Showing posts with label review. Show all posts
Showing posts with label review. Show all posts

Monday, March 5, 2012

Yes! It's the Ice Cream and Not The Other One

So what about this new product of Selecta called Magnum?
Well Magnum is not actually new to other countries but it is newly introduced here in the Philippines by Unilever and RFM. Just on time for summer! :) Magnum is an ice cream bar coated with Belgian chocolate. So tempting.

Since it was a new talk of the town, I can't help but to try one. Simply to know if what the netizens say is true. The vanilla ice cream has a thick and luxurious taste, and the chocolate is just lovely. It comes in 3 variants here in the Philippines: Classic, Chocolate Truffle and Almond. Each bar costs P50 in supermarkets and P60 in 7-11 stores. Yeah, it sounds expensive for a bar of ice cream but hey! Its coated in Belgian chocolate. One of the best chocolate in the world. You should try getting one. Creamy and chocolatey!

Friday, February 24, 2012

Have You Tried These Drinks Already?

Lots of new beverages are introduced in the market lately. There were fruit juices, flavored water, varieties of milks, different blend of teas, energy drinks, sparkling drinks, yogurts etc. Among all of these new products, here are my top 3 favorites.

(Photo by Jenni Epperson)
Vitamilk is made in Thailand and distributed here by Asia Brewery. I first saw this soymilk drink in 7-Eleven stores last year but I'm seeing these already available in supermarkets. There are three flavors to choose from: the original soymilk, chocoshake, and vitamilk energy. It comes in a bottle packaging which is not so easy to handle when you're on the go. Each bottle costs 25 pesos, a bit pricey though. What I love in this product is the richness of the flavor and the thickness. It's not the usual soy drink that has this beany taste. Some find this too sweet though, but for me it's delicioso!

I'm just ignoring this product when looking for orange juice at beverages stalls before. Maybe because its packaging isn't attractive. For me atleast. But man! I never thought that this product would really taste so good. Smart C+ is a product of Liwayway Marketing, makers of Oishi products. It comes in three variants: Orang Crush, Lemon Squeeze and Pomelo Grapefruit. I was able to taste all three and I say to you that all of the three tastes close to real fresh fruit juices of its flavors. It's really thirst quenching and refreshing. For a price of 17 pesos per 500ml, you'll have 320% of RDA of your Vitamin C needs. Sulit di ba!

My recent discovery is Farm Fresh Low Fat Vanilla Milk of Pure & Best (ang haba ng tawag! haha). This is a local product made by Hacienda Macalauan Inc. in Laguna. It comes in a very cute tetra packaging which has really attracted me to get one. And it doesn't disappoint me. It tastes so good! Each pack costs 27 pesos, same price with most of sterilized milk products in tetra packs. What I love in this product is that has a rich flavor yet it is light. It has this nice sweet taste that is really addicting. Plus it is a milk! As they say, milk is an almost perfect food. So good!

Friday, October 8, 2010

Koreanong Pinoy

High school ako nung nananakbo kong umuuwi sa bahay tuwing hapon para maabutan ang Meteor Garden sa ABS. Naalala ko pa, naiinis ako kapag wednesday kasi cleaners cleaner ako nun kaya kalahati nalang ang naaabutan ko. Hehe. Hook na hook ang lahat don, (oh, aminin mo, nanood ka din nito), syempre bago sa panlasa. Isang babaeng mahirap pero nakapag-aral sa isang sikat na paaralan at dun nakilala ang apat na mayayabang na mayayamang lalaki na sa huli ay naging ka-group nya. Nakaka-sawa na kasi yung sa mga Mexicano. Puro mayaman-mahirap epek. Kapag mayaman, mayaman talaga. Kapag mahirap naman, sobrang hirap. Ang hahaba pa ng pangalan. At sobra sa mga romantic scenes. Si Thalia kasi masyado tayong pina-inlab sa kanya, tuloy nag-puro Mexican soap ang TV natin. Hehe.

