Mighty Mt. Pinatubo

Dreams do come true. :)

I can't remember the time when I saw images of Mt. Pinatubo on one blog, and instantly, I fell in love with it. Excitement grew inside me. And thankfully, the dream of seeing the beauty of Mt. Pinatubo in person for a long time has finally became a reality.

(Ako, si Chito, Dugal, Joy, Elaine at Aldin sa McDo Ortigas Jr. corner Emerald Ave.)

May 6 of this year when I and 8 more friends joined some groups for a tour to the crater of the great volcano. We left Manila 2AM in the morning and arrived 5AM at Capas, Tarlac. I'm not sure if I had enough sleep since I was all thinking about what I am about to see in the morning. 'Excited much?' Haha.

6AM the facilitators have already organized our papers and paid environmental and DOT fees so we're good to go! One of the most exciting part in Pinatubo trek is the 45mins to an hour of 4x4 ride going to the jump-off. But I found it a little more like a cradle that made me drowsy. Haha. But don't get me wrong. The bumpy ride to the 4x4 truck traveling the wonders of Mt. Pinatubo landscape is a very rewarding moment that you don't want to miss. It's like you're in the land of Lord of the Rings. Hehe.

After almost an hour of 4x4 ride, we're finally on the jump-off. My feet is as excited as my eyes to see the sorroundings of Pinatubo as it started walking the very moment I got down the vehicle. Hehe. So much of that.

(Yan ang excited magtrek magpa-picture)

From the jump-off, it would take about 2-3 hours of trek for you to get to the crater that is purely depends on how much time you expend in picture taking. Haha. As for us, it took us 3 hours. Alam na. Be sure to have enough water supply and apply sun block as you will be walking under the scorching heat of the sun with minimal shade on the trail. Buti nalang may dala akong payong. Wahahaha. (Evil Laugh)

(Oh di ba. Inggit sila! Haha.)

(See me? Syempre ako yung nakapayong. Haha.)

You will never get bored trekking in Pinatubo since all you can see is a breathtaking view of landscapes and rock formations that is as other calls it, 'out of this world'. However, I find it very tricky. I mean I can't even tell if we're ascending or we're really going to the crater since all I'm seeing is wide path of sands and a long and winding rocky stream.

When you reached the shady part of the trail where trees and bushes grows, you're almost on your destination. The trail then will lead you to a steep concrete stairway which leads to the entrance to the crater.

And gwolah! Behold the enchanting crater of Mighty Pinatubo.

You are free to swim in the lake as long as don't go in the middle as from that point currents might pull you down underneath. Nakakatakot. Hehe. You can also rent boats that may tour you to the other end and leave you there of the crater for P350 per person.

As we head back to the jump-off, heavy rain poured on our way making us all wet. Yes, I wasn't ready. Thunders and lightning striking on both side of the trail really scared us. But it somehow help us to hurry. Haha. What our guides are telling us is that the stream on the trail can be very strong due to rainfall that we may not be able to pass through it if we don't walk faster, which scared us more. (eto na nga nananakbo na!)

Luckily, we're still alive and got home the same day. Hehe. I must say Mt. Pinatubo is a great place to visit. Specially if you're looking for a different kind of nature trip. But you might want to plan a visit soon, as I've seen on the trail, trees and shrubs are already growing along the way and the landscape may no longer be the same in the future.

 (Group pic habang kami na lang ang hinihintay ng lahat. Pasaway! Haha. Sowee)

(Our poor coordinated jump shot. May sariling mundo ang bawat isa)

Notes:
1. Our group get a tour package from a group buying site for this trip which costs us P2000 each. That is inclusive of the 4x4 ride, tour guides, permit, packed lunch and transpo.
2. Wear comfortable trekking shoes. Sandals or slipper is ok but it may hurt your feet when it gets wet.
3. Bring cap, hat or umbrella (like me, haha) to cover up from heat.
4. Water, trail food, towel and sunblock.
5. Extra clothes for swimming.

Calinawan Cave

This is part of our Tanay Nature Trip.

Like me, many are not aware that Tanay Rizal have lots of natural wonders. One of these is Calinawan Cave that is located at Barangay Tandang, Kutyo, Tanay, Rizal. I just knew this place when my friend sent me a website link where some of the natural tourist attractions of Rizal are listed. And at that moment, we started to plan out of going to these places as soon as possible. Hindi kami atat. Haha.

From EDSA crossing (Starmall), we took the van bound for Tanay Rizal and from Tanay Market, we hire a jeepney to bring us to our destinations. It is much advisable to bring your own car when you're a group going here because there are no available public transportation to and from this point. Or you can hire a jeep or a trike from the market just like what we did. Going to Calinawan Cave will take you 15 to 30 minutes from the market. And there are few houses along the way where you may ask for the right direction getting there so you don't have to worry.

It is my first time to get into a cave and it really excites me. The moment we get off the jeepney, we started walking to where we believe the entrance of the cave is located. Then I heard these kids that offered us earlier to be our guide that we rejected asking each other, "San sila pupunta? (Where are they going?)". Not knowing that the very entrance of the cave is a small ground hole that we missed even if we walked beside it. And yes, it seems like we really need a guide. Hehe.

I like the fact that the entrance to this cave is partially hidden since from what I've learned from the internet, this cave is once a hideout of the Filipinos during the Japanese occupation. It deceived us really. So we hire one guide for the tour and the moment you get closer to the entrance, you will see this little hole that is dark inside and feel this cold humid air coming from the cave. Its kinda creepy at first. Hehe.

