Jobus (Dye)

Ako: San kaya ako makakabili ng jobus?
Ate Cecil: Dyan sa robinson baka meron.
Ako: Meron ba dyan? Ano ba itsura non?
Ate Cecil: Ano ba yan jd tumanda ka ng ganyan hindi mo alam ang itsura ng jobus???
Ako: Haha, eh ano nga ba itsura nun?
Ate Cecil: Eh di parang food color. Nakalagay yun sa papel, may tatak pa nga eh.
Ako: Ahhh. (Sabay text kay Mark, *Ui mark bili mu nmn aq ng jobus, tnx!*)

Hehe, sa totoo lang tinatamad talaga kong bumili ng jobus. Eh kasi naman hindi ko alam kung san ako bibili. (Bakit ba kasi kelangan mo ng jobus???) Last time kasi na paluwas ako ng Manila, sinuot ko yung SFC shirt ko na color violet. Nung nakita ko yun galing sa damitan, sa isip-isip ko, "parang may nabago??". Tapos nung nakita ko sa liwanag napansin ko na medyo kumupas yung kulay. Tsk tsk. Ang bilis naman mangupas! Pero ayun, sinuot ko pa rin kasi feeling ko hindi naman ganung kasagwa.

Nung nasa simbahan na ko, pagdating ni Mark, napatingin sya sa damit ko. Medyo nakakatawa kasi parang napatigil pa talaga sya habang nakatingin sa damit.

Mark: Hala jd ano nangyari sa damit mo? (tingin sa suot ko na parang imposibleng mabago ang kulay ng damit) 
Ako: Huh? bakit?
Mark: Bakit kumupas? 
Ako: Ewan ko nga eh. Baka ganun talaga. 
Mark: Ang sagwa kaya. 
Ako: Ok lang yan. (kunyare hindi nako-concious pero gusto ko ng magpalit ng damit nung time na yun, haha)

Mga 2 weeks pa siguro lumipas bago ko maisipang ijobus yung damit, kasi sayang naman kung gagawin ko nalang yun na pambahay, kaya yun nagpabili na nga ako kay Mark at nakakatuwa dahil special delivery pa! at kasama pa si Bebe! Hehe. Dahil sa sobrang excitement ko para masuot ulit yung kupas na SFC shirt, pagdala palang nila ng jobus ginawa na namin agad. Hehe.

Hindi ko alam kung ano magiging itsura nun after ma-dye pati natatakot ako kasi baka pati yung print maging violet din pero basta, nandun naman si Mark at sabi nya nakapag-jobus na sya kaya ayun bahala na sya. Binabad ko yung damit siguro mga 20mins then sinampay ko nalang after. Kinabukasan ng matuyo, hala! hindi pantay yung kulay! Huhu. Ang daming puti-puti sa likod tapos sa harap may dark tapos may light din yung kulay. Grrrr. Hindi ko na yata talaga magagawan ng paraan. Naisip ko, i-clorox ko tapos i-jobus ko ulit. Haha, sa sobrang pagka-depressed wala na kong maisip na matino.

Last week nagpabili ulit ako kay Mark ng jobus. Hindi ko kasi alam kung san sya bumubili sa barangka, hehe. For the 2nd time inulit ko yung pagkukulay, but this time ibang method naman. Nung una kasi tinunaw ko sa mainit na tubig yung jobus at asin sabay ibinabad ko yung damit for 20mins, tapos sabi sakin ni Ate Cecil pinapakuluan daw yun. Nung una nag-aalangan pa ko kasi may print yung shirt, baka sa sobrang init eh malusaw. Haha, wala feeling ko lang baka malusaw yun. Tapos hindi ko pa alam kung kakasya sa kaserola yung damit ko, (pati nawiwirduhan ako, damit papakuluan sa kaserola, hehe) pero sabi naman ni Ate Ces kasya daw yun kaya ayun, pinakuluan ko yung damit sa kaserola ng mga 20mins din ng walang tigil na paghahalo. Pagkatapos binanlawan ko na at sinampay and thank God! nagpantay na ulit yung kulay nya. Yahoo!

