Antipolo Cathedral

Dati pa man, gusto ko na talaga magsimba dito sa pamosong simbahan ng Antipolo. Wala, sikat kasi eh. Lagi kong naririnig. Pati 'di pa din talaga ko nakakarating ng Antipolo. (Kawawa naman, hehe)

At kahapon, natupad na din yon! Yipee! Birthday ni Djem kahapon at inaya nya kong pumunta sa Antipolo, binilin daw kasi ng mama nya na magsimba sya dun kaya ayun. At syempre ako naman hindi na nagpa-pilit dahil gusto ko naman talaga. Hehe.

Excited ako kasi wala talaga kong ideya kung ano itsura nung simbahan o kung gano kadami ang tao dun, kung pano pumunta, kung ano yung makikita, basta ganun. Tulad nga ng sabi ko, gusto ko yang mga ganyang travel-travel.

Madali lang pala pumunta galing sa Shaw, sakay lang ng jeep then lakad or tricycle nalang pa-simbahan. Pagdating namin don mga 5PM, sakto dahil magsisimula na yung misa kaya nag-misa muna kami. After ng mass, syempre ano pa ba?

Antipolo Cathedral is a.k.a. the National Shrine of Our Lady of Peace and Good Voyage. Kaya kapag mag-aabroad ka, dito ka magsimba. Ang ganda ng simbahan. Tapos kakaiba sya kasi pabilog yung korte ng interior nya, pati kung titingnan mo sa labas, parang katulad ng mga style ng mosque ng muslim yung pagkaka-gawa. Tama ba? Work of art yung golden altar at chandeliers. Tapos ang ganda din ng sinag ng araw na pumapasok sa stained glasses. You will really feel God's Majesty sa bahay nya na 'to. Tapos kung makikita nyo, bawat poste nung structure eh my image, parang St. Peter's Basilica ng Vatican. Ganda.

Ang dami ding mabibili sa paligid ng simbahan: unang-unang bubungad sayo eh yung mga nagtitinda ng lobo. May spongebob, mickey mouse, tweety bird, snow white, dora, spiderman, yung mga ganun. Gusto ko nga sanang bumili ng tweety bird, haha. Joke! Tapos hindi mawawala syempre sa simbahan ang mga rosaryo, mga bracelet, kwintas, images at kung ano-ano pang bling-bling.

At syempre ang sikat na sikat na bilihin sa Antipolo: mga suman, kasoy, uraro, magga at kalamay! Pero hindi ako bumili. Alam nyo naman, Bukayo. Haha. Pati natikman ko na naman yung mga yun dahil marami namang ganun sa Bulacan kaya ok lang. Pero sila ate Cecil, shopping galore! Hehe.

It's been a great visit at sana next time sa Hinulugang Taktak naman ang mapuntahan ko.

Barasoain Church

Last Labor Day, sumama sila Mark at Bebe samin sa Pulilan para maki-fiesta. Well, hindi naman ganun kagarbo ang fiesta samin kasi fiestang baranggay lang yun pati medyo nalilito na ang tao kung kelan ang totoong araw ng fiesta. Minsan kasi August 16 ang fiesta samin, minsan May 1 tulad ngayong taon, depende sa namamahala. Kaya naman ayun, pati mga bisita nalilito na kung kelan sila pupunta. Hehe.

Mga 3PM na yata kami nakarating samin, at sa kagustuhan naming makarating sa Barasoain ng may araw pa, medyo namahinga lang kami ng konti at kumain ng konti tapos lumakad kami kaagad papuntang Malolos. Medyo na-miss ko talaga yung byahe papuntang Malolos, pati Malolos mismo at kapitolyo syempre, hehe, matagal-tagal na din kasi nung huling punta ko dun. At ayun, ganun pa din, walang masyadong pagbabago. May nakita lang akong bagong tayong commercial spaces sa "Little Forest" sa harap ng Capitol Building.

Well anyway, ayun pina-experience ko din kila Bebe ang sumakay sa cute na cute na Jeep sa Malolos na kilala sa lugar na "Karatig". Muka syang owner-type jeep...actually owner-type jeep sya. Haha. Basta maliit lang, para lang sa mga sexyng pasahero. Ganito itsura...