The rock and mineral formations inside is marvelous. It's good to have a headlamp or a flash light here because some parts of the cave are unreachable by the sunlight. There are passages in the cave where you have to walk sideways or downcast  which adds drama to your exploration. After less than 30 minutes of walking inside, we came out in this two large rocks that are around 30 feet high which is a great scene for photo ops.

Prepare P20 as registration and any amount for the guide.

The IMAX experience!

Sooooooo huge! Ang galing-galing. Haha. Nanood kami ng advance screening ng Transformers last Tuesday sa SM North Edsa. Yes, expensive pero worth it naman. Pati minsan lang naman :)

The first thing na napansin ko pagpasok ko sa IMAX eh yung screen nya. Ang laki laki laki talaga! Tapos naka-curve sya unlike the standard screens used by the others na flat lang. Sa unahan kami naupo nung una... at napasubo yata kami. Ahaha. Kasi sa sobrang lapit namin sa screen eh halos lamunin na kami ng pinapanood namin. Tapos hindi ko makita lahat, kailangan ko pang lumingon sa kaliwa at sa kanan para makita ko ung buong picture. Eeerrrggg. Badtrip. Minsan naduduling pa ko pag sobrang bilis ng eksena. Ehehe.

After 30 minutes, lumipat kami sa bandang likuran sa mga bakanteng upuan. At ayun, kita ko na rin yung buong screen. Ang napansin ko lang, ang maganda lang kapag nasa harap ka eh pakiramdam mo nasa paligid mo lang ung objects sa movie at parang you're "in" the movie talaga. Kapag nasa taas ka naman, although 3D pa din naman pero laging nasa harap mo lang yung objects. Siguro dahil nakikita mo yung borders ng screen at yung mga upuan sa harap mo. But still, you will feel that the actions is just right in front of you. Pakiramdam ko talaga kasama ko sa labanan ng mga Autobots at Decepticons. Haha. Galing!

The whole IMAX experience is so great. But how it differs from the usual Digital 3D? Hmmmm... The screen maybe??? Haha. Hindi ako sure. Siguro ang pinaka-napansin ko sa IMAX experience eh yung feeling mo nagmomove yung upuan mo, yung parang naka-angat ka while the picture is moving. Hehe, nakakatuwa. :) Minsan feeling ko mahuhulog ako. The picture almost looks so real na mapapa-iwas ka talaga minsan kapag may objects na feeling mo matatamaan ka. Haha. And the sounds??? It is just amazing!

Can't wait to see Harry Potter again in IMAX. Weeeeee~!

Birthday Climb at Mt. Balagbag

Friday ng gabi nung maalala kong may climb pala kami kinabukasan. Haha. Wala manlang paghahanda. Basta gumising nalang ako ng 5AM para maligo at mag-ayos ng gamit. Bumili nalang ako ng 2 Litro ng mineral sa 7 Eleven  para pambaon. Bumili nalang din kami ni Aldino ng 1 Kilong bigas, de lata, cup noodles, at lutong ulam para pagkain hanggang kinabukasan. Walang plano-plano basta kung ano nalang ang pwede. Hehe.

7AM nung umalis kami ng Robinsons Pioneer papuntang Tungko. At pagdating don, waaaaahhh! may naramdaman akong hindi maganda...nag-aalboroto yung tyan ko! Eeeeee.. Ang hirap kaya umakyat kapag ganun ung pakiramdam. Buti nalang at palengke yung binabaan namin at may Jollibee. Alam na! Hehe. Bumili na rin ako ng gamot at ininom agad para hindi magtagal pa.

Bus papuntang Tungko, Jeep papauntang bundok, at tricycle sana papuntang jump-off. Pero mas pinili naming lakarin yung pang-tricycle sana para daw pang warm-up. Lakad....lakad....lakad....lakad... ang layo pala! Haha. Buti nalang at madaming tindahan yung madadaanan pauntang jump-off, may panday-an pa! with FULLS! *falls* Ehehehe.

Sa pag-akyat namin papuntang summit *helipad*, may mga nadadaan sa amin na mga bikers papunta rin sa taas. Medyo kaiba ang trail nito sa Kalisungan kasi yung dinaanan namin paakyat eh kayang daanan ng 4x4. Maluwag. Ang kagandahan dito, kahit wala ka pa sa taas eh kitang-kita mo na ang kalawakan ng kapatagan (wow kapatagan! Eh di ikaw na ang magaling sa heograpiya!, hehe) Mas nakaka-aliw pa kasi kita mo ang buong skyline ng Metro Manila. Yung mga buildings sa Libis, Ortigas, Makati, Manila at Quezon City parang maliliit na kahon na nakatayo. Hehe, ang kukyut!

Tanghalian, nagpahinga muna kami sa taas at kumain. Habang tinitingnan ko ang buong paligid at sinisipat kung nasan ang PBCom building sa mga nakatayong kahon sa malayo (yes naman! tali-talinuhan), naisip ko, bakit kaya nagsisiksikan ang mga tao sa maynila, eh pagka-laki-laki-laki-laki-laki ng space sa paligid??? Ang luwag space sa paligid ng maynila!

Anyways, after lunch, bumaba naman kami sa kabilang panig ni Balagbag para pumunta sa mahiwagang ilog. Sa totoo lang, hindi sya mahiwaga, joke lang yon. Hehe. Matagal-tagal din ang trek pababa. 4:30PM na yata kami nakarating dun kaya dun narin kami nag-camp. At dahil sa gilid kami ng ilog nag-camp, asahan na ang samu't-saring mga insekto sa paligid. Nakakatuwa lang yung mga alitaptap sa gilid ng ilog, yung ibang insekto hindi na nakakatuwa. Hehe.

