanyang may gagawin talaga s'yang 'di maganda. Bigla kasi syang nataranta. Basta, hirap paliwanag nung reaksyon nya. Nung bigla kaming lumiko pabalik, ayun nga parang nangilag yung lalaki. Kami naman ni Mark lakad ng mabilis pabalik sa Mcdo, marami kasing tricycle driver dun, atleast ma-tao. Habang naglalakad kami pabalik, tinitingnan-tingnan ni Mark kung san pupunta 'yung lalaki, tapos maya-maya sabi ni Mark pinara daw 'yung tricycle na pabalik sa Boni tsaka sumakay papuntang crossing. Kita mo, bakit naman bigla syang sumakay after namin umalis? Para hindi mapansin na holdaper nga sya? Patay malisya? Eh kung nung una palang plano na nyang sumakay ng tricycle, eh d sana sa pila nalang sya sumakay. O kaya 'yung sinakyan nyang tricycle eh 'yung papuntang crossing talaga. At tsaka ano naman ang tinatayo n'ya sa kanto bago kami madaan don? At kailangan pagdaan namin sasabayan nya kami? Kaya ayun, thank God talaga at walang nangyari samin. Pasalamat din talaga kong kasama ko si Mark nun, minsan kasi ako lang mag-isa naglalakad. Isa pa, sanay naman talaga kami ni Mark na naglalakad dun, wala namang nagyayari. Tsaka maliwanag sa gawi na 'yun. Ang lakas ng pakiramdam ni Mark. Ang galing. Hehe.