RH Bill - Do we really need it?

I will not speak religion here.

House Bill 4244, otherwise known as The Responsible Parenthood, Reproductive Health and Population and Development Act of 2011 is long been talked-about proposal in the Lower House. Personally, I haven't read its full context. But what I know is, our constitution has already provided us policies for reproductive health and responsible parenthood---- and all we have to do is to fully enforce it. (Article II: "Declaration of Principles and State Policies" and Article XV: "The Family")

So, what about it? What is reproductive health?

In its plain meaning, reproductive health (RH) refers (or ought to refer) to a person's health in both body and mind, in the mature and responsible use of his or her reproductive organs and faculties; its primary concern is the safe, licit and natural generation and proper upbringing of a new human being (a child). As used in House Bill 4244, "reproductive health" is not concerned with the safe, licit and natural generation and moral upbringing of any new human being. Its main thrust is the very opposite---- how to prevent pregnancy and reproduction through contraception and sterilization. The bill, strictly speaking, is an anti-reproduction bill.

Then maybe you're wondering, "If that is true, then why are our legislators still pursuing this bill?"

First, the international society specially the United States is pressuring the government to treat the subject of population growth control as a matter of paramount importance. And when a law of population control is passed, massive funding support from international organizations will pour on our politician's pockets is guaranteed. Our RH politician's primary concern is our people's well-being aren't they? That is what they say.

Second, supporters says that this bill is needed to prevent maternal death during pregnancy and childbirth. They claim that 10 poor women die everyday from complications during pregnancy or child birth. If that is correct, can't this complications be treated or aren't these preventable? Can't our government just put the allocated fund for this bill in obstetrics care and medical personnel? It seems that they much like interested to cure child- bearing---- which is not a disease.

Another thing: safe sex. Sex without responsibility. Sex as a mere exchange of sensation or pleasure. Clearly, it destroys the main purpose of this gift - the union of man and wife sharing with each other the highest power within their nature, to become the means of transmitting new life from God the Creator. But I'm not saying that married couples have to breed like rabbits, or to have sexual intercourse at all times. Remember that man is gifted with intellect and will. And he has the power to control his urges.

Senator Francisco Tatad is right when he wrote in his article "The Truth and Half-Truths About Reproductive Health" that the State has the right to define the duties of the citizen and the duty to recognize his rights. It may tax him to its heart's content, expropriate his most valued piece of land for public use, and send him to war in defense of the flag. But it may not tell him how to live the truth of his person-hood or how to manage his personal relationship with God. The State may not tell a citizen how to think, how to feel, how to worship, how to hope, how to believe, it may not tell him how to love, and be loved, how to embrace his wife, or father her child. The State may neither promote nor prohibit the private use of contraceptives, without violating the absolute privacy of the most intimate aspect of a couple's family life. This is the clearest reason why the State cannot be a party to a program of contraception and sterilization.

While the supporters are claiming that this bill is against abortion, their bill clearly declares on Section 3 that "the government shall ensure that all women needing care for post-abortion complications shall be treated and counseled in a humane, non-judgmental and compassionate manner". We all know that abortion is illegal. Yet RH bill protects those who do this crime.

Another point from our pro-RH congressmen: Overpopulation is a hindrance for progress. Reasonable? The few aren't always richer. Macau has the highest population density in the world with 18,428 inhabitants per square km. yet they are progressive. Monaco has a population density of 16,754 inhabitants per square km. but its GDP per capita is among the highest. And let's not forget our neighbors Singapore and HongKong. Singapore with 6,489 inhabitants per square km., third highest in the world but they have the highest GDP per capita in all of Asia. HongKong with 6,407 inhabitants per square km. has GDP per capita that is second highest in Asia. I believe the problem is not overpopulation. The problem lie elsewhere. No rich couple has suddenly become poor just because they chose to have children. On the contrary, so many poor families lifted themselves from poverty because of their children.

What if the birth rate drops? Would it transform the Philippines into a welfare state? Would it make people more morally upright, less pleasure-seeking, self-indulgent and selfish? I don't think so.