Kinabukasan 8AM narin yata nung nagsimula kaming umakyat ulit pabalik. Halos ubos na din yung mga dala nami tubig. Dahil din siguro sa tagal naming nagtrek nung unang araw, tuloy masyado kaming maraming nainom at kinapos yung dala namin. Buti nalang at may batis (wow batis!) sa dinaanan namin na pwedeng inumin yung tubig. O wag ka muna magreak, hindi yun yak! Sa totoo lang yung lasa nung tubig galing don eh walang pinagkaiba sa lasa ng mineral na dala namin. Tsaka alangan namang mag-inarte pa kami eh wala na nga kaming tubig. Hehe.

Marami rin kaming nadaanan na bangin, siguro mga anim (naks! bilang na bilang, haha). Yun bang mga isang metro lang yung tatapakan mo tapos bangin na. Iba-iba din ang mukang ipinakita samin ni Balagbag, may sobrang mapuno, matalahib, may maputik, may sobrang tarik, may patag lang, may damuhan, may mga agos ng tubig atbp. Nakakalungkot lang kasi talamak sa lugar ang illegal logging at pag-uuling. Hindi naman syempre kami makapagsalita dahil baka hindi na kami maka-uwi ng buhay. Hehe. May part din sa bundok na nakakatakot. Yung parang sa mga horror movie na may mga cannibal. O kaya yung may matandang mangkukulam na sumusubaybay samin. Ahahaha. Kung ano-ano naiisip.

Iba talaga yung pakiramdam kapag namumundok. Ewan ko. It gives me a feeling of excitement na yun lang ang nakakapag-bigay. After a climb, para syang achievement. No! It IS an achievement. It IS a fulfillment. And you will really admire God's creation. Parang sinasabi nya, "This is for you.", "I made it all for you.". Ang sarap ng pakiramdam. Habang naglalakad ako sa mountainside... seeing those endless mountains... and seeing these friends with me... I felt so blessed. Dati pangarap ko lang ma-experience maging mountaineer... and now I'm living those dreams.

Let it Snow!

"Sleigh bells ring, are you listening,

In the lane, snow is glistening

A beautiful sight,

We're happy tonight.

Walking in a winter wonderland."

Weeeee! magpapasko na ulit! Nung maliit pa kong paslit, nagtataka ko kung bakit walang tag-lagas, tag-sibol at mga nyebe sa Pilipinas. (dala ng panonood ng remy, heidi, cedie at nelo. haha) Tag-init at tag-ulan lang ang meron tayo. Ang akala ko tuloy napagkaitan ang Pinas. Hehe. Pero habang lumalaki, napagtanto (wow napagtanto!) ko na ang geographical location (at may ganun ganun pa!, hehe) pala ng Pinas ang dahilan kung bakit wala tayong nyebe.

Eh bakit ba gusto ko ng nyebe??? Dati, kaya gusto ko ng nyebe, kasi naiinggit ako kila cedie dahil nakakapaglaro sila sa yelo. Pero ngayon, kaya gusto ko ng nyebe eh dahil naiinggit ako sa mga kutis ng mga koreano na ang kikinis at walang pores. Dito kasi sa Pinas ang bilis mong manlilimahid dahil sa init. Haha.

Last Friday, nag-fellowship (nag-bonding) kami ng mga brothers at sisters namin sa SFC sa napaka-tatag na amusement park sa Manila - Star City! At isa sa pinaka-nagustuhan kong attraction ay ang Winter Funland na dating kilala na Snow World. Syempre ako naman sobrang excited dahil dati pinagtya-tyagaan ko nalang ang refrigirator para kunyari winter. Haha. Once kalang pwedeng pumasok sa Winter Funland, kapag lumabas ka na, hindi ka na pwedeng pumasok ulit. Pero no worries dahil one-to-sawa naman kapag nasa loob ka na. Kahit maghapon ka sa loob okay lang. But I doubt kaya mong tagalan ang lamig. Hehe.

Bago ka pumasok ipapa-plastic yung mga phones at cams na dala mo. Bawal kasi mag-picture sa loob. Tapos bibigyan ka ng makasim-kasim na jacket, na sa una eh hindi mo isusuot dahil tapang-tapangan ka na kakayanin mo yung lamig sa loob wag lang masuot yung jacket na yun. Pero kapag pumasok ka na, goodluck naman sa'yo. Kapag nasa loob ka na kahit gano kabaho yung jacket na binigay sayo talagang masusuot mo eh, at pagtagal-tagal, sinasabi ko sayo, yayakapin mo pa yun ng husto. Haha.

Pagpasok ko, ang una kong ginawa ay ang unang pinangarap ko. Gumawa ng snow ball at binato sa snow man! Haha. Pero grabe talaga, ang laammmeeeegggg. May 2 sculpture (igloo at train), pine trees, reindeers, polar bears, isang kunyaring bahay, dalawang mascots, at ang pinaka-masayang attraction sa loob... ang slide! Wooohoooo! Sobrang nag-enjoy talaga kaming lahat dun. Lalo na si ate Bench at kuya Jap na muntik ng hindi lumabas sa Funland dahil sa ka-adikan sa slide. Haha.

It's really great na merong snow attraction tulad nito sa Pinas, not to mention ang skating rink ng MOA. And it's really been a great day for all of us. Ang saya maging bata ulit!