Anyways, sa pagsisimula din ng pamamayagpag ni Shan Cai sa dos ay nagsimula na ring mag-import ng mag-import ang pinoy tv networks ng mga top-rating serye galing din sa Taiwan, at di nagtagal, sa South Korea. Kung dati, ang pang-lagay ng mga tv networks sa mga slot nila na hindi masyadong mabenta ay mga Mexican soap, ngayon puro mga Korean drama na. Hindi naman siguro yon masama. Sa totoo lang ang galing gumawa ng drama sa Korean. Hindi sila nauubusan ng istorya. At halos lahat eh unique talaga. Naalala mo pa ba yung Jewel in the Palace? yung Full House? Coffee Prince? Princess Hours? Endless Love series? at syempre ang Meteor Garden korean version na Boys Over Flowers. Hehe. Naaalala ko dati, ang primetime ng syete eh puro anime galing sa Japan. Tapos napalitan ng Mexican soap, then ngayon Korean drama naman.

Hindi naman masama mag-import ng mga serye galing sa ibang bansa. Lalo na kung maganda talaga yung programa. Ang kaso, minsan nakaka-lungkot din isipin na ang pagpapalabas ng biniling programa nalang ang mas pinipili ng network kesa sa mag-produce ng sarili nilang serye. Kung iisipin mo nga naman, mas matipid yung pagbili nalang ng rights ng serye kesa sa gumawa ka ng sarili. Ang kaso gaano ba ang sobra na? Unti-unti nating pinapatay ang sarili nating industriya, at nililimitahan ang ating abilidad na gumawa ng sariling programa.

Sa pagdaan ng panahon, siguro sa dami na ng na-import ng Pinas sa South Korea na drama eh halos naubos na nila yung mga pedeng bilin (haha) kaya nakuha na nilang mag-remake ng mga nauna nilang bilin. Ang problema, sana hindi nalang nila nire-make dahil unang-una, naiiba ang istorya at ang pinaka-masaklap, pumapangit. Hayyy. Ilan sa mga yun ay ang My Girl, All About Eve, Only You, Kim Sam Soon, Lovers in Paris, Full House, Stairway to Heaven at mukang gagawin nila ang Jewel in the Palace na si Claudine daw ang gaganap. Ahahahahaha. Sori natawa ko pero nakakatawa naman talaga kasi.

Eto huling-huli na pramis. Last Monday, nag-pilot episode ang Imortal sa dos. Wala akong masabi kundi, NAKAKAHIYA. Para syang Twilight + Harry Potter. Vampires, Wolves, Mother gave the ultimate protection to her daughter by giving-up her life and so on. Wala na ba talaga tayong maisip na bago? Hey creative writers where are you??? For IDOL, nice try but no, hindi click. I know we have lots of potentials in this industry. We have creative minds like of Koreans. Our vast cultures could be our source, or our glorious past. I know we could do more, we could do better than this. Now here, dapat ko naman bang sisihin si Shan Cai dahil pina-inlab nya din tayo sa kanya at nagsimula ang lahat ng 'to?

Tuesday, August 17, 2010

A Dream within a Dream within a Dream...


inception\in-ˈsep-shən\ n.
The beginning of something, such as an undertaking; a commencement.

Q: What is inception?

A: Inception is the act of invading someone's dreams for the sole purpose of planting an idea. It is the opposite of extraction, which is the process by which one gathers important information from the subject’s subconcious. Inception is thought by some to be impossible because the inceptee's mind has an uncanny ability to trace the planted idea back to the person who planted it. For example, if someone tells you “Don’t think about elephants,” you may think of elephants, but this fails as inception because the originator—the person who ordered you not to think about elephants—can be traced as the source too easily.

Last Thursday, after one month of hitting the silver screen, I got a chance to watch Inception in Shangri-La. Yehey! Hehe. What makes me interested in this movie is the concept of having the ability to penetrate into other people's dream. And if you think that is not so mind-blowing, in this movie, Leo DiCaprio did actually penetrate into Cillian Murphy's dream within a dream whithin a dream. How genius is that?!

The movie is a little complicated but understandable. It has been delivered in a motion picture that is easy to follow. It was great! Really. What I love most in this movie is, you really have to think. At ang nakaka-aliw pa eh sabay kayong nag-iisip nung mga characters to solve the puzzle and to unveil what is ahead. Sabay kayong magugulat at maiinis sa mga revelations. It has a lot of twist from the beginning til the end, mapapa-isip ka talaga.