"If we could correct our mistakes, and put good governance in place, then there is much hope. How people conduct themselves is the critical issue, not how many they are." -Senator Francisco Tatad

Koreanong Pinoy

High school ako nung nananakbo kong umuuwi sa bahay tuwing hapon para maabutan ang Meteor Garden sa ABS. Naalala ko pa, naiinis ako kapag wednesday kasi cleaners cleaner ako nun kaya kalahati nalang ang naaabutan ko. Hehe. Hook na hook ang lahat don, (oh, aminin mo, nanood ka din nito), syempre bago sa panlasa. Isang babaeng mahirap pero nakapag-aral sa isang sikat na paaralan at dun nakilala ang apat na mayayabang na mayayamang lalaki na sa huli ay naging ka-group nya. Nakaka-sawa na kasi yung sa mga Mexicano. Puro mayaman-mahirap epek. Kapag mayaman, mayaman talaga. Kapag mahirap naman, sobrang hirap. Ang hahaba pa ng pangalan. At sobra sa mga romantic scenes. Si Thalia kasi masyado tayong pina-inlab sa kanya, tuloy nag-puro Mexican soap ang TV natin. Hehe.

Anyways, sa pagsisimula din ng pamamayagpag ni Shan Cai sa dos ay nagsimula na ring mag-import ng mag-import ang pinoy tv networks ng mga top-rating serye galing din sa Taiwan, at di nagtagal, sa South Korea. Kung dati, ang pang-lagay ng mga tv networks sa mga slot nila na hindi masyadong mabenta ay mga Mexican soap, ngayon puro mga Korean drama na. Hindi naman siguro yon masama. Sa totoo lang ang galing gumawa ng drama sa Korean. Hindi sila nauubusan ng istorya. At halos lahat eh unique talaga. Naalala mo pa ba yung Jewel in the Palace? yung Full House? Coffee Prince? Princess Hours? Endless Love series? at syempre ang Meteor Garden korean version na Boys Over Flowers. Hehe. Naaalala ko dati, ang primetime ng syete eh puro anime galing sa Japan. Tapos napalitan ng Mexican soap, then ngayon Korean drama naman.

Hindi naman masama mag-import ng mga serye galing sa ibang bansa. Lalo na kung maganda talaga yung programa. Ang kaso, minsan nakaka-lungkot din isipin na ang pagpapalabas ng biniling programa nalang ang mas pinipili ng network kesa sa mag-produce ng sarili nilang serye. Kung iisipin mo nga naman, mas matipid yung pagbili nalang ng rights ng serye kesa sa gumawa ka ng sarili. Ang kaso gaano ba ang sobra na? Unti-unti nating pinapatay ang sarili nating industriya, at nililimitahan ang ating abilidad na gumawa ng sariling programa.

Sa pagdaan ng panahon, siguro sa dami na ng na-import ng Pinas sa South Korea na drama eh halos naubos na nila yung mga pedeng bilin (haha) kaya nakuha na nilang mag-remake ng mga nauna nilang bilin. Ang problema, sana hindi nalang nila nire-make dahil unang-una, naiiba ang istorya at ang pinaka-masaklap, pumapangit. Hayyy. Ilan sa mga yun ay ang My Girl, All About Eve, Only You, Kim Sam Soon, Lovers in Paris, Full House, Stairway to Heaven at mukang gagawin nila ang Jewel in the Palace na si Claudine daw ang gaganap. Ahahahahaha. Sori natawa ko pero nakakatawa naman talaga kasi.

Eto huling-huli na pramis. Last Monday, nag-pilot episode ang Imortal sa dos. Wala akong masabi kundi, NAKAKAHIYA. Para syang Twilight + Harry Potter. Vampires, Wolves, Mother gave the ultimate protection to her daughter by giving-up her life and so on. Wala na ba talaga tayong maisip na bago? Hey creative writers where are you??? For IDOL, nice try but no, hindi click. I know we have lots of potentials in this industry. We have creative minds like of Koreans. Our vast cultures could be our source, or our glorious past. I know we could do more, we could do better than this. Now here, dapat ko naman bang sisihin si Shan Cai dahil pina-inlab nya din tayo sa kanya at nagsimula ang lahat ng 'to?

