Clear Blue Sky

What: ASTI and GBR Company Outing
Where: Stilts Calatagan Beach Resort
When: May 14-15, 2010

Hay grabe ang haba ng byahe tig-4 hours papunta at pabalik! Hindi ko talaga pinapalagapas ang ganitong mga pagkakataon dahil gustong-gusto ko talaga ang bumabyahe ng malalayo. Ang sarap sa bus mag-sight seeing, lalo na't malamig at maraming kinakain. Hehe.

Our company offered Day Tour and Overnight package samin, but I preferred to just have a Day Tour kasi gusto ko din naman mapahinga ngayong Saturday. Ayun. Although medyo nakakabitin dahil parang kararating ko palang dun eh uuwi na rin kami, ok lang kasi atleast kahit pano nakakawala din ng stress yung makapunta dun. Still a great tour! (^^,)

**Clear Blue Sky dahil wala manlang ni ga-hiblang ulap kahapon kaya nuknukan ng init nung katanghalian at matutusta ka talaga kapag lumublub ka sa dagat... Hehe...

It's better AUTOMATED!

I.B.A. na ngayon!

Ako, tulad ng 50 Milyong botanteng Pilipino ay malaki ang expectation sating kauna-unahang automated election. Sino ba naman ang hindi? Eh unang-una, sobrang magiging madali na ang pagboto dahil nakalista na lahat sa isang mahaba napaka-habang papel ang mga pangalan ng pulitikong kumakandidato sa national at local positions at sobrang magiging mabilis na rin ang bilangan at pagkuha ng resulta ng botohan dahil sa gagamit nalang tayo ng GSM networks o satellite para mai-transmit ang resulta. Less time of canvassing, less work for teachers, less possibilities of vote-padding and vote-shaving. Great!

Bago pa man tayo kumanta ng "May bilog, may bilog na hugis itlog", marami na rin ang hindi bilib sa bagong sistema. Well, ganun naman talaga kapag may bago, takot mag-adopt. Masyado lang talaga siguro tayong natatakot dahil na rin sa mga napagdadaanan nating kaguluhan nung mga nakakaraang eleksyon at ayaw na nating magkamali. But I believe our country desperately needs such electoral change para naman maka-usad tayo. We are left far behind. If we will not going to give it a chance, then when is the right time?

Day of election, I was quite surprised to see huge amount of people standing by precints to vote. An evidence of how Filipinos badly wants a change. Nakakatuwa kasi maraming nagpa-participate. Kaso medyo nakakainis lang kasi ang gulo-gulo ng sistema. Kelangan mo pang pumila at kumuha ng number. Tapos may pila pa ulit sa voting precints. Bakit kelangan mo pang kumuha ng number kung alam mo na naman yung precint no. mo??? Hindi ka naman pwede hindi kumuha ng number dahil kapag pumila ka sa presinto at wala kang number, hindi ka nila papapasukin para bumoto. Ano yon may priority number parang bangko??? Tapos hindi manlang umuusad yung pila, napaka-konti kasi ng marking pens. Hindi mo din malaman kung sino susundin mo sa mga dumada-dakdak don dahil iba-iba sila ng sinasabi. Yung iba naman hindi mo alam kung sigurado ba sila sa sinasabi nila. Hayyy. Nakakapanghinayang dahil ang daming umuwi nalang dahil sa inis. Sayang ang boto nila. Ako naman, medyo nagtyaga nalang kasi para naman yun sa kapalaran natin for the next 6 years. Relax relax.

Cluster Precint No. 36. Precint 95B Number 39. Medyo nahimasmasan naman ako nung makuha ko na yung ballot ko at maka-upo na. Ang hirap pala i-shade nung bilog. Hehe. Ang liit pala kasi tapos ang nipis nung linya. Pati dapat talaga ingat na ingat ka. Hindi din dapat madiin yung pag-shade dahil tumatagos sa likod ng papel. Nung unang pagsubo ko ng balota sa PCOS (Precint Count Optical Scan) kinabahan ako kasi niluwa nung machine. Hala! akala ko tuloy hindi na mabibilang yung boto ko. Pero thank God kasi nag-CONGRATULATIONS na sya nung pangalawang beses na try ko. Buti nalang hindi nangangain ng tanga yung PCOS, balota lang. Haha.