Dumating kami ng Barasoain Church (also known as Our Lady of Mt. Carmel Parish) siguro mga 4:15PM at kasalukuyang may kasal. Ito namang si Bebe Dora kilig na kilig, daig pa yung kinakasal. Haha. Natuwa naman kami kasi since may kasal, bukas yung simbahan at pwede kami makapasok sa loob. Isa sa pinakamahalagang struktura ang simbahan ng Barasoain hindi lamang sa relihiyong katoliko kundi pati na rin sa kasaysayan ng Pilipinas. Dito kasi tinatag ang 1st Republic, ang 1st Congress at ang Malolos Constitution. (Wow history???)

Kahit hindi nyo pa itanong, ipipilit ko pa ring sabihin na itong simbahan ng Barasoain din ang kauna-unahang building na napasukan ko. Sabi kasi nila dadi, pagkalabas ko sa clinic na pinag-panganakan sakin, dito daw nila ko unang pinasok. Wala lang, makapagyabang lang. Haha. At kahit madalas man ako sa Malolos dati, pangatlong beses ko palang 'to makapunta at makapasok sa Barasoain. Ewan ko nga ba, siguro di ba kasi kapag malapit sa inyo ang isang tourist spot eh parang usual na pangitain nalang sa'yo yun??? Kaya hindi mo naman masyado nabibigyan ng importansya. Pero totoong nakaka-amaze talaga kapag nakita mo ng personal 'tong simbahan. Lalo na nung umiikot pa ang 10 pisong papel kung san naka-print sa likod yung picture ng Barasoain Church. (Hanapin nyo yung pusa, hehe)

Pagpasok sa loob, feeling mo bumalik ka sa lumang panahon. Ramdam at kita kasi ang kalumaan ng simbahan. Yung mga makakapal na batong pader, yung mga columns, carvings, paintings, yung mga kahoy na ginamit, yung altar, yung mga bintanang yari pa rin sa capiz shell, yung style mismo ng structure at lahat ng makikita mo sa loob.

Meyo umandar ang kakulitan namin kaya akyat kami agad sa anu bang tawag dun? yung kinakantahan ng mga choir sa taas? sa may bandang likod kapag naka-harap ka sa altar??? Oh basta ayun, akyat kami don tapos picture-picture. Hehe. At hindi pa don nagtatapos. Itong si Mark, pilit kaming inaayang pumasok dun sa masikip na eskinita na parang kweba pa-akyat sa kampanilya, eh nakakatakot kaya kasi ang dilim-dilim, ang sikip-sikip pati parang ang dumi-dumi. Pero kunyari lang na ayaw ko, gusto ko lang magpa-pilit, syempre dapat pakipot muna sa umpisa. Haha. Ayun nauna si Mark pumasok tapos ako, tapos si Bebe. Grabe ang sikip talaga, parang yungib. Tapos parang sapot-sapot pa. Parang pang-horror. Tapos nung nasa hagdan na kami paakyat, itong si Mark sobrang excited madaling-madali. Ako naman parang natatakot na, haha. Hindi naman sa duwag (weh!) pero alam mo yon. Para kasing feeling ko kaming 3 nalang ang tao dun. Tapos ang sikip talaga nya, makikitid yung steps, madilim, tapos pwede ka nang magtanim sa bawat steps ng hagdan sa sobrang kapal ng lupa na parang 50years ng hindi naaakyatan. Ito namang si Bebe takot na takot din, ni hindi nga tumapak sa hagdan. Baka daw kasi bawal pumasok dun. Pati parang sa Sukob daw. Waaahh! Medyo affected naman ako kasi nai-imagine ko yung creature sa Sukob baka biglang hatakin nalang kami don. Haha.

Pero bago pa man kami ma-praning ni Bebe sa loob, lumabas na rin kami at hindi na pinilit ang aming mga sarili na umakyat pa sa taas. Paglabas namin sa yungib, sabay may pumsok na 2 babae, tapos nakita nung bantay sabay sinita na bawal daw pumasok dun. Haha! Bawal pala dun, hindi lang alam ni kuyang caretaker na nakapasok at nakapag-picture na kming 3 sa loob. Hehe.

