Lady Jewel

We all had a great weekend! Last Saturday (Feb. 12) nag-celebrate kami ng 18th birthday ng kapatid ko - Jewel. Naks! debut na nya! Ang bilis talaga ng panahon. Sobrang saya kasi ang dami dami dami daming tao ang nagpunta para makisaya sa party. Standing ovation talaga! Mga kamag-anak, kaibigan, kaklase, kapitbahays, kasamahan sa trabaho atbp. Nagpapasalamat din ako dahil nagkasya yung pagkain. Haha. Kinakabahan ako nung una dahil baka magkulang sa dami ng tao.

Ang sarap sa pakiramdam makita si amang (lolo), si daddy at mga tito kong makita na sinasayaw si Jewel, minsan lang kasi mangyari yung mga ganon di ba. Nakakatuwa din yung ibang kaibigan nya na halos hindi makapagsalita kapipigil sa luha habang nagsasalita ng wish nila para sa kapatid ko. Ang sarap kasing makita na mahal nila yung mahal mo. Oh teka sumerseryoso na ko. Haha. Sobrang nagpapasalamat ako sa mga tumulong, sumoporta at nagbigay ng oras para sa isang mahalagang event ng pamilya namin. I just can't thank you all enough.

**Salamat kay Tita Cecil, Tita Glo. Sa mga photographer at videographer na naging sobrang mabusisi at matiyaga sa pag-cover ng debut. Sa hosts namin na si Tita Christine at Ate Beth, at kay Ate Carmie na nagluto ng kanin at fried chicken. Yum! Yum! (^^,)

**Wala pa kong kopya ng pictures galing sa nag-shoot kaya yan palang nalagay ko. hehe.

Birthday Climb at Mt. Balagbag

Friday ng gabi nung maalala kong may climb pala kami kinabukasan. Haha. Wala manlang paghahanda. Basta gumising nalang ako ng 5AM para maligo at mag-ayos ng gamit. Bumili nalang ako ng 2 Litro ng mineral sa 7 Eleven  para pambaon. Bumili nalang din kami ni Aldino ng 1 Kilong bigas, de lata, cup noodles, at lutong ulam para pagkain hanggang kinabukasan. Walang plano-plano basta kung ano nalang ang pwede. Hehe.

7AM nung umalis kami ng Robinsons Pioneer papuntang Tungko. At pagdating don, waaaaahhh! may naramdaman akong hindi maganda...nag-aalboroto yung tyan ko! Eeeeee.. Ang hirap kaya umakyat kapag ganun ung pakiramdam. Buti nalang at palengke yung binabaan namin at may Jollibee. Alam na! Hehe. Bumili na rin ako ng gamot at ininom agad para hindi magtagal pa.

Bus papuntang Tungko, Jeep papauntang bundok, at tricycle sana papuntang jump-off. Pero mas pinili naming lakarin yung pang-tricycle sana para daw pang warm-up. Lakad....lakad....lakad....lakad... ang layo pala! Haha. Buti nalang at madaming tindahan yung madadaanan pauntang jump-off, may panday-an pa! with FULLS! *falls* Ehehehe.

Sa pag-akyat namin papuntang summit *helipad*, may mga nadadaan sa amin na mga bikers papunta rin sa taas. Medyo kaiba ang trail nito sa Kalisungan kasi yung dinaanan namin paakyat eh kayang daanan ng 4x4. Maluwag. Ang kagandahan dito, kahit wala ka pa sa taas eh kitang-kita mo na ang kalawakan ng kapatagan (wow kapatagan! Eh di ikaw na ang magaling sa heograpiya!, hehe) Mas nakaka-aliw pa kasi kita mo ang buong skyline ng Metro Manila. Yung mga buildings sa Libis, Ortigas, Makati, Manila at Quezon City parang maliliit na kahon na nakatayo. Hehe, ang kukyut!

Tanghalian, nagpahinga muna kami sa taas at kumain. Habang tinitingnan ko ang buong paligid at sinisipat kung nasan ang PBCom building sa mga nakatayong kahon sa malayo (yes naman! tali-talinuhan), naisip ko, bakit kaya nagsisiksikan ang mga tao sa maynila, eh pagka-laki-laki-laki-laki-laki ng space sa paligid??? Ang luwag space sa paligid ng maynila!