Ang napansin ko lang, although mabilis sa bilangan ang optical scan, sobrang bumagal naman yung process ng voting dahil sobrang kinompress ang tao sa 1 machine. Halos 6-8 precints ang pinagsama-sama sa 1 Cluster Precint o 1000 voter per PCOS. Mabagal kasi parang 10-15 voters at a time lang ang pwedeng bumoto. Pangalawang napansin ko, wala namang silbi yung secrecy folder. Parang kalahati lang yung natatakpan sa balota mo. Yung balota naman kasi OA sa haba. Isa pa, sa sobrang effort mo na huwag madumihan, malukot o mapawisan yung balota mo para basahin ng napaka-arteng PCOS machine, eh hindi mo na magagawa pang hawakan yun secrecy folder. At eto pa, usually, yung election inspector ang nagsusubo ng balota sa PCOS dahil karamihan ng botante takot magpasok ng balota nila sa machine. Ang siste, kapag nahirapan ipasok ni E.I. (Election Inspector) yung balota, tatanggalin na nya sa secrecy folder yung balota mo tsaka nya isusubo sa PCOS kaya hindi na secret yung boto mo. Hehe. At hindi pa dyan nagtatapos, sa mga malalabo ang mata, o minsan yung mga medyo may edad na, hindi nila makita kung nasan na ba yung mga bilog na hugis itlog na binibida sa TV, ang lagay tuloy kung kani-kanino nalang sila nagpapatulong mag-shade. Tsk tsk.

For me, ok pa tong mga pagkakamali at pagkukulang na to. Well for now. Kauumpisa palang naman kasi natin sa bagong sistema. But I hope these things will be addressed and be changed para hindi na natin maranasan sa mga susunod pang eleksyon. Mistakes are the best teachers anyway. We don't know what the future holds for us. But I hope that we'll never get tired to pray for a better Philippines. God Bless our Nation.

Barasoain Church

Last Labor Day, sumama sila Mark at Bebe samin sa Pulilan para maki-fiesta. Well, hindi naman ganun kagarbo ang fiesta samin kasi fiestang baranggay lang yun pati medyo nalilito na ang tao kung kelan ang totoong araw ng fiesta. Minsan kasi August 16 ang fiesta samin, minsan May 1 tulad ngayong taon, depende sa namamahala. Kaya naman ayun, pati mga bisita nalilito na kung kelan sila pupunta. Hehe.

Mga 3PM na yata kami nakarating samin, at sa kagustuhan naming makarating sa Barasoain ng may araw pa, medyo namahinga lang kami ng konti at kumain ng konti tapos lumakad kami kaagad papuntang Malolos. Medyo na-miss ko talaga yung byahe papuntang Malolos, pati Malolos mismo at kapitolyo syempre, hehe, matagal-tagal na din kasi nung huling punta ko dun. At ayun, ganun pa din, walang masyadong pagbabago. May nakita lang akong bagong tayong commercial spaces sa "Little Forest" sa harap ng Capitol Building.

Well anyway, ayun pina-experience ko din kila Bebe ang sumakay sa cute na cute na Jeep sa Malolos na kilala sa lugar na "Karatig". Muka syang owner-type jeep...actually owner-type jeep sya. Haha. Basta maliit lang, para lang sa mga sexyng pasahero. Ganito itsura...

Dumating kami ng Barasoain Church (also known as Our Lady of Mt. Carmel Parish) siguro mga 4:15PM at kasalukuyang may kasal. Ito namang si Bebe Dora kilig na kilig, daig pa yung kinakasal. Haha. Natuwa naman kami kasi since may kasal, bukas yung simbahan at pwede kami makapasok sa loob. Isa sa pinakamahalagang struktura ang simbahan ng Barasoain hindi lamang sa relihiyong katoliko kundi pati na rin sa kasaysayan ng Pilipinas. Dito kasi tinatag ang 1st Republic, ang 1st Congress at ang Malolos Constitution. (Wow history???)