It was very new and unusual story for me, that you can actually change people's mindset and/or perception by planting an idea into his mind, by penetrating into his dream and do your mess into it. And what's interesting is, they can draw a world that breaks the law of gravity and physics. Cool!

 

It's my first time to watch in Shang Cineplex, dahil akala ko eh sobrang mahal ng sinehan sa kanila. Syempre naman kung higit na mas mura sa SM eh di dun ka na! di ba! But last thursday, hindi nakisama si SM. Only one of their 12 cinemas ang alloted for Inception. *sigh* Ok sige! Hindi na ko magrereklamo! Alam ko namang 1 month ng pinapalabas ang Inception kaya ganon. Sori naman! Hehe. Ang kaso, 9:30PM pa yung susunod na screening! eh mag aalas-syete palang! My gulay! Anong gagawin ko sa mall for 2 hours eh wala naman akong interes nung gabing yon kundi manood! (Arte lang, hehe)

So ayun, since inimbayt daw si Aldino nung friend nya sa Shang para manood ng awarding ng Ateneo Art Gallery for Contemporary Arts (wushuuu, parang tunay!), dun muna kami tumuloy. At sa di inaasahang pagkakataon eh tinanong na din namin si ate na hindi ko alam kung bantay ba talaga sya sa customer service o isa syang agent ng colcenter dahil hindi matigil sa kachi-chismis sa telepono habang kami ay nakatunga-nga sa harap nya at naghihintay, kung magkano yung ticket nila at anong oras yung susunod na screening. Sa sobrang importante nung chinichismis nya sa kaibigan nya eh hindi na nya nakuhang ibaba yung phone at basta sinenyas nalang nya na P185 yung ticket. Wow! akala ko mga P350 ang mga tickets nila! Hehe. At ayun, since mas maaga ng 30mins ang showing sa kanila kesa sa megamol, dun nalang kami nanood. Atleast yung 2hrs na bakante namin (7PM palang non) eh ipapanood nalang namin ng awarding nga nung fren ni Aldino.

Ateneo Art Gallery: Ang yayaman ng tao. Bagay na bagay kaming 2 ni Aldino sa lugar. Haha. Bakit kaya kapag mayaman, makikita mo agad sa balat nila na mayaman sila. Tapos kakaiba yung mga damit.Pati iba yung aura.
Shang Premiere Theatre: Sobrang naaliw ako dito. Sa Premiere theatre ng Shangri-La yung Inception, at nung pumasok kami ni Aldino, ang nasabi ko nalang ay, "wow pang-mayaman!" hehe. 88 seats lang meron ang Premiere theatre, at nung nanood pa kami eh halos 1/4 lang yata yung occupied. It would really make you feel na ikaw lang at yung screen sa harap mo yung nasa room. And not to mention, the image quality and the sounds! Superb!

Sunday, July 4, 2010

Fire or Ice?

Nakakainis pa din si Bella! Selfish pa din sya! Hmp! (Affected??? hehe)

Hindi naman ako Team Edward at hindi rin naman ako Team Jacob. Wala. Nakakainis lang dahil ayaw mawalan ni Bella. Gusto nya pareho! Hindi nga pwede eh! Sabi nga sa I Miss You Like Crazy, "Isa lang ang puso mo, kaya dapat isa lang ang laman nyan."At hindi lang yon ah! Harap-harapang nakikipag-harutan sya sa dalawa! (Eh bakit ba kasi masyado kang affected?) Wala! 'Wag syang magrereklamo kapag nag-two time yang si Edward at si Jake ah!

Anyway, about the movie, hindi yun yung ine-expect ko na movie. Hindi sya kasing-ganda tulad ng inaasahan ko. Hindi naman sya pangit pero...basta may kulang. Ang pangit din ng pagkamatay ni Victoria. Nung napatay nga sya ni Edward bigla kong naisip, "Ay, ganon lang sya namatay??? Patay na ba talaga sya? baka naman mabubuhay pa???" Haha. Ang tagal-tagal naman kasi ng pinaghintay ni Victoria for revenge tapos bumuo-buo pa sya ng army tapos mamamatay lang sya na parang hindi manlang nahirapan si Edward. Hayy ewan!