A Dream within a Dream within a Dream...

inception\in-ˈsep-shən\ n.
The beginning of something, such as an undertaking; a commencement.

Q: What is inception?

A: Inception is the act of invading someone's dreams for the sole purpose of planting an idea. It is the opposite of extraction, which is the process by which one gathers important information from the subject’s subconcious. Inception is thought by some to be impossible because the inceptee's mind has an uncanny ability to trace the planted idea back to the person who planted it. For example, if someone tells you “Don’t think about elephants,” you may think of elephants, but this fails as inception because the originator—the person who ordered you not to think about elephants—can be traced as the source too easily.

Last Thursday, after one month of hitting the silver screen, I got a chance to watch Inception in Shangri-La. Yehey! Hehe. What makes me interested in this movie is the concept of having the ability to penetrate into other people's dream. And if you think that is not so mind-blowing, in this movie, Leo DiCaprio did actually penetrate into Cillian Murphy's dream within a dream whithin a dream. How genius is that?!

The movie is a little complicated but understandable. It has been delivered in a motion picture that is easy to follow. It was great! Really. What I love most in this movie is, you really have to think. At ang nakaka-aliw pa eh sabay kayong nag-iisip nung mga characters to solve the puzzle and to unveil what is ahead. Sabay kayong magugulat at maiinis sa mga revelations. It has a lot of twist from the beginning til the end, mapapa-isip ka talaga.

It was very new and unusual story for me, that you can actually change people's mindset and/or perception by planting an idea into his mind, by penetrating into his dream and do your mess into it. And what's interesting is, they can draw a world that breaks the law of gravity and physics. Cool!

 

It's my first time to watch in Shang Cineplex, dahil akala ko eh sobrang mahal ng sinehan sa kanila. Syempre naman kung higit na mas mura sa SM eh di dun ka na! di ba! But last thursday, hindi nakisama si SM. Only one of their 12 cinemas ang alloted for Inception. *sigh* Ok sige! Hindi na ko magrereklamo! Alam ko namang 1 month ng pinapalabas ang Inception kaya ganon. Sori naman! Hehe. Ang kaso, 9:30PM pa yung susunod na screening! eh mag aalas-syete palang! My gulay! Anong gagawin ko sa mall for 2 hours eh wala naman akong interes nung gabing yon kundi manood! (Arte lang, hehe)

So ayun, since inimbayt daw si Aldino nung friend nya sa Shang para manood ng awarding ng Ateneo Art Gallery for Contemporary Arts (wushuuu, parang tunay!), dun muna kami tumuloy. At sa di inaasahang pagkakataon eh tinanong na din namin si ate na hindi ko alam kung bantay ba talaga sya sa customer service o isa syang agent ng colcenter dahil hindi matigil sa kachi-chismis sa telepono habang kami ay nakatunga-nga sa harap nya at naghihintay, kung magkano yung ticket nila at anong oras yung susunod na screening. Sa sobrang importante nung chinichismis nya sa kaibigan nya eh hindi na nya nakuhang ibaba yung phone at basta sinenyas nalang nya na P185 yung ticket. Wow! akala ko mga P350 ang mga tickets nila! Hehe. At ayun, since mas maaga ng 30mins ang showing sa kanila kesa sa megamol, dun nalang kami nanood. Atleast yung 2hrs na bakante namin (7PM palang non) eh ipapanood nalang namin ng awarding nga nung fren ni Aldino.

Ateneo Art Gallery: Ang yayaman ng tao. Bagay na bagay kaming 2 ni Aldino sa lugar. Haha. Bakit kaya kapag mayaman, makikita mo agad sa balat nila na mayaman sila. Tapos kakaiba yung mga damit.Pati iba yung aura.
Shang Premiere Theatre: Sobrang naaliw ako dito. Sa Premiere theatre ng Shangri-La yung Inception, at nung pumasok kami ni Aldino, ang nasabi ko nalang ay, "wow pang-mayaman!" hehe. 88 seats lang meron ang Premiere theatre, at nung nanood pa kami eh halos 1/4 lang yata yung occupied. It would really make you feel na ikaw lang at yung screen sa harap mo yung nasa room. And not to mention, the image quality and the sounds! Superb!

So quick!

Nadukot sakin yung phone ko just this morning. My first time na manakawan...and I'm not proud.

Hindi ko ba alam kung bakit sa dinami-rami ng mga naririnig kong mga nadudukutan eh hindi pa rin ako naging alerto. Sa dinami-rami rin ng mga modus na napapakinggan ko sa TV eh hindi ko pa rin natandaan. Siguro dahil na rin sa hindi pa nga ako nawawalan kaya din siguro hindi ko pa natututunan ang mag-ingat sa gamit kapag nasa public places. And now it happened...

Kaninang umaga, bago ko umalis ng bahay, madeded-bat na yung phone ko. Pero naisip ko na wag ko na lang i-charge at sa opisina nalang para tuloy-tuloy ang pagcha-charge ko at para na rin tipid kami ng kuryente sa bahay, haha. Bago ko lumabas ng pinto, muntik ko pang makalimutan dalin dahil naaliw ako sa pinapanood ni ate Lez, hehe, pero ayun nga nakita ko at nilagay ko sa kaliwang bulsa ng pantalon ko na usually dun ko talaga nilalagay (oh, may idea na yung mga mandurukot dyan).