Kahit hindi nyo pa itanong, ipipilit ko pa ring sabihin na itong simbahan ng Barasoain din ang kauna-unahang building na napasukan ko. Sabi kasi nila dadi, pagkalabas ko sa clinic na pinag-panganakan sakin, dito daw nila ko unang pinasok. Wala lang, makapagyabang lang. Haha. At kahit madalas man ako sa Malolos dati, pangatlong beses ko palang 'to makapunta at makapasok sa Barasoain. Ewan ko nga ba, siguro di ba kasi kapag malapit sa inyo ang isang tourist spot eh parang usual na pangitain nalang sa'yo yun??? Kaya hindi mo naman masyado nabibigyan ng importansya. Pero totoong nakaka-amaze talaga kapag nakita mo ng personal 'tong simbahan. Lalo na nung umiikot pa ang 10 pisong papel kung san naka-print sa likod yung picture ng Barasoain Church. (Hanapin nyo yung pusa, hehe)

Pagpasok sa loob, feeling mo bumalik ka sa lumang panahon. Ramdam at kita kasi ang kalumaan ng simbahan. Yung mga makakapal na batong pader, yung mga columns, carvings, paintings, yung mga kahoy na ginamit, yung altar, yung mga bintanang yari pa rin sa capiz shell, yung style mismo ng structure at lahat ng makikita mo sa loob.

Meyo umandar ang kakulitan namin kaya akyat kami agad sa anu bang tawag dun? yung kinakantahan ng mga choir sa taas? sa may bandang likod kapag naka-harap ka sa altar??? Oh basta ayun, akyat kami don tapos picture-picture. Hehe. At hindi pa don nagtatapos. Itong si Mark, pilit kaming inaayang pumasok dun sa masikip na eskinita na parang kweba pa-akyat sa kampanilya, eh nakakatakot kaya kasi ang dilim-dilim, ang sikip-sikip pati parang ang dumi-dumi. Pero kunyari lang na ayaw ko, gusto ko lang magpa-pilit, syempre dapat pakipot muna sa umpisa. Haha. Ayun nauna si Mark pumasok tapos ako, tapos si Bebe. Grabe ang sikip talaga, parang yungib. Tapos parang sapot-sapot pa. Parang pang-horror. Tapos nung nasa hagdan na kami paakyat, itong si Mark sobrang excited madaling-madali. Ako naman parang natatakot na, haha. Hindi naman sa duwag (weh!) pero alam mo yon. Para kasing feeling ko kaming 3 nalang ang tao dun. Tapos ang sikip talaga nya, makikitid yung steps, madilim, tapos pwede ka nang magtanim sa bawat steps ng hagdan sa sobrang kapal ng lupa na parang 50years ng hindi naaakyatan. Ito namang si Bebe takot na takot din, ni hindi nga tumapak sa hagdan. Baka daw kasi bawal pumasok dun. Pati parang sa Sukob daw. Waaahh! Medyo affected naman ako kasi nai-imagine ko yung creature sa Sukob baka biglang hatakin nalang kami don. Haha.

Pero bago pa man kami ma-praning ni Bebe sa loob, lumabas na rin kami at hindi na pinilit ang aming mga sarili na umakyat pa sa taas. Paglabas namin sa yungib, sabay may pumsok na 2 babae, tapos nakita nung bantay sabay sinita na bawal daw pumasok dun. Haha! Bawal pala dun, hindi lang alam ni kuyang caretaker na nakapasok at nakapag-picture na kming 3 sa loob. Hehe.

Pagkatapos nun, sa labas naman kami pumwesto. Hinintay din kasi namin lumabas yung kinasal. Ang cute kaya! Sweet. Mukang mayaman. Andami kasing umaasikaso. May make-up artists, photographers, mga organizers atbp.

Ayun, after namin manggulo sa Malolos bumalik na rin kami sa bahay para manginain at dun naman mangulit.

Address: San Gabriel, Malolos, Bulacan