Mas gusto ko pa rin yung New Moon. But I would still watch the Breaking Dawn.Wala, para lang matapos ko yung series. Hehe. Hindi naman ako talaga fan ng vampires at wolves. Lalo na ni Bella! (Bitter, haha)

Friday, July 2, 2010

Sunnyside!

Hindi, hindi 'to tungkol sa pagluluto at lalong walang kinalaman 'to sa pagpiprito ng itlog. It's about Toy Story 3!

I never became a fan of Toy Story, but sure I'm a fan of Disney. Wala, dahil siguro hindi ko rin naman na-try panoorin dati sa movie house. Eh nung Wednesday night, hindi ko ba malaman kila Bebe kung bakit bigla nalang nila naisipan manood ng muvi. Habang ako ay nananahimik sa bahay eh bigla nalang nagtext tong si Bebe na manood daw kami ng Toy Story. Ako naman nagreply, sabi ko wala na kaming maaabutan kasi past 8PM na nun (actually nagdadahilan lang ako, haha). Tapos napagalitan pa ko. Kanina pa daw yung text nya na yun. Eh sori naman kasalanan ko bang ngayon lang naresiv ng fone ko??? Haha. Hindi pa nasiyahan at tumawag pa talaga. Nung una ayoko talaga. Unang-una hindi ko naman trip panoorin yon. Pangalawa, hindi yun nakasama sa budget ko. Pangatlo, manonood na nga kami ng Eclipse, ok na yun. Pang-apat, ayoko narin talagang lumabas ng bahay. Pang-lima.... hinde, wala ng pang-lima. Haha.

Nandung dinahilan ko na yung ginagawa ko, na wala akong budget para don, tapos eh kasi umuulan... eh wala. Bigla nalang kaming napunta sa broadway at binanatan ako ng mga makabagbag-damdaming mga linya na pang-academy awards. At ayon, effective. Napa-sama na ko. Haha.

Natuwa naman ako kasi first time ko manood sa 3D! Hihi.. Yun nga lang may kamahalan talaga, pero ano pa ba magagawa ko? Haha. Siguro magdadagdag ka ng P100 sa presyo ng 2D theaters para sa 3D. Pero iba pa rin ang IMAX sa 3D theaters. Sa IMAX P350-P650 yata ang price depende sa movie. Anyway, ayun hindi ko nalang inisip yung binayaran ko (alam nyo naman ako, hehe) at in-enjoy ko nalang ang panonood.

Nung unang beses na sinoot ko yung 3D glass, na-amaze naman ako kasi ang galing! (haha, kinilig bigla?) Advertisement palang yung pinanood ko ah, hindi pa talaga yung movie. Haha. Tapos nung eto na, nagsimula na yung movie, hindi pa rin sakin mawala yung amazement kasi para talaga syang nasa harap mo at malapit sayo. (Sori naman, first time lang) Habang ako ay sobrang excited, bigla nalang bumanat itong si Monch na, "Ano pa pinagkaiba? (ng 3D sa 2D), parang wala naman." Ay gusto ko talagang tumambling! Hehe.


Nakakatuwa lang kasi parang ang lapit-lapit mo sa mga characters. Para talaga silang nakalabas sa screen. I just can't imagine kung ano pa yung mai-ooffer satin ng technology in the future. Pano pa kaya sa henerasyon ng mga apo natin? Baka pwede na rin nila mahawakan yung pinapanood nila. Anyway, I really enjoyed the movie. It was great as other Disney movies. Naaliw pa ko kasi may toy dun na kamuka nung laruan ko dati... si Chatter Telephone! Meron akong ganun! (So ano?) Wala naalala ko lang, hindi ko na kasi yun nakikita. Kaya pala kasi na-donate na sya sa Sunnyside Day Care. Haha. Isa pa pala, alam ko na kung bakit bigla nilang naisip na manood ng Toy Story. Kasi kasama pala sa cast si Bebe! (si Bonnie) At gusto nya kaming sorpresahin! Haha. Bebe magkano TF mo don??? Magpakain ka naman!