Anyways, after lunch, bumaba naman kami sa kabilang panig ni Balagbag para pumunta sa mahiwagang ilog. Sa totoo lang, hindi sya mahiwaga, joke lang yon. Hehe. Matagal-tagal din ang trek pababa. 4:30PM na yata kami nakarating dun kaya dun narin kami nag-camp. At dahil sa gilid kami ng ilog nag-camp, asahan na ang samu't-saring mga insekto sa paligid. Nakakatuwa lang yung mga alitaptap sa gilid ng ilog, yung ibang insekto hindi na nakakatuwa. Hehe.

Kinabukasan 8AM narin yata nung nagsimula kaming umakyat ulit pabalik. Halos ubos na din yung mga dala nami tubig. Dahil din siguro sa tagal naming nagtrek nung unang araw, tuloy masyado kaming maraming nainom at kinapos yung dala namin. Buti nalang at may batis (wow batis!) sa dinaanan namin na pwedeng inumin yung tubig. O wag ka muna magreak, hindi yun yak! Sa totoo lang yung lasa nung tubig galing don eh walang pinagkaiba sa lasa ng mineral na dala namin. Tsaka alangan namang mag-inarte pa kami eh wala na nga kaming tubig. Hehe.

Marami rin kaming nadaanan na bangin, siguro mga anim (naks! bilang na bilang, haha). Yun bang mga isang metro lang yung tatapakan mo tapos bangin na. Iba-iba din ang mukang ipinakita samin ni Balagbag, may sobrang mapuno, matalahib, may maputik, may sobrang tarik, may patag lang, may damuhan, may mga agos ng tubig atbp. Nakakalungkot lang kasi talamak sa lugar ang illegal logging at pag-uuling. Hindi naman syempre kami makapagsalita dahil baka hindi na kami maka-uwi ng buhay. Hehe. May part din sa bundok na nakakatakot. Yung parang sa mga horror movie na may mga cannibal. O kaya yung may matandang mangkukulam na sumusubaybay samin. Ahahaha. Kung ano-ano naiisip.

Iba talaga yung pakiramdam kapag namumundok. Ewan ko. It gives me a feeling of excitement na yun lang ang nakakapag-bigay. After a climb, para syang achievement. No! It IS an achievement. It IS a fulfillment. And you will really admire God's creation. Parang sinasabi nya, "This is for you.", "I made it all for you.". Ang sarap ng pakiramdam. Habang naglalakad ako sa mountainside... seeing those endless mountains... and seeing these friends with me... I felt so blessed. Dati pangarap ko lang ma-experience maging mountaineer... and now I'm living those dreams.

Jeanalyn

Lucky to have them. (^^,) 

HaPpY Birthday Jeana!

Aldino Greetings (Bati)

Yun oh! Kasabay ng pag-graduate namin bilang SFC eh nakilala ko silang makukulit at magugulo na mga ka-batch ko. At kasama nga dun si Aldino a.k.a. Mayor Herbert Bautista. Haha. Bakit Herbert??? Eh kasi nung una palang namin syang makita sa CLP nila Monch eh para na naming nakita si Mayor Herbert. Ehe.

Anyway, isang taon na rin simula nung makilala ko 'tong si Aldino at maka-group (household) ko sa SFC, sa isang taon na yun, kahit pano marami na rin kaming napagsamahan. Nakita ko na yung ibang side ng emotions nya, pati ibang ugali. Lover boy. Maraming kalokohan. Napaka-adventurous! Kunyari healthy living at nagpapaka-active lifestyle. Haha. Walang paglagyan ng energy. Ewan ko ba dito kay Aldino, nabo-bored yata masyado kapag walang activity sa loob ng magkasunod na araw. Lahat na yata ng "run" gustong attenan. Masyadong kaladkarin. Kahit saan mo ayain payag, hindi manlang magpakipot kunyari at magpa-pilit manlang. Haha. Hanga ako dito kay Aldine kasi ang galing-galing sa mga kalokohan. Ang daming nalalaman! Ang bilis mag-isip ng mga kwento at alamat. Ang galing mag-segway. At in fairness may potential maging script writer, hehe.

Minsan ko lang 'to nakitang nagalit... at galing umarte ah, effective! Medyo kinabahan din ako kasi nun ko lang sya nakita na ganun. Ehe. (Oh sige na ikaw na artista!)

Kahit na parati mo kong inaasar at nakisali ka pa sa pang-iinis sakin nung thursday!!!!!!! (hmp!) Eh natutuwa naman ako dahil nandyan ka kasama namin. May you continue to be a good friend to everybody and may the Lord be always with you! More girls to come! Ay! Years pala, more years to come. Haha.