Strike Two!

I should be more alert and cautious. Wala ng ligtas sa panahon ngayon. Stealers. Pathetic.

Gloomy Monday

Yesterday, the Philippines has once again got the attention of the world. I was truly sadden as I've seen the images of the tragedy happened last night. I know everyone does. I almost cried when I see this woman crying in despair, and the police trying to gain her trust and escort her to the emergency exit of the bus. It really broke my heart. I do not understand why such thing has to happen. All I know is, everyone of us wanted these hostages to be freed safely.

For our Chinese friends, we shared your bereavement. The sorrow that you are feeling right now is the same sorrow we Filipinos are also going through for what had happened. We are sorry. We never wanted anything like this to happen.

Our deepest condolences to our Chinese friends.

Let's continue to pray for the soul of those who lost their lives in the tragedy, for the comfort of the departed, for the healing of the casualties, for justice and for the restoration of world trust, especially the damaged friendship of the two nations.

Maluwag pa! Maluwag pa!

Napaka-gagaling mang-uto ng mga kundoktor sa maynila! Kapag sumasakay ako ng bus sa Makati, siguro isa lang ako sa maraming nagogoyo ng mga kundoktor. Sasabihin nila maluwag pa, maraming upuan, tapos pagsakay mo tama nga sila, maluwag pa sa gitna para tumayo! Ang nakakainis pa, hindi ka na pwedeng bumaba dahil bawal bumaba sa sakayan. Kunsensya mo pa kung maging pasaway ka at bumaba ka dahil mahuhuli yung bus at ma-aabala yung mga sakay nila.

Madalas din kapag pumapasok naman ako, pilit na sinisiksik nung mga kundoktor na yan yung mga tao sa gitna. Sasabihin, "Boss maki-usog po dun sa likod oh at naaaapaaaakaaaluwag pa dyan.", Wow manong! Naaaapaaaakaaaaaluwag ba kamo ng bus nyo? Ano yan MOA??? Feeling siguro nila mga gummy bears yung mga pasahero nila na lumiliit habang sinisiksik. Eh kung kayo kayang mga kundoktor ang isiksik ko ng husto sa isang bus at ng maintindihan nyo kung anong pakiramdam!

Meron pang ibang kundoktor na kunyare concern na concern, "Konting urong naman po dyan sa likod oh, para makasakay naman po yung iba at makapasok din (sa trabaho)." Hay kuya 'wag ka ng dumrama dyan dahil hindi effective!

Ang nakakainis pa sa mga yan, ang baiiiiiiittt bait bait nila kapag sasakay ka. Pero kapag bababa ka na nako! Sila pa yung galit! "Paki-bilisan naman nung mga bababa dyan oh!" Manong aba! Paano naman magiging mabilis maka-baba eh halos wala ng daanan sa gitna dahil puno ng tao na pilit nyong siniksik! Meron pa, "Oh, mga bababa ng megamol! megamol! megamol!" Kuya Shangri-La palang! Ang layo pa ng megamall! Tapos, kapag hindi ka umimik nung nagpapababa sila ng megamol sa shangri-la at dun ka bumaba sa babaan ng megamall, sila pa ang galit. "Nakoooooo! kanina pa sinabing megamol eh!" Nakaka-inis! 'di ba Monch??? Haha. Madalas nararanasan ko yan kapag pauwi ako ng Bulacan. Wala pa kami sa terminal ng Five Star sasabihin nung kundoktor, "Oh yung mga bababa ng Baliwag! Baliwag! Dito na po!" Gusto ko nalang sabihin, "Ay nalipat na pala yung terminal ng Baliwag, mas lumapit na sya."