Ang napansin ko lang, kapag pinaplantsa ko sya eh naiiba yung kulay parang magic mug, yung nag-iiba yung kulay kapag mainit na tubig ang nilagay, hehe. Pero bumabalik din naman sya sa original na color kapag lumalamig na. Ayus db! Hehe.

 *tama ba spell ng jobus ko? hehe.

How's your Christmas?

Kamusta naman ang krismas nyo?? Sakin ayun, the usual. Nagsimba ng 11PM nung 24, pagdating sa bahay kumain, nagbukas ng mga gifts, nagbalot ng iba pang di pa nababalot na pambigay at natulog. Hehe. Hindi ko talaga binubuksan yung mga gifts sakin until 24, para naman may excitement. Ehe. Tapos ayun nung umaga 9AM na yata ako nagising. Namimiss ko talaga nung bata ako na napaka-aga kong nagigising kapag pasko. Excited kasi kong suotin yung damit ko na usually eh bago. Tapos idagdag mo pa yung mga pagkaaga-agang mga batang namamasko kila mami na maiingay. Bumabangon ako kaagad nun kasi naiisip ko iikot pa ko sa mga bahay-bahay ng mga kapit-bahay namin pati sa mga ninong at ninang ko. Haha.

Sa ngayon, iba na talaga. Tanghali na ko gumising, at wala nang masyadong maiingay na mga bata. Yung mga bata kasi samin ngayon medyo maliliit pa, yung medyo kalakihan eh mga dayo lang naman sa lugar namin, at yung mga kababata ko eh malalaki na rin. At syempre hindi na rin ako nag-iiikot pa samin para mamasko. Pero tulad nga ng sinabi ko, sumasama pa din ako kila dadi sa pagpunta sa mga kamag-anak at ninong at ninang. Naisip ko naman kasi, wala namang masama kung pupuntahan ko pa din sila. Hindi rin ako nahihiya kasi hindi naman ibig sabihin na pupunta ka sa kanila eh nanghihingi ka na ng aginaldo. Kumbaga, nakasanayan ko na yon, pati minsan ko lang naman sila makita.

At ayun, sa napuna ko, wala pa rin namang pinagbago ang pag-celebrate samin ng pasko. Marami pa rin bata kahit saan. Lahat ng bahay eh may bisita (pwera nalang sa mga nagtatago. Ehe, joke lang!). Lahat busy. At lahat masaya. Lalo kapag napunta kami sa mga pinsan ko sa side ng mami ko. Pagkadami-dami kasi nila. Lalo na yung mga pamangkin ko dun nakoooooo! Kapag nagsimula ka ng mamigay ng kahit tigbe-bente magugulo na mundo mo sa dami. Haha.

Isa pa pala!, ngayon ko lang nalaman na ang "susmaryosep" na term pala na usually eh nasasambit ng mga matatanda kapag nagugulat o nagagalit eh Jesus-Mary-Joseph pala ang ibig sabihin. Hindi nyo din alam yun noh! Ehe. Now you know (manny ikaw ba yan?).

Hapi Berday to me!

Pagbukas ko ng pinto ng bahay kahapon ng umaga paggising ko ito agad ang nakita ko. Balloons. At purple* ah! Hehe. Wala bang party hats??? Ang hilig talaga sa surprise nila dadi.

Naalala ko last yir plano ko konti lang ang bisita ko. Mga close friends nung high school, college at sa work lang. At ganun din, paggising ko ng umaga at paglabas ko sa pinto, aba! bakit may lona sa bakuran namin?!? Ang inaakala kong close friends lang na bisita ay naging buong baranggay na. Simula sa mga kapit-bahay namin, mga kamag-anak, mga kumare ni mami at family friends, ayun naki-celebrate sakin. Sabi tuloy ng mga classmates ko, "wala palang bisita ah!" haiii, sori ah, ako din akala ko konti lang bisita ko. Hehe. Pero 'di naman ako nagko-complain. Masyado lang akong na-surprised. Pati ok lang naman sakin. Masaya ko syempre. Tapos andami-dami palang niluto nila mami (kinailangan ba naman ng 3 cook at mga katulong sa kusina, anu pa!). Merong pang order na ice-cream. Simula gate namin hanggang sala hanggang sa likod ng bahay may bisita. Akala tuloy nila 21 na 'ko. Hehe.