HaPpY Birthday Aldino!

Maximum!

Waaahhhh! Sobrang bilis talaga ng panahon. Di ko namalayan 1 year na pala since we've started serving the Lord through SFC community. And here we are, still in the pursuit of Christ. Sobrang masaya ko kasi maraming nabuong friendship, at marami din ang naging active sa SFC sa batch namin. Thankful din ako sa mga leaders namin na sobrang supportive, kay kuya Jao at Ate Weng na Team Heads nung time namin at syempre sa mga ka-batch ko for the friendship and love.

I know that this is just a start of our journey...of our fight. I pray to God na sana walang bumitaw, even myself.

HAPPY 1st BIRTHDAY SFC MAXIMUM!

Let's keep the fire burning to its MAXIMUM! (^^,)

Mnemosyne

Kung gano na ko katagal nagtatrabaho eh ganun ko na din katagal kaibigan 'tong si Djem. Hindi ko nalang sasabihin kung ilang taon na sya at sikreto lang din na lagi na nyang iniinda ang pagsakit ng kanyang tuhod pero ang alam ko lang eh 3rd birthday na nya 'to na magkasama kami. Hehe.

Unang salang ko palang sa Pelatis, nandun na si Djem, pero hindi pa kami close nun, ni hindi ko pa nga sya kakilala non at hindi man lang kami nagpapansinan. Kasama kasi sya ng grupo ng mga kontra-bida, yung mga compilers. Sila yung nag-aapprove kung tama o hindi yung ginawa naming mga scorer. Basta ganun. In short, isa syang kalaban. Haha.

Nung pangalawang beses ako mapasok sa Pelatis para naman mag-technical support, magka-team na kami at hindi na sya kontra-bida, kaya naman nagpapansinan na kami, hehe. Mga 1 and a half years din yata kami sa Pelatis until sa hindi maintindihang dahilan eh bigla nalang kami nawalan ng trabaho. Hayyy.

Anyway, after naman nun eh naging mag-housemate kami ni Djem. After kasi sa Pelatis, nakakuha ko ng job order sa Makati kaya kinailangan ko umupa dito sa Manila, at sobrang nakakatuwa naman dahil welcome ako sa tinutuluyan nya.

Batang may hubog daw, haha. Medyo may kaliitan kasi 'tong si Djem pero small but terrible 'yan! Disiplinado sa mga studyante nya. Madaldal din, haha. Pero ok lang yun dahil matakot ka kapag nanahimik na yan. Halatang-halata kapag nagsi-sinungaling kaya nako kapag may ginawa kang kalokohan at kasama mo sya dapat wag sya ang ipang-front mo. Haha. Mabait, sweet, masipag, dedicated, passionate, creative, artist, responsible, diretsa kung magsalita. WYSWYG (What-You-See-is-What-You-Get) na klase ng tao. Matary, ma-puna, ma-pintas, minsan matalas ang dila at minsan ma-reklamo din. Pero nako, magaling maglinis ng bahay, marunong magluto mag-prito at mag-saing haha. Kapag may pinagawa ka sa kanyang trabaho sobrang pag-aaralan talaga nya at sobrang paglalaanan ng pagod at panahon. Hindi ko nga lang masama 'to sa SFC pero siguro in time, hehe. May nakalimutan pa ba 'ko??? Paki-comment nalang kapag meron pa... hehe...

HaPpY Birthday Djem!

Hope ma-achieve mo lahat ng gusto mo sa buhay, maipa-ayos mo na yung bahay nyo sa Bulacan makapag-sarili na kayo ng mga mama mo, bumalik ulit sayo ang magical feelings, at syempre good health, happiness and love. May God bless you more and may His peace be with you olweiz.

*Mnemosyne ang title dahil si Djemnhalie is a.k.a Mnemosyne at hindi ko na matandaan kung bakit. Hehe.

Constant Love

Let me take this opportunity to greet my dearest dad...

HaPpY Birthday!

Sobrang swerte ko at ikaw ang tatay ko and I hope I made you to feel the same way as your son. You didn't know how much I appreciate your caring, thoughtfulness, and not to mention your 'kasungitan', hehe, but yeah, I really love the way it is, because I love you. I just wish you pure happiness (cadbury?), good health and God's blessings. Hapi Birthday! (^^,)

*sorry wala akong picture na solo eh.. ehe..