Hindi naman ako yung tipong gusto kong bumaba sa saktong sakto. Ang sakin lang, may mga tamang babaan naman. Sana sundin naman nila yon. Isa pa, konting respeto naman. Lahat naman tayo nagtatrabaho. Lahat tayo kailangang kumita. Pero sana 'wag tayong maka-sarili. Isipin din natin kung mabuti pa ba yung nagagawa natin o hindi. Hindi mo naman ikakayaman yang pangsi-siksik at pang-aabala sa iba.

Sana lang din kasi maging maayos yung pasahod sa mga driver at kundoktor para hindi sila ganyan. Kung meron lang siguro silang fixed na sahod at allowance at hindi sila kaparte lang ng kumpanya eh hindi naman siguro sila magkukumahog at ipagsisiksikan hanggang sa kahuli-hulihang espasyo ng bus nila yung mga pasahero. Sabi ko nga, isipin din natin yung kalagayan ng iba. Hindi ang sarili lang natin.

Kayo? Anong pinakanakaka-stress na nararanasan nyo sa bus???

It's better AUTOMATED!

I.B.A. na ngayon!

Ako, tulad ng 50 Milyong botanteng Pilipino ay malaki ang expectation sating kauna-unahang automated election. Sino ba naman ang hindi? Eh unang-una, sobrang magiging madali na ang pagboto dahil nakalista na lahat sa isang mahaba napaka-habang papel ang mga pangalan ng pulitikong kumakandidato sa national at local positions at sobrang magiging mabilis na rin ang bilangan at pagkuha ng resulta ng botohan dahil sa gagamit nalang tayo ng GSM networks o satellite para mai-transmit ang resulta. Less time of canvassing, less work for teachers, less possibilities of vote-padding and vote-shaving. Great!

Bago pa man tayo kumanta ng "May bilog, may bilog na hugis itlog", marami na rin ang hindi bilib sa bagong sistema. Well, ganun naman talaga kapag may bago, takot mag-adopt. Masyado lang talaga siguro tayong natatakot dahil na rin sa mga napagdadaanan nating kaguluhan nung mga nakakaraang eleksyon at ayaw na nating magkamali. But I believe our country desperately needs such electoral change para naman maka-usad tayo. We are left far behind. If we will not going to give it a chance, then when is the right time?

Day of election, I was quite surprised to see huge amount of people standing by precints to vote. An evidence of how Filipinos badly wants a change. Nakakatuwa kasi maraming nagpa-participate. Kaso medyo nakakainis lang kasi ang gulo-gulo ng sistema. Kelangan mo pang pumila at kumuha ng number. Tapos may pila pa ulit sa voting precints. Bakit kelangan mo pang kumuha ng number kung alam mo na naman yung precint no. mo??? Hindi ka naman pwede hindi kumuha ng number dahil kapag pumila ka sa presinto at wala kang number, hindi ka nila papapasukin para bumoto. Ano yon may priority number parang bangko??? Tapos hindi manlang umuusad yung pila, napaka-konti kasi ng marking pens. Hindi mo din malaman kung sino susundin mo sa mga dumada-dakdak don dahil iba-iba sila ng sinasabi. Yung iba naman hindi mo alam kung sigurado ba sila sa sinasabi nila. Hayyy. Nakakapanghinayang dahil ang daming umuwi nalang dahil sa inis. Sayang ang boto nila. Ako naman, medyo nagtyaga nalang kasi para naman yun sa kapalaran natin for the next 6 years. Relax relax.

Cluster Precint No. 36. Precint 95B Number 39. Medyo nahimasmasan naman ako nung makuha ko na yung ballot ko at maka-upo na. Ang hirap pala i-shade nung bilog. Hehe. Ang liit pala kasi tapos ang nipis nung linya. Pati dapat talaga ingat na ingat ka. Hindi din dapat madiin yung pag-shade dahil tumatagos sa likod ng papel. Nung unang pagsubo ko ng balota sa PCOS (Precint Count Optical Scan) kinabahan ako kasi niluwa nung machine. Hala! akala ko tuloy hindi na mabibilang yung boto ko. Pero thank God kasi nag-CONGRATULATIONS na sya nung pangalawang beses na try ko. Buti nalang hindi nangangain ng tanga yung PCOS, balota lang. Haha.