 

Mamaya we'll be watching Eclipse! Excited na ko... hehe... (^^,)

Thursday, June 3, 2010

Let's face it!

Yesterday, nagpunta ko sa Megamall after office and got my very first full body massage! Aw! Ilang linggo ko na rin kasi iniinda ang sakit ng likod ko. Hindi ko nga alam kung ngawit lang. Akshuali, matagal ko na rin talaga plano magpa-massage. Kaso nahihiya naman ako magpunta sa mga spa. Hehe. Alam nyo na, first time. Meron nga isang beses dapat pupunta na ko sa isang spa sa mandaluyong, tapos nung malapit na ko nakita ko sa loob may mga naghihintay na customer! Kaya ayun back-out ako. (takot sa tao???) Eh kahapon, naiba na yung pakiramdam ko, feeling ko talaga lalagnatin na ko dahil pakiramdam ko eh may pilay ako sa likod (arte lang). Sa Bulacan kasi, kapag ganon nagpapahilot na ako, eh dito wala namang ganun!

Bago ang lahat, syempre nagbasa-basa muna ko sa forums ng kung ano ba ang culture sa mga spa. Ayoko naman syempre magmukang eengot-engot kapag nagpa-service na ko 'di ba. Hehe. At ayun, pumunta na nga ako ng Megamall at tumingin-tingin sa mga spa center dun kung magkano mga services nila, pero sa totoo lang meron na talaga kong target puntahan. Wala lang baka mamaya may discount yung iba o kaya promo.

At eto na, nung nakita ko na yung store ng Let's Face It, nakita ko ang daming waiting na customer! Ayun na naman ako, nagdalawng-isip na naman dahil nahihiya! Hayy. Pero nilakasan ko nalang ang loob ko dahil nung time na yun eh masama na rin ang timpla ko dahil sa nag-iinarteng likod. Diretso lang ako at lumapit ako sa babae sa counter at buti nalang sya ang naunang nagsalita at tinanung ako, "Yes sir?". At ako naman, medyo kabado pa pero naka-ngiti naman, "Ahmm, body massage?". Hay Thank God nasabi ko din! Haha. Medyo challenging talaga yung part na yun. But I'm happy na na-conquer ko yung hiya ko. At ayun pinagfill-up na nila ko ng form then hintay ng konti tapos pinapasok na ko sa treatment room.

The room was okay. Candlelit. Mint essence. Relaxing music. May maliit na locker sa corner para sa gamit mo, may sink at syempre yung bed. Yung wall, muka syang room pang couple kasi may divider and it was not air tight kapag sinara. But I was lucky na walang tao sa kabilang room so okay lang. After nun lalabas muna yung masseuse (nose-bleed!) para mag-ready ka for the massage. Syempre dapat undies lang ang ititira mo. But no worries kasi may shorts naman sila na provided and they're very professional and wholesome naman.

After about 3minutes siguro bumalik na yung masseuse and she started her therapy. Nung una medyo nailang lang ako kasi hindi ako sanay na hinahawakan ng iba ang mala-Derek Ramsey kong katawan. Tapos ang ganda pa nung therapist, kamuka sya ni Tricia ng PBB Teen Clash, nakakaself-conscious tuloy. Hehe. Pero after sometime ok na rin naman. Bring it babeh!

The masseuse will occasionally ask you kung ok lang sayo yung pressure na ginagawa nya and it's good. May mga times na natatawa ko kapag natatanggi nya yung tagiliran ko. Pero buti nalang naka-dapa ako nun at di nakikita nung nagma-massage sakin na napapa-ngiti ako. Kaso medyo nahirapan akong pigilin yung tawa ko nung  naka-higa na ko. May kiliti kasi ko sa tuhod, tapos hindi ko alam na may kiliti din pala ko malapit sa singit. Ahaha. Pero ok lang, tingin ko naman lahat ng lalaki may kiliti sa hita malapit sa singit. Wala, palagay ko lang. Meron nga ba? Subukan ko nga sa mga kaibigan kong lalaki para mapatunayan. Haha.