Jewel

It's a very special day for my younger sister celebrating her 17th birthday! Wuhuu!

Nung bata pa kami madalas talaga kami mag-away, ganun naman talaga yata kapag magkasunod. Di ba sabi nila ganon. Hehe. Pero syempre habang lumalaki medyo nasasanay na rin kami sa mga saltik sa utak nagma-mature na rin kami at syempre medyo nagkakaintindihan na. Sobrang mahiyain nitong batang to. Period. sumagot lang ng telepono hindi pa magawa dahil nahihiya. Kapag may mga tao sa bahay nandun lang sya sa kwarto, o kaya pangiti-ngiti lang. Hindi ka nya kakausapin hanggat hindi ikaw ang unang mag-approach sa kanya. Pero gaya ng ibang nakikilala kong pinanganak sa buwan ng Feb-ibig, madaldal din naman 'to at maraming kwento kapag napalagayan ka na nya ng loob. Minsan lang magalit pero kapag nagtampo, tampo talaga!

I wish you all the best in life. I'm always here for you and May God bless you and guide you always.

HaPpY Birthday Jewel!

Manilyn Castaneda

Un oh! Apee berday Lhen! Ayan ah, Lhen nalang hindi na Manilyn (sa title naman manilyn). Hehe.

Classmate ko to nung college sa Malolos. At gaya ng maraming friends ko ngayon, naging close ko lang 'to after na naming gumraduate. Ang labo. Hehe. Hindi kami close nung mga panahong nag-aaral pa kami. Ewan ko ba, siguro wala lang pagkakataon. Pati iba ang circle of friends naming dalawa nun. Ang pinaka-naaalala ko dito kay Lhen eh mahilig makipag-talastasan sa mga prof namin (Active na active sa lecture). Lalo na nung may batang pulubi na nanghihingi sa kanya. Wala syang kasama nun at parang na-corner sya nung bata na namamalimos. Di nya binigyan yung bata tas pilit nyang pinapa-alis, eh tapos parang badtrip pa si Lhen nun, kaya parang naka-sibangot pa sya. At siguro nagsawa na rin yung bata kaya tumigil na sya, pero dun ako nagulat at medyo natawa natawa ng sobra nung hindi nagpatalo yung bata. Hinawakan nung bata yung puting-puting uniform ni Lhen at hinilamos sa limahid nyang mukha. San ka pa! Haha. Loko-lokong bata yun, hindi papayag na hindi mu sya bibigyan. At yun, ang kawawang Lhen lalong nainis. Hindi ko na alam ang sumunod na tagpo...ehe.

As of now, kapatid ko na rin to sa SFC community. And I'm happy for her. I hope magtagal kami sa community at s pagse-serve.

HaPpY Birthday Lhen!

That's my boy!

It's birthday again! Talaga naman, ang daming nagbe-birthday kapag patapos na ang taon and this time it's Kua Leo's! Who's Kua Leo?

Hmmm, nakilala ko si Kua Leo through SFC(Singles For Christ) Community. Nung time na yun isa pa sya sa di ko pa masyadong napapansin kasi iba ang hawak nyang participants, ang mga kakilala ko lang syempre eh yung mga madalas kumausap sakin. First impression ko kay kua Leo, parang suplado. Kasi nga di nya ko pinapansin napapansin. Haha.

Habang tumatagal syempre mas lalo kong nakikilala si kua Leo. Hindi naman pala sya suplado. In fact, may sapi din pala to, may topak din kagaya namin. Haha. Sa totoo lang, tumaas ang repect ko dito kay kua Leo nung mga panahong nakikilala ko na sya, kasi sobrang dedicated sya sa pagse-serve sa community(He is already 7 years in the community) and he never complain. Pati basta nakakatuwa sya, hindi ka maiilang sa kanya. Mabait, matalino, masipag, masarap kasama, maraming napapansin, magaling makaramdam, songer, mahilig mang-asar, kengkoy, thoughtful... other side naman, hmmm... (nahirapan? haha) Meron bang bad side si Kua Leo??? Siguro dahil sa hindi pa talaga kami ganun nagkakakilala ng lubusan, wala pa kong nakikitang bad side, well tingnan natin...hehe..

HaPpY Birthday Kuya Leo!

(That's my boy ang title dahil muka syang kasali lang sa "That's My Boy" dun sa favorite nyang picture nya 

na wallpaper nya sa phone at primary picture nya sa facebook, hehe)

Banidoso

Birthday po ulet!, this time its Alex's.