Ang napansin ko lang, although mabilis sa bilangan ang optical scan, sobrang bumagal naman yung process ng voting dahil sobrang kinompress ang tao sa 1 machine. Halos 6-8 precints ang pinagsama-sama sa 1 Cluster Precint o 1000 voter per PCOS. Mabagal kasi parang 10-15 voters at a time lang ang pwedeng bumoto. Pangalawang napansin ko, wala namang silbi yung secrecy folder. Parang kalahati lang yung natatakpan sa balota mo. Yung balota naman kasi OA sa haba. Isa pa, sa sobrang effort mo na huwag madumihan, malukot o mapawisan yung balota mo para basahin ng napaka-arteng PCOS machine, eh hindi mo na magagawa pang hawakan yun secrecy folder. At eto pa, usually, yung election inspector ang nagsusubo ng balota sa PCOS dahil karamihan ng botante takot magpasok ng balota nila sa machine. Ang siste, kapag nahirapan ipasok ni E.I. (Election Inspector) yung balota, tatanggalin na nya sa secrecy folder yung balota mo tsaka nya isusubo sa PCOS kaya hindi na secret yung boto mo. Hehe. At hindi pa dyan nagtatapos, sa mga malalabo ang mata, o minsan yung mga medyo may edad na, hindi nila makita kung nasan na ba yung mga bilog na hugis itlog na binibida sa TV, ang lagay tuloy kung kani-kanino nalang sila nagpapatulong mag-shade. Tsk tsk.

For me, ok pa tong mga pagkakamali at pagkukulang na to. Well for now. Kauumpisa palang naman kasi natin sa bagong sistema. But I hope these things will be addressed and be changed para hindi na natin maranasan sa mga susunod pang eleksyon. Mistakes are the best teachers anyway. We don't know what the future holds for us. But I hope that we'll never get tired to pray for a better Philippines. God Bless our Nation.

MonteMaria

Nung huling nagbakasyon kami sa probinsya nila Bebe sa Batangas nung Holy Week, hindi manlang kami nakapag-bisita iglesia o naka-simba manlang. Tsk tsk. Ewan ko nga ba. Mas inatupag pa namin nun ang pagda-dagat. Byernes santong-byrenes santo andun kami naglalangoy sa dagat. Kaya naman pinlano talaga naming pumunta sa Monte Maria nitong huling pagpunta namin sa Lobo. And God is so gracious na kahit hindi kami natuloy nung Holy Friday, eh pinapunta naman nya kami ng Black Saturday. Siguro sabi nya, Holy Friday ngayon manahimik kayo sa bahay, bukas nalang lumakad! Ehe.

Mga February lang nung unang marinig ko 'tong MonteMaria na project ni Fr. Suarez (healing priest). Sobrang na-excite ako kasi ang ganda ng mga narinig ko about sa project. Isa na dun yung pagkalaki-laking istatwa daw ni Mama Mary na mas malaki pa kay Lady Liberty ng New York at Christ the Redeemer ng Rio yung itatayo dun. Tapos may ilang simbahan, retreat houses, station of the cross atbp. Kaso bago pa man kami lumuwas ng batangas may nabasa kong blog na hindi na daw pala tuloy ang project na 'to sa lugar. At ang nakakainis pa, dahil daw sa sobrang naging mahal na ng presyo ng lupa sa lugar na pagmamay-ari ng isang pulitiko. Nak ng! Sabi daw, kelangan pa kasi ni Fr. Suarez ng dagdag na lupa dahil kulang daw ang 5 hectares sa itatayo nyang project para ma-accommodate ang expected na dami ng tao na dadagsa sa lugar. Ang kaso, nagulat nalang sila ng malamang tumaas na ng P6k - P9k ang presyo ng lupa per sqm na dating P50 lang per sqm! HayyYY! Nakakainis talaga 'tong mga taong 'to. Taking advantage! Ok lang sana kung casino ang itatayo dun o kung anong commercial spaces eh hindi naman! It's a place for spiritual renewal. It's for God's glory! Hindi ba nila naiintindihan yon!!! Nako pigilan nyo ko! Grrr!