After ng treatment, feeling ko close na kami ni ate dahil sya palang ang nakahimas sa buong pagkatao ko. Haha. Lumabas sya ng room tapos binigyan nya ko ng 3 towel para makapagbihis na. Hayyy ang sarap ng feeling. Heaven. Parang natanggalan ako ng ilang kilong buhat-buhat sa katawan. Natanggal talaga ang mga stress ko sa muscles. Sa sobrang katuwaan ko eh nakalimutan ko nga na nasa mall nga pala ko at kelangan ko pang maglakad para sumakay ng tricycle sa crossing para maka-uwi. Hehe. This is my first and will definitely not be the last.

Pahabol:
Pagkalabas ko ng Lets Face It, may bading na lumapit sakin na naka-necktie....necktie lang ang suot. Haha Joke!.. Naka-formal syempre (alam na) at sigurado kapag ganon ang porma sa loob ng mall, kung hindi yan nag-aalok ng condo eh nag-aalok yan ng credit card. At tumpak!

Guy: Sir may credit card ka na?
Ako: (Direcho sa paglalakad. Ngiti lang sabay iling.)
Guy: Sir hindi po ako nag-aalok ng credit card pansinin mo naman ako!
Ako: (Wow may nakaraan tayo pansinin naman kita??? Kung makapag-demand ah!)
Ako: Wala.
Guy: Ok thank you.

Natawa lang ako kasi kung makapagdemand sya na pansinin ko naman sya akala mo nakikipagbalikan sa boyfriend. Haha.

Saturday, May 15, 2010

Hachiko

Waaahh! Nung retreat lang ako umiyak ng ganto! May hagulgul at may kasama pang sipon. Haha. Ewan ko. Siguro iisipin ng iba na OA ako pero sobrang nadala talaga ako ng storya ni Hachi. Kung hindi kayo pamilyar kay Hachi, paki basa nalang dito.

Sige try mong manuod, tingnan lang natin kung hindi ka maiyak! Hehe. Well anyway, para bigyan ng pahapyaw na ideya yung mga tamad magbasa dyan at hindi kinlick yung link sa 'dito', ganito kasi yon. Yung sinasabi ko na si Hachi (came from the symbols on the collar of the puppy - 'Hachiko', Japanese for 'good luck') eh hindi isang kathang isip o isang guni-guni. Isa po syang aso sa Japan na sobrang naging loyal sa kanyang amo. For years kasi, hinahatid at sinusundo ni Hachi sa station ng train yung amo nya pag papasok at pauwi na sya galing trabaho. At ayun, basta panuorin nyo nalang. Ayoko maging spoiler. Haha.

Sobrang ganda nung story. A mirror of a true loyalty and love. Sa lahat yata ng napanuod ko dito lang ako naiyak ng sobra. Walang sinabi ang Star for All Season (Peace sa mga fans ni ate V. joke lang yan wag seryosohin). Hehe.  A must see movie! Two thumbs up! Ay! Isama mu na din yung sa paa. Haha.

Monday, March 8, 2010

I Miss You Like Crazy!

It's been a while nung huling manuod ako ng tagalog film sa movie house. Anu nga ba yung huli kong pinanuod??? (Isip...Isip...) Nakalimutan ko na. Hehe. Hindi kasi talaga ko mahilig manuod ng tagalog films sa sinehan. Well anyway basta ayun kahapon nanuod kami ni Lorena sa megamall.

Sabi nung iba mas maganda daw ang One More Chance, pero sa tingin ko naman hindi naman dapat ipag-compare yung 2 movies kasi ibang-iba naman yung story nito sa OMC. Maganda sya actually, pero parang bitin ang ending. Lagi kaming nagkakatuwaan ni Lorie kasi pamilyar samin yung mga lugar na pinag-shootingan dito sa Manila, sabay paligsahan pa kami sa pagsabi kung sang lugar, "Ay sa guada yun oh!", "Ay sa tulay ng ano!", "Ay di ba sa anu yan!", "Sa PUP!", "Ay sumakay na kami dyan sa ferry!", "Ui malapit samin yan oh!", "Ay dyan ako dumaan nung nagpunta kong binondo!". Nagpapatalinuhan kaming dalawa eh pareho lang naman naming alam yon. Haha. Wala lang nakakatuwa kasi kapag nakapunta ka na sa lugar tapos makikita mo sa movie o sa tv, o kaya madalas ka talaga sa lugar na yun.