Sino ba si Alex??? Tulad ni Lorie at Monch, nakilala ko si Alex sa Pelatis. Nung una, ilag ako dito, kasi naman sobrang misteryoso ng dating, ang arte! Haha. Hindi nya kasi masyadong kinakausap 'yung mga 'di nya ka-close (tulad ko), ang kakilala lang nya eh 'yung mga ka-close nya kaya ayun. Tapos ang napansin ko pa dito kay Alex laging bulong ng bulong sa mga kaibigan nya, feeling ko tuloy laging may issue. Ewan ko ba, basta parang laging may nalalaman syang showbiz chikka. Haha. Isa pang naalala ko kay Alex nung hindi pa kami ganung ka-close eh nung naka-sama ko sya sa isang project. Tapos ang bilis nyang nagawa yung binigay kong task sa kanya (Integrator kasi ko dati sa AOR, eh kinailangan namin ng tulong kaya kasama si Alex sa backup), napahanga tuloy nya talaga ko nun(magaling! magaling!). Mabilis! Hehe.

I can say na medyo nakilala ko si Alex nung nagresign na ang halos lahat ng naka-close nya sa Pelatis. Syempre, alangan namang 'di pa nya ko masyadong pansinin eh apat nalang kaming natira don. Hehe. Ilang months din kami nagkasama ng ganun lang kami kadami kakonti, kaya ayun medyo naging kampante na 'yung loob ko sa kanya hanggang sa ayun nga, nagsara na 'yung company. 'Di din naman nagtagal after namin mawala sa Pelatis, lagi na ulit kami nagkikita ni Alex. Una, dahil kila Lorie at pangalawa, dahil sa SFC(Singles For Christ).

Si Alex na ata ang pinaka-badingdoso banidosong nakilala ko sa tanang buhay ko. Haha. Hay nako, natural nalang sa kanya ang pagiging maarte. Ayaw nya ng mainit, mga mumurahin, at ayaw nyang nagpapagupit sa tig-P40 na pagupitan. Ang nakakatuwa kay Alex, halos kabisado nya ang mga malls malapit sa mandaluyong, lahat ng puntahan, lahat ng simbahan, skwelahan, palengke, talipapa, sementeryo, PUJ at TODA, kaya kapag may hindi ako alam na lugar o kung may pupuntahan ako si Alex talaga ang tanungan ko, in short para syang Google map ng mandaluyong. Ano pa ba? medyo generous naman din to kapag mapera, madaldal, matanong, mahilig maki-usyoso, matalino kaso tamad lang. Haha.

 HaPpY Birthday Alex!

 One more thing, mahilig din pala to magpa-picture. Haha.

Hapi Berday to me!

Pagbukas ko ng pinto ng bahay kahapon ng umaga paggising ko ito agad ang nakita ko. Balloons. At purple* ah! Hehe. Wala bang party hats??? Ang hilig talaga sa surprise nila dadi.

Naalala ko last yir plano ko konti lang ang bisita ko. Mga close friends nung high school, college at sa work lang. At ganun din, paggising ko ng umaga at paglabas ko sa pinto, aba! bakit may lona sa bakuran namin?!? Ang inaakala kong close friends lang na bisita ay naging buong baranggay na. Simula sa mga kapit-bahay namin, mga kamag-anak, mga kumare ni mami at family friends, ayun naki-celebrate sakin. Sabi tuloy ng mga classmates ko, "wala palang bisita ah!" haiii, sori ah, ako din akala ko konti lang bisita ko. Hehe. Pero 'di naman ako nagko-complain. Masyado lang akong na-surprised. Pati ok lang naman sakin. Masaya ko syempre. Tapos andami-dami palang niluto nila mami (kinailangan ba naman ng 3 cook at mga katulong sa kusina, anu pa!). Merong pang order na ice-cream. Simula gate namin hanggang sala hanggang sa likod ng bahay may bisita. Akala tuloy nila 21 na 'ko. Hehe.

This yir, 21 na talaga ko. Actually wala talaga kong balak maghanda. Eh kaso ayun, bigla nalang. Mga close friends na available sa bulacan lang ang bisita ko, eh anu pa nga ba? eh di syempre naiba na naman. Hehe. Nagluto ako ng 2 kilong carbonara (Nung undas dapat ako magluluto ng carbonara, pero 'yung pinsan ko na kasi nagdala ng mga pagkain). First time ko. Hehe. Nagpaturo ako kay lorie, tsaka dito sa kasama ko sa opisina. Kinakabahan pa ko nung una kasi 'di ako sigurado kung ano magiging lasa nun kapag ako ang nagluto.