This yir, 21 na talaga ko. Actually wala talaga kong balak maghanda. Eh kaso ayun, bigla nalang. Mga close friends na available sa bulacan lang ang bisita ko, eh anu pa nga ba? eh di syempre naiba na naman. Hehe. Nagluto ako ng 2 kilong carbonara (Nung undas dapat ako magluluto ng carbonara, pero 'yung pinsan ko na kasi nagdala ng mga pagkain). First time ko. Hehe. Nagpaturo ako kay lorie, tsaka dito sa kasama ko sa opisina. Kinakabahan pa ko nung una kasi 'di ako sigurado kung ano magiging lasa nun kapag ako ang nagluto.

Nung nasa grocery na 'ko eh di ayun kuha ng kuha ng mga kailangan. Napag-isip-isip ko ang mamahal pala ng ingredients, 1k lang budget ko (eh bakit ba kasi naisipan mo 'yang carbonara?!). Gusto ko carbonara kasi para maiba naman. Lagi nalang palabok at spaghetti. Tapos ayun nga, binigyan din ako ni dadi ng 120 para sa tatlong 2litro ng softdrinks. Nung malapit na ko sa cashier, sabi ko kay God, "Lord sana magkasya pera ko dito(sa binili ko)" Then nung magbabayad na ko, ang bill ko ay dyaaraaaann!... P1,123.65. Sabi ko kay God, "Lord sakto nga, wala manlang akong sukli, hehe" (Nagreklamo pa!).

Tapos ayun nung nagluluto na'ko:

Nanay: (tingin sa niluluto 'ko) Ganyan ba talaga lutuin 'yan?

Ako: Ou ganito. (sa totoo lang kinakabahan na'ko nun dahil 'di ako sigurado, haha)

Maya-maya:

Jewel: (tingin sa niluluto 'ko) Bakit ganyan kuya?
Ako: Bakit?
Jewel: Parang sauce ng lumpia.
Ako: Hindi noh! Ang bango nga eh.
Jewel: Ganyan ba talaga lutuin 'yan?
Ako: (Naiiyak na dahil 'di ko rin alam kung ganun nga ba lutuin 'yun, haha)

'Di nagtagal, halos luto na 'yung carbonara. At nung tinikman ko...wuhuu lasang carbonara na nga s'ya! Hehe, tinimpla ko nalang at nilagay 'yung ham, bacon at mushroom. Pagkalagay ko ng sahog...mukang napadami. Hala! parang naging ulam! Hehe, napadami ang ham at bacon. Hay 'di bali na, basta masarap naman s'ya. Nung time na nagluluto ako wala manlang nagrereply sa mga invited ko, akala ko tuloy wala na kong magiging bisita. Sayang naman 'yung effort ko, huhu. Pero ayun pagdating ng mga 4pm nagsimulang magdatingan na ang mga hinayupak. Mga hindi nagrereply akala ko tuloy hindi na sila pupunta.

At 'yun nga andami ko na naman bisita, pero 'di na kasing dami nung dati. Nagpaluto din pala si mami ng palabok, at nagluto din ng maja blanca. Kaya pala busyng-busy sila. Nasorpresa na naman ako, hehe. Nakaktuwa kasi maraming nasarapan sa luto ko, well...tinatanong pa ba 'yon? Kapag ako nagluto, understood na. (Yabang, haha) At the end of the day, It's been a great day indeed!

Salamat sa mga bumati sakin sa text, facebook at fs!
Sa mga tumawag at nag-abala sobrang salamat din!

*kaya purple 'yung balloons eh galing pala 'yun sa debut at hindi talaga pinagawa para sa birthday ko.