Habang nag-aabang sa crossing ng bus pa-Ayala, may 2 bus na rin siguro akong hindi sinakayan dahil sobrang siksikan. Pero nung pangatlo na eh sumakay na rin ako dahil baka ma-late na naman ako. Usually, kapag tayuan, gusto ko talagang mapunta sa gawing dulo, kasi medyo maluwag-luwag dun kumapara sa harap na ang sikip-sikip na eh ang dami pang bumababa at sumasakay. Pero this time, hindi ako maka-diskarte na makapunta sa bandang likod dahil sa sobrang dami ng tao sa may harapan. Nung nagba-baba na yung bus sa Boni, medyo madami yung pasaherong bumaba. Tapos merong lalaki sa likod ko na medyo sumiksik sakin akmang para makapag-bigay ng daan sa mga baba. Then medyo na-wirduhan ako kasi bigla nalang syang sumabay sa mga bumababang pasahero.

Dahil marami na nga ang nakababa, nagkaron na rin ako ng pagkakataon na makapunta sa bandang likuran ng bus kung san maluwag. Tapos kinuha ko yung wallet ko sa bag para kumuha ng pambayad at nilagay ko nalang sa kaliwang bulsa ng pantalon ko. Nagulat ako kasi ang bilis ko lang malagay yung wallet sa bulsa ko. Dahil usually mahirap yun isuksuk dun dahil nandun yung phone ko. At yun, kinapa-kapa ko. Until I realized...nawala na yung cellphone ko.

Bigla-bigla naalala ko yung lalaking bumaba sa Boni. Kaya siguro sya sumiksik nung una eh para i-distract ako. At nung time na bigla nalang syang naki-sabay sa mga bumababa eh nagtagumpay na sya sa pagkuha ng phone ko. Na-amaze lang ako of how he have done it so quick. Hindi ko manlang naisip.

Nalungkot lang ako dahil may mga taong kailangang magnakaw o manggulang sa kapwa nila. I didn't know kung ako man ang dahilan niya. Naawa nalang ako. He might gain something out of stealing, but in fact, he lose himself by doing such thing. Hindi ko na pinanghinayangan yung phone ko, well it's just a phone. Mahigit 1 year ko na rin naman gamit yun, at medyo hindi na ko natutuwa sa mga bugs ni Ericsson. Hehe.

Swerte na rin ako at ganun lang ang nangyari, wala ng panunutok ng baril o patalim. Pasalamat na rin talaga ko at hindi yun snatch, dahil baka ma-trauma ko kapag ganun. Buti na lang din at ma-dededbat na yun. Atleast kelangan pa nya ng technician para mabuksan yun dahil my security code. Ehehe. Nakakainis lang dahil kung kelan nakabisado ko na yung number ko sa sun tsaka pa nawala. Haha. Tapos kaloload ko lang nun na 1month unlimited nung Friday. Huhu.

Now I've learned my lesson. Hindi ko na ilalagay sa kaliwang bulsa ko yung phone...sa kanan na. Haha, joke! Basta alert lang kapag madaming tao. Pero mas maging alerto kapag walang tao. Di ba! Di ba! Phone lang yun. Mapapalitan at mapapalitan. Makabili nga bukas ng BB. Wow!

Sunnyside!

Hindi, hindi 'to tungkol sa pagluluto at lalong walang kinalaman 'to sa pagpiprito ng itlog. It's about Toy Story 3!

I never became a fan of Toy Story, but sure I'm a fan of Disney. Wala, dahil siguro hindi ko rin naman na-try panoorin dati sa movie house. Eh nung Wednesday night, hindi ko ba malaman kila Bebe kung bakit bigla nalang nila naisipan manood ng muvi. Habang ako ay nananahimik sa bahay eh bigla nalang nagtext tong si Bebe na manood daw kami ng Toy Story. Ako naman nagreply, sabi ko wala na kaming maaabutan kasi past 8PM na nun (actually nagdadahilan lang ako, haha). Tapos napagalitan pa ko. Kanina pa daw yung text nya na yun. Eh sori naman kasalanan ko bang ngayon lang naresiv ng fone ko??? Haha. Hindi pa nasiyahan at tumawag pa talaga. Nung una ayoko talaga. Unang-una hindi ko naman trip panoorin yon. Pangalawa, hindi yun nakasama sa budget ko. Pangatlo, manonood na nga kami ng Eclipse, ok na yun. Pang-apat, ayoko narin talagang lumabas ng bahay. Pang-lima.... hinde, wala ng pang-lima. Haha.

Nandung dinahilan ko na yung ginagawa ko, na wala akong budget para don, tapos eh kasi umuulan... eh wala. Bigla nalang kaming napunta sa broadway at binanatan ako ng mga makabagbag-damdaming mga linya na pang-academy awards. At ayon, effective. Napa-sama na ko. Haha.

Natuwa naman ako kasi first time ko manood sa 3D! Hihi.. Yun nga lang may kamahalan talaga, pero ano pa ba magagawa ko? Haha. Siguro magdadagdag ka ng P100 sa presyo ng 2D theaters para sa 3D. Pero iba pa rin ang IMAX sa 3D theaters. Sa IMAX P350-P650 yata ang price depende sa movie. Anyway, ayun hindi ko nalang inisip yung binayaran ko (alam nyo naman ako, hehe) at in-enjoy ko nalang ang panonood.

Nung unang beses na sinoot ko yung 3D glass, na-amaze naman ako kasi ang galing! (haha, kinilig bigla?) Advertisement palang yung pinanood ko ah, hindi pa talaga yung movie. Haha. Tapos nung eto na, nagsimula na yung movie, hindi pa rin sakin mawala yung amazement kasi para talaga syang nasa harap mo at malapit sayo. (Sori naman, first time lang) Habang ako ay sobrang excited, bigla nalang bumanat itong si Monch na, "Ano pa pinagkaiba? (ng 3D sa 2D), parang wala naman." Ay gusto ko talagang tumambling! Hehe.