Nung naghahanap na kami ng uupahan na jeep para makapunta sa MonteMaria Shrine, parang lahat nalang sinasabi na wala na dun yung simbahan. But we wanted to see it for ourselves kaya nag-pursue pa rin talaga kami na pumunta. On the way, wala na rin naman akong ine-expect na may makikita kong simbahan or what. And sakin nalang, basta we tried to see the site whether there actually a sanctuary or not. We took this journey to MonteMaria as part of our commitment na magkaron manlang kami ng spiritual activity nitong Holy Week in observance of Lent.

Ng makarating kami sa site, yung malaking cross nalang ang naabutan namin sa lugar na pinagmimisahan daw ni Fr. Suarez dati. Then may nakita kaming puting simbahan sa di naman kalayuan kaya dun nalang kami tumuloy. Habang papunta dun may nakita kaming mga rebulto na parang ginawa as part of the planned Station of the Cross sana ng MonteMaria. Nakakalungkot lang makita kasi parang na-abandoned nalang sila. Hayyy.

Anyway, the Church of the Infant Jesus is just a proof of how beautiful this project should have been. Pero dahil sa mga gahaman... hay Lord forgive me. Wala nalang kaming reaksyon ni Bebe nun kundi pumalatak at manghinayang. So sad it may be, meron pa rin namang good news. Sabi hindi na naman daw tatanggalin dun yung simbahan ni Sto. Nino. Pati tuloy pa rin naman yung MonteMaria project, pero sa Tagaytay City nalang. Well that's better than none. Sana nga matuloy na 'to sa Tagaytay. Let's just pray na hindi na naman ma-pulitiko 'tong project ni Fr. Suarez.

For the 10th time!

"Ui kukunin kitang ninong sa binyag ng anak ko ah!"

Pa'no mo ba naman matatanggihan 'yan??? Hindi talaga. Hinding-hindi. Sabi nga ng mga nakaka-tanda, bawal tanggihan ang pag-aanak sa binyag dahil mamalasin ka daw. Huh??? anung kinalaman ng pagtanggi sa kamalasan? Itong mga ninuno talaga natin kung ano-anong mga pinapa-uso. Haha, pero sabi nga, wala namang masamang gawin ang mga kasabihan tutal wala namang mawawala. Haiii, Opo sige na.

Katulad ng mga nakakaraang panahon, pag-uwi ko sa bulacan nung weekend, may surprise ulit ako. Invitation. Binyag. Ninong ako. Ok. Officially, pang-sampu ko ng inaanak 'to. Hindi naman ako nagrereklamo, ganun talaga eh. Kasama na rin sa trdisyon ng katolikong pinoy 'yang pagkuha ng ninong at ninang. Eh friendly tayong masyado eh. Ayaw mapahiya sa mga kaibigan at kamag-anak. Sa pagkakataon na 'to, ok lang talaga sa'kin kasi anak naman nung bestfriend ko ang aanakin ko, kumbaga 'yung mga ganun ok lang, pati ako din naman ang nag-prisinta sa kanyang maging ninong ng anak n'ya nung high school palang kami, hehe, pero 'yung kunin kang ninong ng 'di mo naman kamag-anak o ka-close manlang, eh aba! ibang usapan na 'yon!

Nanay: "Kuya kukunin ka daw ninong ni blah blah" (Kuya tawag sa'kin ni mami o kya dhen)
Ako: "Huh? sino ba 'yun?" (alien yata)
Nanay: "'Yung anak ni Manang" (kapit-bahay namin na naka-tira sa apartment)
Ako: "Bakit?" (Bakit nalang ang nasabi ko dahil 'di ko talaga maintindihan kung bakit nila ko kukuning ninong)

Kita mo! Hindi talaga kayang i-proseso ng utak ko kung bakit kukuha ka ng ninong na hindi mo naman kilala. O sige kung kakilala man nila ko eh hindi ko naman sila kakilala. Ang wirdo 'di ba?? Hahaiii. Nakakatawa nalang.