Lipat-Bahay

Ayan, nag-effort pa kong kunin ang map image sa google. Sana lang nababasa. Hehe. (Click no nalang to enlarge kung interesado kayo)

After ng ilang attempt ng paglipat, kahapon lang kami natuloy. Tinataasan na kasi kami sa dati naming apartment sa Lions Rd. (kung pamilyar kau sa mga kalye sa boni mandaluyong) Eh sus! ka-mahal naman ng gusto nilang ibayad naming upa. To give you an idea, more or less P3,000 ang pinapadagdag sa upa namin per month! Eh ayun, buti yung manager ni Ate Lezlie (housemate friend) eh inoffer ung dati nyang bahay sa Gueventville samin ng 'di kamahalan. So ayun, tinanggap na namin. (kami pa ba magiging choosy?)

Pag-gising ko kahapon, inayos ko na yung mga gamit ko para hahakutin nalang nila pagdating ng truck. Pumasok pa kasi ko sa trabaho kaya 'di ko sila matutulungang maghakot. Tapos nung uuwi na ko, 'di ko alam kung san ba ko uuwe, haha, dun pa rin ba sa Lions o dun na sa Libertad??? Kakay ayun tinawagan ko nalang si Djem to confirm.

Ako: Ui Djem san ba ko uuwe? (nawawalang bata)
Djem: Huh? dito ka muna umuwe sa 'tin.
Ako: Ah, andyan pa ba kayo sa Lions?
Djem: Ou, di pa kami tapos maghakot, andami kasing gamit.
Ako: Ah ok sige.
Djem: Dalian mung umuwe ah!
Ako: Huh? Anung gagawin ko hahatakin ko yung bus??
Djem: Ou sige hatakin mu na yung bus para mabilis ka.

Pagdating ko sa Pioneer, dumaan muna ko sa Robinsons dahil may kailangan akong bilin. Sa isip-isip ko, "Nako baka magalit si Djem, pinapauwe nya ko ng maaga. Kaso pag lumipat na kami ng bahay malamang na matagal pa ulit bago ko madaan dito. Hmp yaan mo na sya, kunyare nalang traffic." Haha, sinungaleng. Eh kasi may bibilin naman talaga kong importante dun tsaka dadaanan ko pa yung pinalaban ko sa boni. Eh pag lumipat na kami ng bahay, malayo na kami sa pioneer kaya baka matagalan na ulit bago ko mapunta ulit dun. Pati ok lang naman kasi alam ko naman yung lilipatan namin kung iwan man nila ko. Pamilyar na sa'kin yung lugar na yun kasi nadadaanan namin 'yun kapag may gathering kami sa Fatima Parish(map: upper right) ng mga kapatid ko sa SFC(Singles For Christ).

Ayun nga bumili muna ko then deretso sa bahay. Pagdating ko dun, bigla sabi sakin nung anak nung may-ari ng apartment

May-ari: "Nako umalis na sila, kaaalis-alis lang"
Ako: "Ah ganun po ba?"

Pero 'di ako naniwala(ang sama, haha) tumuloy pa rin ako sa dati naming bahay para ma-check talaga. Pagsilip ko, hala!, wala na nga talaga sila. Huhu, naiwan ako. (pasaway kasi, may patraffic-traffic pang nalalaman, hehe) Kaya ayun pagdaan ko ulit sa harap nung anak nung may-ari sabi sa'kin text ko nalang. Sabi ko, "Sige po tatawagan ko nalang sila, salamat po". So lumabas ako ng pawisan(dahil andami kong buhat-buhat) sa kalsada at nagseself-pitty (huhu, iniwan nila ko, sana dun nalang talaga ko tumuloy agad sa libertad) tapos pag labas ko pa, biglang buhos ng ulan! Grrrr. Anu ba yan! Nagtricycle nalang tuloy ako papunta dun sa bagong nilipatan. Haiii, napamahal pa. Pero ok lang, atleast 'di ako masyadong nabasa.

Pagdating ko dun sobrang busy ng mga tao, eh di nagbusy-busyhan na din ako, haha. Kahit nakapang-ofis pa ko sige lang sa pagbuhat ng mga gamit para maipasok sa bahay. And at last, natapos din kami ng mga 9pm sa pagpapasok palang ng gamit. Haiii. Andaming kelangan ayusin pa, pero hapi naman kaming lahat dahil much better yung nilipatan namin na yun compare sa dati naming bahay. Sana maging maayos kami don. Ayun lang. New home, new start. (^^,)