Nakakatuwa lang kasi parang ang lapit-lapit mo sa mga characters. Para talaga silang nakalabas sa screen. I just can't imagine kung ano pa yung mai-ooffer satin ng technology in the future. Pano pa kaya sa henerasyon ng mga apo natin? Baka pwede na rin nila mahawakan yung pinapanood nila. Anyway, I really enjoyed the movie. It was great as other Disney movies. Naaliw pa ko kasi may toy dun na kamuka nung laruan ko dati... si Chatter Telephone! Meron akong ganun! (So ano?) Wala naalala ko lang, hindi ko na kasi yun nakikita. Kaya pala kasi na-donate na sya sa Sunnyside Day Care. Haha. Isa pa pala, alam ko na kung bakit bigla nilang naisip na manood ng Toy Story. Kasi kasama pala sa cast si Bebe! (si Bonnie) At gusto nya kaming sorpresahin! Haha. Bebe magkano TF mo don??? Magpakain ka naman!

 

Mamaya we'll be watching Eclipse! Excited na ko... hehe... (^^,)

Malagkit-lagkit

Yaaaaaaaakkk! Yak talaga! Ayoko naman talagang tikman nung una, ang kaso parang na-curious lang ako sa lasa, ayun. Nung una medyo nagdadalawang-isip pa ko, pero nung nasa harap ko na sige na bigla ko nalang sinubo. In a few moment para kong masusuka, ang dulas-dulas kasi tapos ang lagkit-lagkit. Nahihiya lang akong iluwa kasi nakatingin sila sakin. Waaahh! Yun na talaga ang una't huling kain ko ng Laing! Haha. Si Lanie naman kasi pinilit ako! (Ows? pinilit ka ba talaga?)

Hindi talaga ko nakain ng Laing ever since. Ang pangit naman kasi ng itsura. Hehe. At syempre lalo na ngayon na nalasahan ko na. Eeee. Lasang gumamela. Haha. (Arte lang) (Nakakain ka na ng gumamela???) Hindi ako nakakain pero kasi di ba nung bata ka nagpapalobo ka ng gumamela, ganun yung lasa! (Alam ko yung mga laking maynila dyan katulad nila Aldino hindi naranasan magpalobo ng gumamela dahil panay bougainvillea[nose bleed] lang ang meron dito. Haha.) Nako pasensya na sa mga mahilig sa Laing ah, pero ayoko lang talaga. Parang kambing kasi. Hehe. Sino ba naman kasi naka-imbento ng Laing??? Ok lang sakin kumain ng dahon ng malunggay o usbong ng sampalok pero yung ginataang dahon ng gabi??? Anyway, bago pa ko kuyugin ng mga mahilig sa Laing, anu ba ang alamat ng dahon ng gabi Aldino? Hehe, 'wag ka na magpanggap dahil alam kong meron kang alamat para dyan. Sige ikwento mo nalang sakin kapag nagkita tayo ah. Ehe.

Meron pa kong hindi kinakain. Yung sisiw sa balot. Ang weird kasi. Mabalahibo tapos may paa pa! Ang weird siguro ng feeling sa bibig non. Hehe. Kayo meron ba kayong hindi kinakain na popular sa mga pagkaing pinoy?

Majayjay Falls

Habang nakasakay kami sa jeep papuntang Antipolo at dinarama ang kalagkitan at kainitan ng hangin sa syudad ng Pasig, bigla nalang nag-aya itong si Djem na magpunta daw kami sa Taytay Falls bago magpasukan sa June. Medyo na-excite naman ako pero sa loob loob ko hindi naman yun matutuloy. Ahaha. Kaya ayun umoo nalang ako para naman hindi masyadong sumama ang loob nitong si Djem. Hehe. 'Di na kasi bago sakin yung idea na yun. Dati pa din kasi namin pinaplano na magpunta dun nila Monch, at ayun, ni hinagap ng Taytay Falls eh hindi manlang namin naramdaman.

Pero dahil gusto ko din naman talagang pumunta don at medyo tag-araw pa naman (last week), nag-set na kami ng sked kung kelan kami pwede at nilatag na rin lahat ng kelangan. Actually, wala nga palang kailangan. Haha. Damit at pera lang. May bahay kasi sila Monch dun, (alam nyo naman 'tong si Monch kalat sa buong bansa ang pamilya) kaya hindi na namin problema ang tutuluyan.

4PM ng Saturday kami umalis ng Manila at gabi na kami nakarating sa bahay nila sa Sta. Cruz, Laguna. Grabe, akala ko matagal na ang 2hrs na byahe yun pala 2:30 to 4hrs! Ang layo pala! Si Monch kasi parang libangan ang pag-uwi don dati kaya ang akala ko tuloy sandali lang ang byahe. Anyway, pinlano namin na dun na nga lang kila Monch matulog ng Saturday night para Sunday ng umaga kami pupunta ng Majayjay.

6AM wake up time at syempre 6:30 ako nagising. Haha. (Sori naman, maaga pa nga yon eh!) Ayun, hindi na rin naman ako naligo dahil yun din naman ang gagawin namin sa Majayjay kaya kung maliligo pa ko at maliligo din ako sa Majayjay eh redundant na masyado! Haha. Hindi ako nagdadahilan, ganun talaga yon. (Bakit ba ko nagpapaliwanag???) Sumakay kami ng tricycle papuntang bayan then jeep papauntang Majayjay then jeep ulit papuntang Taytay. Nabilang nyo ba?? Hehe, basta tatlong sakay lang yon.