Nung nasa grocery na 'ko eh di ayun kuha ng kuha ng mga kailangan. Napag-isip-isip ko ang mamahal pala ng ingredients, 1k lang budget ko (eh bakit ba kasi naisipan mo 'yang carbonara?!). Gusto ko carbonara kasi para maiba naman. Lagi nalang palabok at spaghetti. Tapos ayun nga, binigyan din ako ni dadi ng 120 para sa tatlong 2litro ng softdrinks. Nung malapit na ko sa cashier, sabi ko kay God, "Lord sana magkasya pera ko dito(sa binili ko)" Then nung magbabayad na ko, ang bill ko ay dyaaraaaann!... P1,123.65. Sabi ko kay God, "Lord sakto nga, wala manlang akong sukli, hehe" (Nagreklamo pa!).

Tapos ayun nung nagluluto na'ko:

Nanay: (tingin sa niluluto 'ko) Ganyan ba talaga lutuin 'yan?

Ako: Ou ganito. (sa totoo lang kinakabahan na'ko nun dahil 'di ako sigurado, haha)

Maya-maya:

Jewel: (tingin sa niluluto 'ko) Bakit ganyan kuya?
Ako: Bakit?
Jewel: Parang sauce ng lumpia.
Ako: Hindi noh! Ang bango nga eh.
Jewel: Ganyan ba talaga lutuin 'yan?
Ako: (Naiiyak na dahil 'di ko rin alam kung ganun nga ba lutuin 'yun, haha)

'Di nagtagal, halos luto na 'yung carbonara. At nung tinikman ko...wuhuu lasang carbonara na nga s'ya! Hehe, tinimpla ko nalang at nilagay 'yung ham, bacon at mushroom. Pagkalagay ko ng sahog...mukang napadami. Hala! parang naging ulam! Hehe, napadami ang ham at bacon. Hay 'di bali na, basta masarap naman s'ya. Nung time na nagluluto ako wala manlang nagrereply sa mga invited ko, akala ko tuloy wala na kong magiging bisita. Sayang naman 'yung effort ko, huhu. Pero ayun pagdating ng mga 4pm nagsimulang magdatingan na ang mga hinayupak. Mga hindi nagrereply akala ko tuloy hindi na sila pupunta.

At 'yun nga andami ko na naman bisita, pero 'di na kasing dami nung dati. Nagpaluto din pala si mami ng palabok, at nagluto din ng maja blanca. Kaya pala busyng-busy sila. Nasorpresa na naman ako, hehe. Nakaktuwa kasi maraming nasarapan sa luto ko, well...tinatanong pa ba 'yon? Kapag ako nagluto, understood na. (Yabang, haha) At the end of the day, It's been a great day indeed!

Salamat sa mga bumati sakin sa text, facebook at fs!
Sa mga tumawag at nag-abala sobrang salamat din!

*kaya purple 'yung balloons eh galing pala 'yun sa debut at hindi talaga pinagawa para sa birthday ko.

Welcome Home

Naiyak talaga ko nung binigay bigla ni Jeana(bunso kong kapatid, 9yrs old) sa'kin to...

(Front)

(Back)

Huhu, hindi ko talaga ma-explain 'yung feeling na 'yun. Sobrang surprised at overwhelmed talaga ko. Sabi nila mami lagi daw n'ya titatanung kung kelan daw ako uuwe. Pati sabi sa'kin ni Jewel(kapatid kong pangalawa, 16yrs old) nakatulog na daw si Jeana nung saturday kakahintay sa'kin sa pag-uwe ko. Nung nabasa ko talaga 'yung "Welcome HOME Kuya" parang sasabog 'yung dibdib ko (this is true) sa sobrang love na pinaramdam n'ya. Tapos kinukwento pa n'ya sa'kin pano n'ya ginawa 'to. Nakakatuwa. Ito talaga 'yung mga bagay na hindi mapapalitan ng kahit ano pa sa mundo. And I thank God for giving me my sibling and the opportunity to experience this kind of Love and joy. I'm definitely Home.

But wait, there's more! (parang TV shopping lang)

(Sulat n'ya sa'kin)

(Cake ko)

No words.