Nakita din yung difference ng Manila sa  Kuala Lumpur. Nung nasa Manila sila Bea tapos biglang napunta sa Malaysia ang reaksyon namin ni Bebe eh "Wow ang ganda!". Pero nung galing ng Malaysia biglang napunta sa Manila ang reaksyon namin ni Bebe, "Ay nakakahiya.". Haha. Hindi naman sa masama kaming dalawa, pero kasi mapapansin mo naman talaga yung kaibahan. Lalo na nung ilog, yung ferry, yung mga tulay, yung open at green spaces. Sayang ang Pasig, pinabayaan.

Medyo ayoko lang talaga dito sa IMYLC pati sa OMC eh yung merong nangyari sa kanilang dalawa kahit hindi pa naman sila kasal talaga. Ou na KJ na ko at korni, pero kasi parang pinapalabas nila na ok lang gawin yun kapag mahal mo isang tao kahit mag-boyfriend palang kayo which is really not right. Sana mabago yung way ng Star Cinema sa pagpapakita ng passion of love.

Back to the scene, may mga time na halos hindi kami humihinga ni Lorie sa pakikinig sa mga madramang linya nila Loydi. Meron din naman time na bigla nalang nakikita ko si Lorena na nagpapahid na ng luha. Siguro nakaka-relate, ay joke lang pala! Naiyak din ako nung part na kinausap ni Bea yung tatay nyang baldado nung nasa Malaysia sya, sabi nya, "Tay kamusta ka na? Ako hindi ok... ang hirap pala noh?". Nakakadala talaga yung eksena na yun. Tapos naiyak din ako nung pinaraya si Bea nung Malaysian boyfriend nya, sabi pa nya "I love you so much, but you love him (John Lloyd).". Well that's love.

"Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres. LOVE NEVER FAILS."
-1 Corinthians 13:4-8

Tuesday, December 1, 2009

The Twilight Saga

"Ayoko lang kasi masyado ng maraming may gusto nun, ayoko ng makisali, hehe."

Yan ang lagi kong sinasagot tuwing may nagtatanong sakin bakit ayaw ko sa Twilight. Eh bakit nga ba? Actually hindi naman talaga sa ayaw ko sa twilight. Ewan ko ba. Nung una kasing lumabas ang Twilight parang lahat nalang ng tao baliw na baliw dun. Parang OA na. Kaya ayun ayoko ng panuorin (baliktad ang logic, haha). Tapos kapag nakikita ko yung malaking poster nun sa Megamall kapag nadadaan ako dun naiisip ko pa ang korni kasi my vampire-vampire pang nalalaman. Iniisip ko, "Human maiinlove sa vampire? napaka-common na novel".



Ayun, kahapon bago ko umuwe ng mandaluyong nanuod kami sa mega nila Aldine, Mark M. at Chito ng New Moon (ayaw pala ng Twilight ah!). Hehe. Eh kasi ganito yon, magpapaliwanag ako! Nung mga time na wala akong magawa sa apartment ng weekend ng tanghali, tinanong ko si Carlota (housemate):

Ako: Napanuod mu na yung dvd mo? (may inuwi syang dvd nung friday)
Lota: Ou, maganda pala Twilight!
Ako: Ah talaga? (Gusto ng panuorin)
Lota: Gusto mo? panuorin mo maganda!
Ako: (Nagdadalawang-isip dahil inaalalang marami na syang pinagsabihang ayaw nya yun panuorin) Sige, patingin nga. (pakipot pa!)

Pagkatapos kong mapanuod........maganda pala, hehe(napaka-common na novel pala ah!). Eh sori naman! Pwedeng magkamali? Hehe. Pero ok lang naman, hindi naman ako naging kasing baliw ng iba. Sakto lang. Kaya yun, nag-aya na rin ako manuod ng New Moon, syempre interesado na ko. Kaso bitin. Haii, may part 3 pa pala. Manunuod din siguro ko nun. Hehe.