Pagkatapos nun, sa labas naman kami pumwesto. Hinintay din kasi namin lumabas yung kinasal. Ang cute kaya! Sweet. Mukang mayaman. Andami kasing umaasikaso. May make-up artists, photographers, mga organizers atbp.

Ayun, after namin manggulo sa Malolos bumalik na rin kami sa bahay para manginain at dun naman mangulit.

Address: San Gabriel, Malolos, Bulacan

MonteMaria

Nung huling nagbakasyon kami sa probinsya nila Bebe sa Batangas nung Holy Week, hindi manlang kami nakapag-bisita iglesia o naka-simba manlang. Tsk tsk. Ewan ko nga ba. Mas inatupag pa namin nun ang pagda-dagat. Byernes santong-byrenes santo andun kami naglalangoy sa dagat. Kaya naman pinlano talaga naming pumunta sa Monte Maria nitong huling pagpunta namin sa Lobo. And God is so gracious na kahit hindi kami natuloy nung Holy Friday, eh pinapunta naman nya kami ng Black Saturday. Siguro sabi nya, Holy Friday ngayon manahimik kayo sa bahay, bukas nalang lumakad! Ehe.

Mga February lang nung unang marinig ko 'tong MonteMaria na project ni Fr. Suarez (healing priest). Sobrang na-excite ako kasi ang ganda ng mga narinig ko about sa project. Isa na dun yung pagkalaki-laking istatwa daw ni Mama Mary na mas malaki pa kay Lady Liberty ng New York at Christ the Redeemer ng Rio yung itatayo dun. Tapos may ilang simbahan, retreat houses, station of the cross atbp. Kaso bago pa man kami lumuwas ng batangas may nabasa kong blog na hindi na daw pala tuloy ang project na 'to sa lugar. At ang nakakainis pa, dahil daw sa sobrang naging mahal na ng presyo ng lupa sa lugar na pagmamay-ari ng isang pulitiko. Nak ng! Sabi daw, kelangan pa kasi ni Fr. Suarez ng dagdag na lupa dahil kulang daw ang 5 hectares sa itatayo nyang project para ma-accommodate ang expected na dami ng tao na dadagsa sa lugar. Ang kaso, nagulat nalang sila ng malamang tumaas na ng P6k - P9k ang presyo ng lupa per sqm na dating P50 lang per sqm! HayyYY! Nakakainis talaga 'tong mga taong 'to. Taking advantage! Ok lang sana kung casino ang itatayo dun o kung anong commercial spaces eh hindi naman! It's a place for spiritual renewal. It's for God's glory! Hindi ba nila naiintindihan yon!!! Nako pigilan nyo ko! Grrr!

Nung naghahanap na kami ng uupahan na jeep para makapunta sa MonteMaria Shrine, parang lahat nalang sinasabi na wala na dun yung simbahan. But we wanted to see it for ourselves kaya nag-pursue pa rin talaga kami na pumunta. On the way, wala na rin naman akong ine-expect na may makikita kong simbahan or what. And sakin nalang, basta we tried to see the site whether there actually a sanctuary or not. We took this journey to MonteMaria as part of our commitment na magkaron manlang kami ng spiritual activity nitong Holy Week in observance of Lent.

Ng makarating kami sa site, yung malaking cross nalang ang naabutan namin sa lugar na pinagmimisahan daw ni Fr. Suarez dati. Then may nakita kaming puting simbahan sa di naman kalayuan kaya dun nalang kami tumuloy. Habang papunta dun may nakita kaming mga rebulto na parang ginawa as part of the planned Station of the Cross sana ng MonteMaria. Nakakalungkot lang makita kasi parang na-abandoned nalang sila. Hayyy.

Anyway, the Church of the Infant Jesus is just a proof of how beautiful this project should have been. Pero dahil sa mga gahaman... hay Lord forgive me. Wala nalang kaming reaksyon ni Bebe nun kundi pumalatak at manghinayang. So sad it may be, meron pa rin namang good news. Sabi hindi na naman daw tatanggalin dun yung simbahan ni Sto. Nino. Pati tuloy pa rin naman yung MonteMaria project, pero sa Tagaytay City nalang. Well that's better than none. Sana nga matuloy na 'to sa Tagaytay. Let's just pray na hindi na naman ma-pulitiko 'tong project ni Fr. Suarez.