Pagdating sa Taytay, ibaba kayo mismo sa Baranggay Hall. Tapos dun, magpaparegister at magbabayad ng P20 para daw sa pondo ng maintenance ng lugar. Ok lang naman, sa maliit na halaga nkapag-nature trippings ka na, nakapag-swimming ka na, nakatulong ka pa sa pag-aayos nung lugar. (Sana lang sa pag-aayos talaga napupunta yan ah) Galing sa baranggay hall medyo maglalakad pa ng mga 1 kilometro papunta sa mismong falls. Sa paglalakad palang matutuwa ka na dahil sa dami ng makikita sa bundok. (Nakakita din kami ng ahas sa mismong dinaanan namin, pero maliit lang naman, pero ahas pa din yon! hehe.)

Ang Taytay falls at Majayjay falls eh iisa. It flows from the famous Mt. Banahaw sa Brgy. Taytay, Majayjay, Laguna. Ayun. Nasabi ko lang kasi nalilito din ako dati. Hehe. Kahit ano pa man, pareho lang yon. Hindi sya ganung ka-garbo o kaganda katulad ng ibang falls na bumibida sa mga turista, pero sobrang linaw at sobrang linis talaga ng tubig! Pati sobrang lammeeeeggg. Naaalala ko pa nga lang ngayon nagiginaw na ko. Haha. Sa sobrang lamig, dun na kami nagpapalamig ng mga inumin. Oh nai-imagine nyo na kung gano kalamig yon??? Pero ang kagandahan dito, kahit sobrang lamig sya, kapag nilubog mo na yung katawan mo, hindi ka na manginginig sa ginaw. Pati kapag umahon ka sa tubig hindi mo na rin mararamdaman na maginaw pala. Hindi katulad kapag nasa swimming pool ka, nanginginig ka pa rin kahit nakalubog ka na sa tubig at mas lalamigin ka kapag umahon ka na.

It was a really a fun nature tripping at sa sobrang pag-eenjoy namin eh ang akala namin 5PM na eh alas dos palang pala! Haha. Kahit ang oras nadaya kami sa sobrang pagka-aliw namin sa lugar. Sa lahat ng mga naging gala ko dito sa Manila, medyo kakaiba 'to. Kasi for the first time, nakasama ko sila Ate Cecil na kasama sila Bebe na kasama si Aldino na kasama si Dave at the same time. Whew! Housemates + SFC's + Pelatis. Cute! Sobrang masaya ko kasi bihira lang mangyari yon. I know everyone had a great time at sobrang nag-enjoy talaga. I'm already excited for the next trip! (^^,)

Let's face it!

Yesterday, nagpunta ko sa Megamall after office and got my very first full body massage! Aw! Ilang linggo ko na rin kasi iniinda ang sakit ng likod ko. Hindi ko nga alam kung ngawit lang. Akshuali, matagal ko na rin talaga plano magpa-massage. Kaso nahihiya naman ako magpunta sa mga spa. Hehe. Alam nyo na, first time. Meron nga isang beses dapat pupunta na ko sa isang spa sa mandaluyong, tapos nung malapit na ko nakita ko sa loob may mga naghihintay na customer! Kaya ayun back-out ako. (takot sa tao???) Eh kahapon, naiba na yung pakiramdam ko, feeling ko talaga lalagnatin na ko dahil pakiramdam ko eh may pilay ako sa likod (arte lang). Sa Bulacan kasi, kapag ganon nagpapahilot na ako, eh dito wala namang ganun!

Bago ang lahat, syempre nagbasa-basa muna ko sa forums ng kung ano ba ang culture sa mga spa. Ayoko naman syempre magmukang eengot-engot kapag nagpa-service na ko 'di ba. Hehe. At ayun, pumunta na nga ako ng Megamall at tumingin-tingin sa mga spa center dun kung magkano mga services nila, pero sa totoo lang meron na talaga kong target puntahan. Wala lang baka mamaya may discount yung iba o kaya promo.

At eto na, nung nakita ko na yung store ng Let's Face It, nakita ko ang daming waiting na customer! Ayun na naman ako, nagdalawng-isip na naman dahil nahihiya! Hayy. Pero nilakasan ko nalang ang loob ko dahil nung time na yun eh masama na rin ang timpla ko dahil sa nag-iinarteng likod. Diretso lang ako at lumapit ako sa babae sa counter at buti nalang sya ang naunang nagsalita at tinanung ako, "Yes sir?". At ako naman, medyo kabado pa pero naka-ngiti naman, "Ahmm, body massage?". Hay Thank God nasabi ko din! Haha. Medyo challenging talaga yung part na yun. But I'm happy na na-conquer ko yung hiya ko. At ayun pinagfill-up na nila ko ng form then hintay ng konti tapos pinapasok na ko sa treatment room.

The room was okay. Candlelit. Mint essence. Relaxing music. May maliit na locker sa corner para sa gamit mo, may sink at syempre yung bed. Yung wall, muka syang room pang couple kasi may divider and it was not air tight kapag sinara. But I was lucky na walang tao sa kabilang room so okay lang. After nun lalabas muna yung masseuse (nose-bleed!) para mag-ready ka for the massage. Syempre dapat undies lang ang ititira mo. But no worries kasi may shorts naman sila na provided and they're very professional and wholesome naman.