Bebe the Bibe

Birthday ni Lorie last friday (October 23) and 1st time ko maki-celebrate sa kanya. Bakit nga ba 1st time pa lang??? Hmmm... mahabang istorya kaya 'wag mo na 'kong piliting ikwento. Pero sige na nga eto na, (haha, adik) dati kasi, hindi kami close.

Nakilala ko si Lorie sa Pelatis (dati naming opisina sa Ortigas), nauna lang ako dun ng ilang weeks sa kanila. Crush ko yung mata nya non(noon lang???) hehe. Taz una ko silang (ni Sheila) nakasama nung kinuha namin yung ATM namin sa Equitable(BDO) sa Madison. Sikip na sikip pa nga kami sa tricycle kasi pinagkasya talaga namin ang mga sarili namin sa isang tricycle lang. Alam mo na, kuripot eh. Oh 'di ba napaka-meaningful ng una naming pagsasama. 'Di nagtagal, ayun 'di pa rin kami ganung ka-close. Toink! 'Di ko rin masyadong naka-trabaho si Lorie pagdating sa mga projects. Pang-matalino kasi yung sa kanila, Flex, ako php lang. Tapos ayun, dumating din naman yung time na nakasama ko siya, pero 'di naman nagtagal 'yun, basta mahabang istorya na naman, hanggang sa dumating na rin 'yung time na nag-resign na sila dahil sa -tootooot-.

Naging close kami ni Lorie kung kelan hindi ko na s'ya ka-officemate. Ang labo 'di ba! Nung mag-start akong magtrabaho sa Makati, ilang weeks din bago ko nalaman na magkakalapit lang pala kami ng ofis kaya ayun, nagsasabay-sabay kami maglunch minsan hanggang sa naging regular na. Madalas sa Ministop sa Columns kami nagla-lunch, kasi dun malapit yung ofis ni Lorie, kami naman ni Monch bumibili sa Jolly jeep (para s'yang karinderya, marami n'yan sa Makati, makikita mo sa sulok-sulok) kasi mura at dinadala nalang namin dun. Ilang months ding ganun ang setup namin, kwentuhan buong lunch break, hanggang sa lumipat na si Lorie ng ofis (how sad).

Si Lorie din ang nag-invite sa'kin sumali sa SFC(Singles For Christ) nagbigay sa'kin ng phone (businesswoman 'to kung 'di n'yo naitatanong) at ng mga sidelines at nagsama sa'kin sa Batangas(wuhuu!). Haha. Ayun, mabait s'yang "bata" mala-Dora ba! Hehe. Hmmmm, ano nga ba si Lorie?

Si Lorie, mas kilala sa kanila na "Bebe" (muka daw kasing bibe, Ay! hindi pala, joke lang pala 'yon!) wala, ewan ko ba kung bakit. (Bakit nga ba 'bebe' Lorie??) Sweet, matalino, mabait na ate, mahilig super-duper mega-over ADIK kay Sarah Geronimo('wag ka lang magkakamaling magsalita ng 'di maganda tungkol kay Sarah dahil aawayin ka n'yan!), boses ipis ma-cute ang boses, magaling kumanta, mahilig magluto, mahilig din kay Dora at Sakura, tsaka makulit din at CERTIFIED businesswoman! Kung naghahanap kayo ng uupahang bahay, kelangan nyo ng supplier ng hardware (mga bubong, insulator atbp.), kelangan n'yo ng mauutangan, kukuha kayo ng kumot o monoblock chairs, magpapaluto sa handaan, magpapagawa ng website, kukuha ng pahulugan, magrerenta ng truck at kung ano-ano pang pwede n'yong maisip na business eh eto na ang hinahanap n'yo! (Ayos ba bebe?) Hmmm, sa kabilang banda, medyo sensitive, minsan moody, kapag nainis yan sa'yo silent treatment ka, drakula din to minsan umaga na kung matulog(tsk, tsk). Ayun, nakaka-dami na 'ko baka tamaan na'ko kay Lorie n'yan. Hehe.

HaPpY Birthday Lorie!

(Bakit "Bebe the Bibe"??? Mahilig kasi 'yan sa bibe... bakit kaya??? hmmmm...basta! Masama ba? Ako nga mahilig sa kambing eh!)