After about 3minutes siguro bumalik na yung masseuse and she started her therapy. Nung una medyo nailang lang ako kasi hindi ako sanay na hinahawakan ng iba ang mala-Derek Ramsey kong katawan. Tapos ang ganda pa nung therapist, kamuka sya ni Tricia ng PBB Teen Clash, nakakaself-conscious tuloy. Hehe. Pero after sometime ok na rin naman. Bring it babeh!

The masseuse will occasionally ask you kung ok lang sayo yung pressure na ginagawa nya and it's good. May mga times na natatawa ko kapag natatanggi nya yung tagiliran ko. Pero buti nalang naka-dapa ako nun at di nakikita nung nagma-massage sakin na napapa-ngiti ako. Kaso medyo nahirapan akong pigilin yung tawa ko nung  naka-higa na ko. May kiliti kasi ko sa tuhod, tapos hindi ko alam na may kiliti din pala ko malapit sa singit. Ahaha. Pero ok lang, tingin ko naman lahat ng lalaki may kiliti sa hita malapit sa singit. Wala, palagay ko lang. Meron nga ba? Subukan ko nga sa mga kaibigan kong lalaki para mapatunayan. Haha.

After ng treatment, feeling ko close na kami ni ate dahil sya palang ang nakahimas sa buong pagkatao ko. Haha. Lumabas sya ng room tapos binigyan nya ko ng 3 towel para makapagbihis na. Hayyy ang sarap ng feeling. Heaven. Parang natanggalan ako ng ilang kilong buhat-buhat sa katawan. Natanggal talaga ang mga stress ko sa muscles. Sa sobrang katuwaan ko eh nakalimutan ko nga na nasa mall nga pala ko at kelangan ko pang maglakad para sumakay ng tricycle sa crossing para maka-uwi. Hehe. This is my first and will definitely not be the last.

Pahabol:
Pagkalabas ko ng Lets Face It, may bading na lumapit sakin na naka-necktie....necktie lang ang suot. Haha Joke!.. Naka-formal syempre (alam na) at sigurado kapag ganon ang porma sa loob ng mall, kung hindi yan nag-aalok ng condo eh nag-aalok yan ng credit card. At tumpak!

Guy: Sir may credit card ka na?

Ako: (Direcho sa paglalakad. Ngiti lang sabay iling.)

Guy: Sir hindi po ako nag-aalok ng credit card pansinin mo naman ako!

Ako: (Wow may nakaraan tayo pansinin naman kita??? Kung makapag-demand ah!)

Ako: Wala.

Guy: Ok thank you.

Natawa lang ako kasi kung makapagdemand sya na pansinin ko naman sya akala mo nakikipagbalikan sa boyfriend. Haha.

Antipolo Cathedral

Dati pa man, gusto ko na talaga magsimba dito sa pamosong simbahan ng Antipolo. Wala, sikat kasi eh. Lagi kong naririnig. Pati 'di pa din talaga ko nakakarating ng Antipolo. (Kawawa naman, hehe)

At kahapon, natupad na din yon! Yipee! Birthday ni Djem kahapon at inaya nya kong pumunta sa Antipolo, binilin daw kasi ng mama nya na magsimba sya dun kaya ayun. At syempre ako naman hindi na nagpa-pilit dahil gusto ko naman talaga. Hehe.

Excited ako kasi wala talaga kong ideya kung ano itsura nung simbahan o kung gano kadami ang tao dun, kung pano pumunta, kung ano yung makikita, basta ganun. Tulad nga ng sabi ko, gusto ko yang mga ganyang travel-travel.

Madali lang pala pumunta galing sa Shaw, sakay lang ng jeep then lakad or tricycle nalang pa-simbahan. Pagdating namin don mga 5PM, sakto dahil magsisimula na yung misa kaya nag-misa muna kami. After ng mass, syempre ano pa ba?

Antipolo Cathedral is a.k.a. the National Shrine of Our Lady of Peace and Good Voyage. Kaya kapag mag-aabroad ka, dito ka magsimba. Ang ganda ng simbahan. Tapos kakaiba sya kasi pabilog yung korte ng interior nya, pati kung titingnan mo sa labas, parang katulad ng mga style ng mosque ng muslim yung pagkaka-gawa. Tama ba? Work of art yung golden altar at chandeliers. Tapos ang ganda din ng sinag ng araw na pumapasok sa stained glasses. You will really feel God's Majesty sa bahay nya na 'to. Tapos kung makikita nyo, bawat poste nung structure eh my image, parang St. Peter's Basilica ng Vatican. Ganda.

Ang dami ding mabibili sa paligid ng simbahan: unang-unang bubungad sayo eh yung mga nagtitinda ng lobo. May spongebob, mickey mouse, tweety bird, snow white, dora, spiderman, yung mga ganun. Gusto ko nga sanang bumili ng tweety bird, haha. Joke! Tapos hindi mawawala syempre sa simbahan ang mga rosaryo, mga bracelet, kwintas, images at kung ano-ano pang bling-bling.

At syempre ang sikat na sikat na bilihin sa Antipolo: mga suman, kasoy, uraro, magga at kalamay! Pero hindi ako bumili. Alam nyo naman, Bukayo. Haha. Pati natikman ko na naman yung mga yun dahil marami namang ganun sa Bulacan kaya ok lang. Pero sila ate Cecil, shopping galore! Hehe.

It's been a great visit at sana next time sa Hinulugang Taktak naman ang mapuntahan ko.