Ms. Glamorous

Ayun oh! Berday na naman. Patanda na ng patanda. Haha. Pero ok lang, 'di naman halata. (bumawe, hehe) Well, ayun nga, berday na ulit ni Monch, ilang taon ka na nga ba??? (wala na mang bastusan!) Ai ou nga pla, sabi mu dapat 'di na tinatanung ung age ng mga...u know. (yabang!, haha)

Pano nga ba kami nagkakilala nitong si Monch na taga-Rizal at Laguna?? (MMK??) Nagkasama kami sa dati naming company(Pelatis BPO) sa Ortigas at 'yun, naging officemate kame. Nakaktuwa kasi siya 'yung unang-una bumati samin ni Ate Rachel nung time na nagte-training palang kami for TSR. Nung una medyo 'di pa kami ganung ka-close, pero nakakasama-sama ko na naman din sila.(Lorie, Luvz, Alex at Rob *sila kasi madalas na magkakasama before, basta!, mahabang istorya*) Pero kahit ganun, natutuwa ako sa kanya kasi sobrang thoughful n'ya sa 'kin. Basta, lagi n'ya kong inaayang kumain, kinakamusta, inaaya maglakwatsa, tapos madalas tinitiran nya ko ng fud o kya binibigyan ng kung anu-anu. Hehe. Walang malisya 'yun ah, sweet lang talaga s'ya. And it was all been appreciated. Then 'di nagtagal, nag-rersign silang isa-isa dahil sa hmmmm... basta, confidential. Haha. Tapos ayun hanggang sa 'di na kami nagkikita.

Ilang months after nila mag-resign, kaming mga natira naman 'yung napunta sa alanganin. Magsasara na 'yung company na pinapasukan namin, kaya ayun, we have to look for another company na papasukan at swerte naman dahil 'di ako nabakante. Friday, last day namin sa Pelatis then monday after that may trabaho na 'let ako.(Yipee!, God is so Good!) Ilang weeks din ako sa Makati when I realized na magkakalapit lang pala kami ng office nila Lorie and Monch. Nung una, nagkaka-ayaan lang kami mag-lunch hanggang sa naging regular na. At dahil dun, unti-unti akong naging close sa kanila. Hanggang ayun nga, dumating na rin 'tong SFC(Singles For Christ) and wake up one morning na "yes, we're close friend".

Hmmm, sa una siguro maiinis kayo kay Monch. Kahit ako naman nung una parang nailag sa kanya kasi deretsahan s'yang magsalita pati mataray. Pero pag naman nakilala n'yo na s'ya, maiiba na yung pagkilala 'nyo sa kanya. May mga time din na naiinis ako sa kanya, pero normal lang naman 'yun. Hindi ka maliligaw sa kanya kasi sinasabi n'ya mga napapansin n'ya. (pwera lang sa lugar, dahil short memory 'tong si monch pagdating sa pag-kabisa ng lugar, haha) Mahilig tumawa, pasensyosa (huh???, kabaliktaran, haha), medyo emo (gaya ng maraming SFC, hehe), madaling magsawa, reklamador din, thoughtful, compassionate, malakas boses, active, maraming napapansin, matalino (programmer 'yan noh!) at CERTIFIED adik sa facebook! haha. May nakalimutan pa ba ko??? Basta, dagdagan nyo nalang sa comment. Hehe.

HaPpY Birthday Monch!
(ayan ah, yung magandang picture ang kinuha ko, baka magreklamo ka eh! haha)

*Kaya pala glamorous ang title nito eh dahil ayun 'yung pinerform n'ya nung graduation(Lord's Day) namin nung SFC. Hehe, wla naalala ko lang.

My No.1 Angel

Nakakatuwa kasi ito ang unang-unang post ko as berday greetings. At mas nakakatuwa eh itong 1st post ko ay for non other than... tantananaaannnnn... my mom! Wuhuu! Sad nga lang kase dito ko sa manila at 'di ako makakauwe sa bulacan to celebrate this special day with her. Haiii. Kaya aun tinawagan ko nalang sya to extend my greetings, hope na kahit pano napasaya ko sya. Nag-iisip pa nga ako ng gift for her, kaso wala pa kong maisip. Anu kaya? Uwi kasi ko sa saturday sa bulacan, so yun ung time ko para makapag-celeb kami. Hmmmm. Aun, excited na ko umuwe, mga 3 weeks na rin ata the last time na umuwe ako sa'min sa bulacan. It's been a while.

(ayan, kasal ng pinsan ko at sila dadi ang nagpakuha sa cake, hehe)


So aun, for the "very angel of my life"...

labs na labs kita! Sabi nga ng Nido, "You're my no. 1"